II SA/Sz 782/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. o zawieszenie postępowania egzekucyjnego w sprawie z Jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia oddalić wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego A. P. –C. pismem z dnia 18 września 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W skardze zawarty został wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu rozstrzygnięcia sprawy, albowiem dalsze prowadzenie egzekucji może doprowadzić do szkody majątkowej skarżącej w znacznych rozmiarach i spowodować niemożliwe do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Wniosek jako bezzasadny podlega oddaleniu. W myśl art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca przyznał sądom administracyjnym uprawnienie do orzekania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych do nich orzeczeń organów administracji. W niniejszej sprawie skarżąca zwróciła się do Sądu z wnioskiem o zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2025 r. poz. 132; dalej: "u.p.e.a"). Wyjaśnienia wymaga, że wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie jest tożsamy z wnioskiem o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu. Sąd administracyjny nie jest bowiem ani organem egzekucyjnym, ani organem nadzoru nad prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym i przez to nie jest właściwy do wydania orzeczeń merytorycznych, które mogą zapadać tylko w toku postępowania administracyjnego, a w tym wypadku postępowania egzekucyjnego w administracji. Zgodnie z art. 23 § 1 u.p.e.a. nadzór nad egzekucją administracyjną sprawują organy wyższego stopnia w stosunku do organów właściwych do wykonywania tej egzekucji. Organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać z urzędu, na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ (art. 23 § 6 u.p.e.a.). Ponadto, stosownie do treści art. 54 § 7 u.p.e.a. wniesienie skargi na czynność egzekucyjną nie wstrzymuje dalszej realizacji środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano zaskarżonej czynności egzekucyjnej. W uzasadnionych przypadkach organ egzekucyjny lub organ sprawujący nadzór może z urzędu wstrzymać dalszą realizację tego środka egzekucyjnego do dnia, w którym postanowienie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną stanie się ostateczne. Sąd wskazuje również, że zawieszenie postępowania egzekucyjnego regulują przepisu u.p.e.a. (Dział I Rozdział 4 Zawieszenie i umorzenie postępowania egzekucyjnego), zaś zgodnie z art. 56 § 3 u.p.e.a. to organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Jak z kolei stanowi przepis art. 56 § 4 u.p.e.a. na postanowienie organu egzekucyjnego o zawieszeniu postępowania lub o odmowie zawieszenia tego postępowania służy zażalenie. Wobec powyższego wniosek skarżącej o zawieszenie postępowania egzekucyjnego podlegać może rozpoznaniu jedynie przez organy właściwe do jego przeprowadzenia. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.