II SA/Sz 780/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 30 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. na uchwałę Rady Miasta Szczecin z dnia 26 maja 2020 r. nr XVIII/584/20 w przedmiocie skargi na działania Dyrektora Zarządu Budynków i Lokali Komunalnych w S. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 24 sierpnia 2020 r. W. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] maja 2020 r., nr [...], w przedmiocie skargi na działania Dyrektora Zarządu Budynków i Lokali Komunalnych w S.. Pełnomocnik Rady Miasta w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, jako wniesioną ponownie, odrzuconą już przez Sąd postanowieniem z dnia 10 lipca 2020 r. w sprawie pod sygnaturą akt II SA/Sz 495/20. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że już samo wniesienie skargi do sądu administracyjnego powoduje wszczęcie postępowania, wywołując skutki zarówno procesowe, jak i materialnoprawne. Jedną z konsekwencji procesowych związanych z wniesieniem skargi jest tzw. zawisłość sprawy (lis pendens) oznaczająca, że pomiędzy tymi samymi stronami w zakresie tego samego przedmiotu sporu zostało skutecznie wszczęte postępowanie i do czasu jego prawomocnego zakończenia nie można w tym samym zakresie zainicjować kolejnej sprawy. Powyższa zasada została unormowana w art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), stanowiącym o obowiązku odrzucenia skargi, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wobec tego stwierdzenie, że sprawa jest w toku stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu. Taki stan zaś trwa, aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 600/13 – dostępne w Internecie na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy zauważyć należy, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie skarżący zainicjował dwa postępowania dotyczące uchwały z dnia [...] maja 2020 r. nr [...]., wszczęte na podstawie dwóch odrębnych skarg: pierwszej – zawartej w piśmie z dnia 9 czerwca 2020 r. oraz drugiej – datowanej na dzień 24 sierpnia 2020 r. Skarga z dnia 9 czerwca 2020 r. została wniesiona za pośrednictwem organu, który przekazał ją do tutejszego Sądu przy odpowiedzi na skargę z dnia 22 czerwca 2020 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Sz 495/20. Z kolei skarga z dnia 24 sierpnia 2020 r., którą skarżący skierował bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wpłynęła w dniu 24 sierpnia 2020 r. i została zarejestrowana pod sygnaturą akt II SA/Sz 780/20. W konsekwencji toczą się dwoma równoległe postępowania, albowiem w sprawie toczącej się pod sygn. akt II SA/Sz 495/20 postanowieniem z dnia 7 września 2020 r. starszego referendarza sądowego pod sygn. akt II SPP/Sz 126/20 przyznano skarżącemu, zgodnie z jego wnioskiem, prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych i ustanowiono radcę prawnego. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że skarga, która została wniesiona później, nie mogła skutecznie zainicjować ponownie postępowania w sprawie skargi na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] maja 2020 r., nr [...], w przedmiocie działań Dyrektora Zarządu Budynków i Lokali Komunalnych w S., gdyż skarga z dnia 9 czerwca 2020 r. spowodowała stan sprawy w toku. Stąd też Sąd zobligowany był do zastosowania art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., a co za tym idzie odrzucenia skargi wniesionej w niniejszej sprawie.