II SA/Sz 786/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wyznaczenia dodatkowego terminu załatwienia sprawy p o s t a n a w i a: odrzucić skargę G.M. w dniu [...] r. wniosła za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] wyznaczające dodatkowy termin załatwienia sprawy przez organ I instancji do dnia [...] r., w sprawie postępowania dotyczącego użytkowanej łazienki w lokalu nr [...] w budynku wielorodzinnym w [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 j.t.) powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przedmiotem zaskarżenia stało się postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. wyznaczające dodatkowy termin załatwienia sprawy przez organ I instancji. Dokonując oceny charakteru rozstrzygnięcia organu nadzoru budowlanego wydanego na podstawie art. 37 ust. 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, Sąd doszedł do przekonania, że nie jest ono postanowieniem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Przede wszystkim zaskarżone postanowienie nie jest postanowieniem wydanym w toku postępowania administracyjnego na które przysługuje zażalenie. Stosownie do art. 141 K.p.a. zażalenie przysługuje stronie tylko wtedy, gdy kodeks tak stanowi. W Kodeksie postępowania administracyjnego brak jest przepisu, który umożliwiałby wniesienie zażalenia na postanowienie, którego podstawą wydania był art. 37 ust. 2 K.p.a. Nadto, nie jest to postanowienie kończące postępowanie w sprawie ani postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. W myśl art. 142 K.p.a. postanowienie na które nie służy zażalenie strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.