II SA/Sz 786/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 sierpnia 2011 r. wniosku J. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r., numer [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] numer [...],[...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nakazującą J.M. rozbiórkę budowli – stalowej konstrukcji wsporczej, na której ustawiona została przyczepa kempingowa, zlokalizowanej na nieruchomości przy ul. [...] w [...]. Powyższa decyzja została zaskarżona przez J.M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. W piśmie procesowym z dnia [...] skarżący wniósł o : "1. zawieszenie wykonania w/w decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sądowego 2. wstrzymanie natychmiastowego wszczynania postępowania egzekucyjnego". W uzasadnieniu powyższego wniosku J.M. podał, iż nakaz "z dnia [...] r. w formie upomnienia nr [...], informujący o wszczęciu postępowania egzekucyjnego w przypadku niewykonania rozbiórki budowli (?) (gotowe stojaki + zaparkowany pojazd) w terminie 7 dni, zmusza mnie do wystawienia przyczepki bądź na ściśle zastawiony placyk manewrowy przed domem, bądź poniesienia kosztów opłat parkowania przyczepki na zewnętrznym parkingu. Nadmieniam że na okres urlopu we wrześniu problem zniknie gdyż wyjeżdżam przyczepką na wakacje i stojaki pójdą do kąta." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może, na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Zastosowanie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu może zatem nastąpić jedynie wówczas, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające przyjęcie, że wykonanie skarżonego aktu spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na powyższe, na wnioskodawcy ciąży obowiązek choćby uprawdopodobnienia, iż jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, należy przedstawić okoliczności, które pozwolą ocenić, czy w danej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Sąd wydając orzeczenie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winien oprzeć swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy w zakresie zbadania zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania. Stanowisko to znajduje potwierdzenie między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn.akt II GSK 373/11 (LEX 783884), II FSK 229/11(LEX 783781). W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącego nie zawierał żadnego argumentu, który wskazywałby na wystąpienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie podano nawet, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, sąd natomiast nie jest władny do poszukiwania podstaw przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji. Należy dodać, że każda rozbiórka budowli pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny. W niniejszej sprawie, w ocenie skarżącego, dolegliwość ta będzie mogła polegać na poniesieniu kosztów parkingu – o ile przyjmie rozwiązanie polegające na postawieniu przyczepki na parkingu zewnętrznym. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W tych okolicznościach uznano, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sądowego nie zasługuje na uwzględnienie, a zatem należało, na mocy art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.