II SA/Sz 781/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 października 2017 r. sprawy ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegającym szkodom uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] r. nr [...]. Sygn. akt II SA/Sz [...] UZASADNIENIE 1. Pismem z dnia 27 sierpnia 2016r. H. L., zam. G. , ul. [...], zwróciła się do Wójta Gminy K. o interwencję w sprawie zapchanych drenaży w ulicy [...] w G. , przedstawiając następujące okoliczności podtapiania terenu jej działki: po ulewnych deszczach w II połowie sierpnia 2016 r. ze studzienki rewizyjnej, znajdującej się na jej działce wypłynęła woda i rozlała się w niżej położonym rogu działki; stojąca woda pojawiła się również tuż za płotem sąsiada - posesja nr [...] przy ul. [...]; zakupiona pompa głębinowa przez cały tydzień wypompowywała wodę, lecz woda cały czas napływała; dopiero w dniu 27.08.2017 r. przyjechał zamówiony samochód asenizacyjny i szybko wypompował wodę ze studzienki, lecz duża ilość wody szybkim nurtem napływała od ul. [...], co może świadczyć o uszkodzeniu drenów w głównej drodze; obawa przed napływającymi wodami gruntowymi podtapiającymi fundamenty domu i tym samym zagrażającymi konstrukcji budynku powodują, iż wnosi o pilne podłączenie instalacji odwadniającej na ich działce do ulicznego systemu burzowego. 2. Pismem z dnia 5 września 2016 r. A. J. (dalej przywoływany jako: "Skarżący"), zwrócił do Wójta Gminy K. z prośbą o szybkie wydanie decyzji opartej o art. 29 Prawa wodnego, orzekającej o odcięciu studni na sąsiedniej posesji przy ul. [...] od drenu ulicznego, zbierającego wody gruntowe i deszczowe, argumentując, że sąsiedzi mieszkający obok, przy granicy działki mają studnię, do której obecnie cofa się woda z drenażu ulicznego, co powoduje podniesienie poziomu wody aż do poziomu gruntu, który jest namoknięty jak gąbka; w czasie opadów zalane są fundamenty budynku, powodując zapadanie się posadzki i pękanie ścian. Skarżący przesłał także do Organu zdjęcia obrazujące zalanie jego działki. 3. W dniu 7 września 2016 r. przedstawiciel Urzędu Gminy w K. przeprowadził lustrację ul. [...] w G. , stwierdzając, iż sprawdzane studzienki i wpusty uliczne są drożne a stopień zamulenia studni i wpustów był niewielki, sporządzając stosowną notatkę służbową. Kolejna notatka służbowa z dnia 8 września 2016 r. dotyczy zlecenia przez Gminę K. firmie [...] dokonania czyszczenia studzienek rewizyjnych i wpustów ulicznych kanalizacji deszczowe ul. [...]. 4. W dniu 21 października 2016 r. Organ wszczął postępowanie w sprawie zakłócenia stosunków wodnych na terenie działek nr [...], [...], [...], [...] obręb G., gmina K. zawiadamiając o tym właścicieli posesji nr [...] przy ul. [...], a następnie w dniu 27 października 2016 r. przeprowadził oględziny w/w nieruchomości, sporządzając protokół oraz dokumentację fotograficzną. W treści protokołu zawarto następujące informacje: w trakcie oględzin działek nr [...], [...] i [...] nie stwierdzono zastoin wody na ich powierzchni; w dniach 24-25.10.2017r. firma [...] dokonała czyszczenia drenażu i przelewu do wpustu ulicznego w ul. [...]; w studni na działce P. L. poziom wody zakrywał rurę odpływającą; nie stwierdzono napływu wody do studni; P. J. nawadnia działkę wodami opadowymi z terenów utwardzonych oraz z dachu; u P.. L. wszystkie wody sprowadzone są drenami do studni w narożniku; teren obu działek jest grząski. 5. Pismem z dnia 24 stycznia 2017r. Skarżący zawiadomił Gminę, że w dalszym ciągu woda z drenów w ul. [...] cofa się do urządzeń sąsiadów. Przepływająca woda w gruncie narusza strukturę gruntu pod budynkiem, powodując pęknięcia posadzek a zalewana jest też działka P. D. P.. Wniósł o odcięcie się sąsiadki od drenu ulicznego i tym samym zmianę spływu wody opadowej. Jako inny wariant rozwiązania problemu Skarżący zaproponował podłączeniu drenu ulicznego do kanału burzowego. 6. Decyzją z dnia 20 marca 2017 r. Wójt Gminy K., na podstawie art. 29 ustawy z dnia 181ipca 2001 r. Prawo wodne (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz.469 ze zm., dalej przywoływana jako: "P.w."), umorzył postępowanie w sprawie zakłócenia stosunków wodnych na działkach o numerach; [...], [...], [...], [...] i [...]. W uzasadnieniu decyzji Organ szeroko opisał wszystkie podjęte czynności w toku prowadzonego postępowania w sprawie, konkludując, iż w dniu oględzin nie stwierdzono zalewania przedmiotowych posesji a stan przedstawiony w dokumentacji przez Skarżącego uległ widocznym zmianom oraz poprawie. Podsumowując Organ wskazał, iż przedmiotowe postępowanie przeprowadził na podstawie art. 29 P.w., celem wykazania, czy nie doszło do zmiany stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu wody opadowej z działek nr [...] i [...] na teren działki nr [...] . Organ wskazał też, że zakłócenie stosunków wodnych miało miejsce, jednakże został on rozwiązany poprzez zastosowanie działań proponowanych przez Skarżącego, tj. studnia na działce H. L. została odcięta od drenażu ulicznego i przełączona do kanalizacji deszczowej w ulicy [...], tym samym ustała wskazana przyczyna zalewania terenu przedmiotowych działek, co powoduje, że brak jest podstaw prawnych do decyzyjnego nakazania przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. W zakończeniu uzasadnienia Organ stwierdził, że gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z jakichkolwiek przyczyn, organ wydaje decyzje o umorzeniu postępowania. 7. Od decyzji odwołał się Skarżący podnosząc, iż nieprawdą jest, jakoby studnia sąsiadów została odcięta od drenu ulicznego. Zdaniem Skarżącego, w dniach 24 – 25 października 2016 r., Gmina wykonała nowy dren który ma wlot do studni u H. L., ok. 50 cm powyżej wlotu drenu biegnącego z ulicy [...], a informację tę uzyskał od przedstawiciela firmy [...], wykonawcy nowego drenu, zatem dren uliczny podaje wodę do studni. Skarżący zaznaczył, iż w decyzji o warunkach zabudowy wskazano, iż wody opadowe należy rozprowadzić na swojej działce. W ocenie Skarżącego rozpatrzenie sprawy w trybie art. 29 ust. 3 P.w. winno być poprzedzone ekspertyzą powołanego biegłego, o czym wskazano w piśmie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego w K.. Skarżący podniósł też, iż [...] jego działki jest zalane wodą i w dalszym ciągu utrzymuje się wysoki poziom wód gruntowych, powodując szkody na jego posesji, w tym pęknięcia na ścianach nośnych budynku. 8. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 12 maja 2017 r. orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Organ wskazał, że wnioskodawcy postępowania zwracali uwagę na niewłaściwie pracującą kanalizację deszczową w ulicy [...], zarzucając, iż jest ona w tej części ulicy niedrożna co powoduje, że wody z niej, poprzez studzienkę rewizyjną znajdującą się na posesji nr [...] przy ul. [...], podtapiają sąsiednie działki, na dowód czego przedłożono stosowną dokumentację fotograficzną. Jednakże, jak wskazał Organ, przepisy art. 29 P.w. nie mogą mieć zastosowania do sytuacji awaryjnych gminnej kanalizacji deszczowej, bowiem stanowią, iż jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie, szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, właściwy organ (wójt, burmistrz, prezydent miasta) może w drodze decyzji nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Z wypracowanych tez orzecznictwa sądowoadministracyjnego, dotyczącego wykładni przepisu art. 29 ust. 3 P.w. wynika, iż wydanie decyzji na podstawie tego przepisu winno poprzedzić ustalenie: po pierwsze, czy właściciel gruntu dokonał zmiany stanu wody na gruncie i po drugie: czy zmiany te szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie. Organ wskazał, że z przedłożonych akt sprawy wynika jednoznacznie, iż ani właścicielka posesji nr [...] przy ul. [...], ani też właściciel posesji nr [...] przy tej samej ulicy, nie wykonywali żadnych robót, które zmieniałyby kierunek spływu wód gruntowych, a ich wniosek dotyczył "zapchanych drenaży" w ulicy [...]. W ocenie Kolegium, w niniejszej sprawie nastąpiła awaria (niedrożność) kanalizacji deszczowej, przy czym niekoniecznie na odcinku wzdłuż ulicy [...]. Dowodem na to są działania Organu I instancji w tej sprawie, do zadań którego należy eksploatacja kanalizacji deszczowej, który zlecił przedsiębiorstwu czyszczenie wpustów ulicznych i (w razie konieczności) czyszczenie studzienek rewizyjnych, a jedna z nich znajduje się na posesji nr [...]. Z tych właśnie względów, iż przepisy art. 29 P.w. nie mają zastosowania do stanów awaryjnych kanalizacji deszczowej, postępowanie w zgłoszonych w/w sprawach nie mogło się toczyć w trybie tych w/w przepisów, czyli już w jego stadium początkowym (po jego wszczęciu) winno być ono umorzone przez Organ I instancji na podstawie art.105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., dalej przywoływana jako: "K.p.a."). Ponieważ zostało ono umorzone dopiero po przeprowadzeniu przez Organ czynności procesowych związanych z awarią kanalizacji deszczowej, Kolegium orzekło utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję, w której Organ I instancji umarza na podstawie art. 105 K.p.a. swoje uprzednio wszczęte w oparciu o art. 29 p.w. postępowanie, mimo jego umorzenia przez Organ I instancji z przyczyn całkiem innych. Końcowo uzasadnienie SKO wskazało, że miejscowość G. położona jest na obszarze polderu, na którym poziom wód gruntowych utrzymywany jest przez stację pomp, której nadzór nad jej eksploatacją sprawuje [...] Oddział Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych. 9. Niezadowolony z treści rozstrzygnięcia Skarżący wywiódł skargę do WSA w Szczecinie. Wskazał, iż ok. 20 lat temu Gmina K. wykonała na ul. [...] dren odwadniający teren rurą o średnicy cp 200 - zaś sąsiadka H. L. , podczas budowy swojego budynku podłączyła odpływ ze swojej studni zbiorczej do drenu ulicznego. Studnia P.. L. ma głębokość ok. [...] m, gdzie na samym dnie jest podłączony dren biegnący z ulicy. Gmina K. po interwencji wykonała odpływ ze studni sąsiadki ok. 50cm nad wlotem drenu ulicznego z odpływem do studzienki burzowej w ulicy. Skarżący wskazał, że nadal drenem połączonym ze studnią zbierającym wodę opadową sąsiadki jest nawadniany teren wzdłuż jego działki ok. [...] m, gdyż dren uliczny poniżej podłączenia jest zapchany; cały czas podaje wodę do studni, w której cały czas utrzymuje się poziom wody ok. [...] cm. Skarżący podkreślił, że w sierpniu 2016 r. jego działka została zalana wypływającą wodą ze studni zbiorczej sąsiadki, jednocześnie nawodniony został teren drenem, który doprowadza wodę opadową sąsiadki do studni. Woda przy fundamencie budynku Skarżącego podniosła się aż pod posadzki. Po niedługim czasie zaczęły się ujawniać szkody po zalaniu - pękające posadzki, zapadające się chodniki jak również pojawiło się pęknięcie na ścianie nośnej. Skarżący wniósł o wydanie decyzji o odcięciu studni od drenu ulicznego i zmianę kierunku spływu wody na środek swojej działki z dala od budynku zgodnie z zaleceniami wydanymi w warunkach zabudowy. 10. W odpowiedzi na skargę, Organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. 11. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem decyzje rozstrzygające w sprawie zostały wydane z naruszeniem prawa procesowego w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. 13. Organ II instancji uznał w sprawie, iż podnoszony w odwołaniu, jak też będący podstawą wszczęcia postępowania na wniosek art. 29 p.w., nie mógł mieć zastosowania w sprawie. Skarżący z kolei wskazywał na zakłócenia stosunków wodnych, o jakich mowa w tym przepisie, domagając się interwencji Organu, o jakiej mowa w art. 29 ust. 3 P.w. Rację w sporze należy przyznać Skarżącemu, choć powody wyeliminowania decyzji wydanych przez Organy obu instancji dotyczą braku ustaleń faktycznych, które umożliwiałyby wydanie rozstrzygnięcia. 14. Powołany przez Organy art. 29 ust. 1 P.w. stanowi, iż właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej, ani kierunku odpływu ze źródeł – ze szkodą dla gruntów sąsiednich (art. 29 ust. 1 pkt 1) oraz odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie (art. 29 ust. 1 pkt 2). Z kolei ust. 3 art. 29 P.w. stanowi, iż jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Wskazać jednocześnie należy, że postępowanie, o którym mowa w ust. 3 przepisu art. 29 P.w., może być tylko wszczęte w sytuacji, gdy doszło do zmiany stanu wód i zmiana ta wywołała szkodę na gruntach sąsiednich. Postępowanie to nie dotyczy zatem zmiany kierunku odpływu ze źródła ani też odprowadzania wód oraz ścieków na grunty sąsiednie. Przedmiotem tego postępowania nie może być też obowiązek, o którym mowa w ust. 2. Przepis ten (art. 29 ust. 3 P.w.), przewidujący przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom ma charakter alternatywny o czym świadczy: "lub", a zatem wybór jednego ze sposobów przywrócenia naturalnego stanu wód na gruncie pozostawiony został uznaniu organu administracyjnego. Ratio legis tego przepisu jest wyeliminowanie szkodliwych zamian wprowadzonych na gruncie, a więc organ powinien nakazać taki sposób zapobieżenia szkodom, jaki w okolicznościach danej sprawy będzie najskuteczniejszy i najprostszy do wykonania (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/LU 912/07). Rozważając zasadność wyboru – przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom, organ winien mieć na uwadze, że nieruchomości sąsiedniej nie powinny dotykać skutki bezprawnej zmiany stosunków wodnych na gruncie, a podjęte rozstrzygnięcie winno zapewniać skuteczne zapobieżenie szkodom. Organ orzekający w ramach uznania administracyjnego, zgodnie z art. 7 K.p.a. winien mieć na uwadze słuszne interesy stron postępowania. Winien on zatem zastosować takie rozwiązanie, które przy spełnieniu wymogu skuteczności, będzie racjonalne i ekonomicznie uzasadnione, rozwiązanie to powinno zapewnić realizację interesów właścicieli nieruchomości na których grunt szkodliwość wpłynęła dokonana zmiana, jednocześnie nie powinno ono w sposób zbędny obciążać właściciela nieruchomości, który dokonał zmiany stanu wody na gruncie. Biorąc pod uwagę powyższe, zastosowanie unormowania art. 29 ust. 3 ustawy, wymagało ustalenia, kto swoim działaniem lub zaniechaniem spowodował zmianę stanu wody na gruncie, a następnie ustalenie, czy może zachodzić związek przyczynowy pomiędzy spowodowaną zmianą, a szkodą dla gruntów sąsiednich. Należy podkreślić, że przytoczony przepis art. 29 ustawy nie nakłada na organ prowadzący postępowanie obowiązku ustalenia wszelkich przyczyn danego stanu wody na gruncie zgłaszającego roszczenie, ale nakazuje właściwemu organowi wyjaśnienie, czy powstałe szkody mogą być następstwem zmiany stanu wody na gruncie sąsiednim, co do którego zgłoszono roszczenie. Innymi słowy rzecz ujmując, postępowanie administracyjne, prowadzone na podstawie art. 29 P.w. ma wykazać zasadność nakazania właścicielowi danego gruntu przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom, o których mowa w tym przepisie (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 27 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 36/11). W ocenie Sądu orzekającego w sprawie, Organy obu instancji takich ustaleń nie poczyniły. 15. Brak prawidłowo przeprowadzonego postępowania i stosownych ustaleń w powyższym zakresie powoduje, że decyzja obarczona jest wadami procesowymi, nie zawiera bowiem uzasadnienia faktycznego. Postępowanie administracyjne może być prowadzone na podstawie ust. 3 tylko wtedy, gdy łącznie zostaną spełnione dwie przesłanki – doszło do zmiany stanu wód i zmiana ta spowodowała szkody na gruntach sąsiednich. Brak którejkolwiek z tych przesłanek uniemożliwia prowadzenie postępowania administracyjnego. Taki też pogląd zaprezentowano w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 7 kwietnia 2011 r. (sygn. akt II SA/Gl 1159/10), w uzasadnieniu którego wskazano, że: "Ewentualne wydanie przez właściwy organ decyzji nakazującej właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom bezwzględnie wymaga zatem uprzedniego wykazania, iż właściciel gruntu istotnie zmienił stan wód na gruncie a nadto, że zmiana ta szkodliwie wpływa na grunty sąsiednie". 16. Jak wynika z akt sprawy, Skarżący wskazywał na zmiany stanu wód na gruncie, co poparł stosowną dokumentacją fotograficzną; wskazywał także na działania H. L. towarzyszące budowie jej domu, a związane z podłączeniem się do drenu ulicznego. Także Organ I instancji podjął kroki w celu naprawy stanu zastanego. Niejasne jest jednak, w ocenie Sądu, czy H. L. i w jakim zakresie, swoim działaniem przyczyniła się do tej widocznej zmiany stanu wód, jak też sprzeczne są ustalenia Organu I instancji wskazujące na naprawę awarii, wobec kategorycznego twierdzenia Skarżącego o nieprawidłowym podłączeniu drenu ulicznego ze studnią zbierającą wodę opadową H. L.. Trudno zaakceptować stanowisko Organu odwoławczego, który wskazuje, jakoby z akt sprawy wynikało jednoznacznie, że ani właścicielka posesji nr [...] przy ul. [...], ani też właściciel posesji nr [...] przy tej samej ulicy, nie wykonywali żadnych robót, w sytuacji, gdy brak jest w tym zakresie jakichkolwiek ustaleń. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja, jak też poprzedzająca jej wydanie decyzja Organu I instancji, wydane zostały z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej (art. 7 K.p.a.), której realizacja wymaga by organy administracji publicznej podejmowały wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W odniesieniu do postępowania przed organem odwoławczym należy też podkreślić, iż zgodnie z zasadą dwuinstancyjności organ ten obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozpatrzyć sprawę rozstrzygniętą decyzją lub postanowieniem organu I instancji, a stan faktyczny winien ustalić nie tylko w oparciu o materiał dowodowy zebrany w postępowaniu I instancji lecz także, w razie potrzeby, rozszerzając granice postępowania dowodowego na istotne dla sprawy okoliczności faktyczne pominięte przez organ pierwszoinstancyjny. Konsekwencją obowiązywania zasady prawdy obiektywnej jest m.in. regulacja zawarta w art. 107 § 1 K.p.a., ustanawiającym obok innych wymogów decyzji obowiązek zawarcia w niej podstawy prawnej i uzasadnienia faktycznego, które w myśl § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Odpowiednie ujawnienie procesu decyzyjnego w sferze podstawy faktycznej rozstrzygnięcia stanowi jedną z gwarancji prawidłowej realizacji zasady swobodnej oceny dowodów z art. 80 K.p.a., rozumianej jako ocena tego materiału na podstawie całokształtu zgromadzonych dowodów. Wymogów powyższych, zdaniem Sądu, orzekające w sprawie Organy nie dochowały, a zaskarżona decyzja, narusza poza art. 7 K.p.a. także art. 107 § 3 k.p.a., 17. W tym stanie rzeczy, wobec uznania zasadności skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718), uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy K..