II SA/Sz 798/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.),, Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Protokolant Michał Iwanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 stycznia 2011 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w S. delegowanego do Prokuratury Apelacyjnej w S. B. R. sprawy ze skargi P. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania wypisu z rejestru gruntów i budynków oddala skargę Wnioskiem z dnia [...] P.P. zwrócił się do Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...] o wydanie wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej dla działki oznaczonej przez wnioskodawcę numerem [...], położonej na działce nr [...], w obrębie ewidencyjnym nr [...] przy ul. [...] w [...]. Prezydent Miasta [...] postanowieniem wydanym w dniu [...], nr [...] na podstawie art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej K.p.a., art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) odmówił P.P. wydania wnioskowanych dokumentów obejmujących wskazaną działkę [...] z tego powodu, że działka taka w ewidencji gruntów i budynków nie istnieje. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ podał m.in., że : 1. W ewidencji gruntów i budynków w [...], w obrębie ewidencyjnym nr [...] nie ma działki oznaczonej numerem [...]. W obrębie tym ujawniona jest działka nr [...] z budynkami garażowymi, w których ujawniono [...]r. (na wniosek właściciela) wszystkie [...] boksy garażowe jako samodzielne lokale w tych budynkach, w tym także obejmujące lokale (boksy garażowe), które Sąd w swoich wyrokach potraktował jako oddzielne budynki. 2. Jako właściciel przedmiotowej nieruchomości zabudowanej figuruje Miasto [...]. Nadto w ewidencji gruntów i budynków ujawnieni są wieczyści użytkownicy (osoby fizyczne), którzy w latach [...] nabyli własność kilkudziesięciu (spośród 93 ujawnionych lokali – boksów garażowych) od Gminy Miasto [...] wraz z udziałami w prawie użytkowania wieczystego gruntu całej działki nr [...]. Stan ten został ujawniony w nowo założonych księgach wieczystych, prowadzonych dla wyodrębnionych lokali. 3. W państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym znajdują się operaty ewidencyjne z prac wykonywanych przez geodetów - biegłych sądowych w celu sporządzenia opinii dla Sądu nazwane jako "wstępne projekty wydzielenia działek pod garaże". Dokumentacja ta nie może jednak stanowić podstawy do dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków mających na celu wyodrębnienie gruntów pod poszczególnymi garażami jako odrębne działki ewidencyjne. 4. Z treści wyroków wynika, że w prowadzonych sprawach Sąd nie orzekł o podziale nieruchomości, w związku z czym wykazane w wyrokach numery działek nie zostały formalnie ustalone, a zatem nie mogą być wprowadzone do ewidencji gruntów i budynków. 5. Do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w MODGiK w [...] nie wpłynęły żadne orzeczenia sądów, które orzekałyby o podziale działki nr [...] (obr. [...]). Obecnie w Urzędzie Miasta [...] – Biurze Geodety Miasta nie jest też prowadzone żadne postępowanie w sprawie podziału działki nr [...] (Obr. [...]). Mając na uwadze powyższe ustalenia organ nie ma możliwości wydania wnioskowanych przez P.P. dokumentów obejmujących nie istniejącą w ewidencji gruntów i budynków działkę nr [...]. Jedynym dokumentem jaki może być wydany jest wypis i wyrys dla działki nr [...] w obrębie [...] z wyciągiem z kartoteki budynków i wyciągiem z kartoteki lokali. Nie zgadzając się z ww. opisanym postanowieniem Prezydenta Miasta [...], P.P. wniósł zażalenie podnosząc, że o podziale działki nr [...], w obrębie ewidencyjnym nr [...] orzekł Sąd. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] w wyniku rozpoznania zażalenia P.P. postanowieniem z dnia [...], nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a. oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 i art. 24 ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...], nr [...]. Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie organ podał, że postępowanie wszczęte z wniosku P.P. z dnia [...] dotyczyło wydania wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej gruntów i budynków dla działki oznaczonej numerem [...], położonej na działce nr [...], w obrębie ewidencyjnym nr [...] przy ul. [...] w [...]. Z uwagi na powyższe organ odwoławczy mógł tylko i wyłącznie rozstrzygnąć, czy postanowienie Prezydenta Miasta [...] w sprawie odmowy wydania wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej gruntów i budynków było prawidłowe. Nadto Organ wyjaśnił, że rozpatrując zażalenie nie mógł odnieść się merytorycznie do tego, czy wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w [...] orzekł o podziale działki nr [...] położonej w obrębie ewidencyjnym nr [...] przy ul. [...] w [...]. Zasady wydawania wypisów z rejestrów gruntów i wyrysów z map ewidencyjnych gruntów i budynków regulują przepisy Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Art. 24 § 5 Prawa geodezyjnego i kartograficznego nakłada na starostę obowiązek udostępnienia danych z ewidencji gruntów i budynków. Jeżeli więc starosta (prezydent miasta na prawach powiatu) posiada w prowadzonych przez siebie ewidencjach i rejestrach, żądane przez zainteresowanego informacje to ma obowiązek je udostępnić. W przedmiotowej sprawie Prezydent Miasta [...] postanowieniem dnia [...] odmówił wydania żądanego przez P.P. wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej gruntów i budynków dla działki oznaczonej numerem [...], położonej na działce nr [...], w obrębie ewidencyjnym nr [...] przy ul. [...] w [...] uzasadniając to tym, że w prowadzonej ewidencji wskazana działka gruntu nie figuruje. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego podzielił w tym zakresie stanowisko organu I instancji. Końcowo organ dodał, że spór pomiędzy Prezydentem Miasta [...] a P.P. w sprawie odmiennego rozumienia wyroku Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...], sygn. akt [...] nie jest przedmiotem tego postępowania zażaleniowego, jak również postępowania o wydanie wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej gruntów i budynków. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie jest uprawniony do dokonywania wiążącej wykładni wyroków niezawisłych sądów. Spór ten może być rozstrzygnięty w postępowaniu o którym mowa w § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 29 marca 2001 r. (Dz. U. z 2001r. Nr 38, poz. 454 ), czyli w trybie aktualizacji operatu ewidencyjnego. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem P.P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. Powołując się na art. 142 K.p.a. kwestionowanemu postanowieniu zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. W ocenie skarżącego postanowienie wydane zostało z rażącym naruszeniem art. 156 K.p.a., ponieważ dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną – prawomocnymi wyrokami Sądu, które zostały wydane na podstawie art. 211 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2601 ze zm.). Uzasadniając wniesioną skargę P.P. wskazał, że zgodnie z art. 96 ww. ustawy orzeczenie Sądu w niniejszym zakresie stanowi podstawę do dokonania wpisów w księdze wieczystej oraz w katastrze nieruchomości. Takie uregulowanie obligowało Sąd do prawidłowego wydzielenia działek gruntu pod garażami, celem późniejszego wpisu w księdze wieczystej. Mając na uwadze, że podział gruntu wymaga specjalistycznej wiedzy, jego dokonanie zlecono biegłemu geodecie, który w swojej opinii stwierdził, że możliwy jest podział działki nr [...] w obrębie ewidencyjnym nr [...] [...]. Tak stwierdził Sąd na stronie 4 uzasadnienia wyroku o sygn. akt [...]. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu wniósł o oddalenie skargi. Dodatkowo pismem z dnia [...] P.P. wystąpił z wnioskiem o zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku podał, że Sąd w sentencji wyroku zobowiązał Gminę Miasto [...] do złożenia wobec niego oświadczenia, że oddaje ona w użytkowanie wieczyste działkę o powierzchni ok. [...] ha o wartości [...] zł, uzależniając powyższe od wniesienia przez Niego opłat, które zostały w całości uiszczone. Skarżący opłacił także podatek od nieruchomości oraz opłaty za użytkowanie wieczyste działki pod garażem, natomiast istniejący stan prawny utrzymywany przez Gminę, powoduje, że nie jest On użytkownikiem wieczystym tej działki , bo nie ma możliwości założenia dla niej księgi wieczystej. W związku z powyższym zostało złożone zawiadomienie do Prokuratury, obejmujące zarzut popełnienia czynu z art. 231 Kodeksu karnego w związku z art. 115 § 13 pkt 5 Kodeksu karnego, tj. niedopełnienie obowiązków przez pracownika w sprawie nakazania wydania decyzji trybie art. 107 K.p.a. oraz niewyegzekwowania odpowiedzi od Prezydenta Miasta [...] zawartych w piśmie z dnia [...]. Na rozprawie w dniu [...] P.P. ponowił wniosek o zawieszenie postępowania. Natomiast [...] Prokurator Prokuratury Okręgowej w [...] delegowana do Prokuratury Apelacyjnej w [...] wniosła o oddalenie skargi, stwierdzając jednocześnie, że w przedmiotowym postępowaniu organ winien wydać decyzję a nie postanowienie, jednakże pozostaje to bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje: Skarga nie mogła odnieść skutku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] dokonujący zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontroli zaskarżonego postanowienia w aspekcie jego zgodności z prawem uznał, że nie narusza ono przepisów w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. P.P. zwracając się do Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej z wnioskiem o wydanie wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej dla działki oznaczonej przez wnioskodawcę numerem [...], położonej na działce nr [...], w obrębie ewidencyjnym nr [...] przy ul. [...] w [...] jednoznacznie sprecyzował przedmiot sprawy którym stało się wydanie w określonej formie informacji z ewidencji gruntów i budynków. Z załączonych do wniosku dokumentów wynika, że niewątpliwie przedmiotem wniosku była działka określona w wyroku Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...], sygn. akt [...] numerem [...]. W myśl art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.), ewidencja gruntów i budynków to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454 ze zm.) udostępnienie danych ewidencyjnych następuje w formie: 1/ komputerowych wydruków mapy ewidencyjnej, rejestrów, kartotek, zestawień, wykazów i skorowidzów o których mowa w § 22-32, 2/ wypisów z rejestrów i kartotek, 3/ wyrysów z mapy ewidencyjnej, 4/ plików komputerowych, 5/ informacji przekazywanych ustnie i wizualnie. Organ prowadzący ewidencję rozpoznając wniosek o wydanie wypisu i wyrysu z katastru nieruchomości obowiązany jest udostępnić żądane informacje w formie wypisu lub wyrysu. Udostępnienie to następuje w drodze czynności tzw. materialno-technicznej a zatem nie wymaga wydania rozstrzygnięcia w formie decyzji, czy postanowienia. Wskazać przy tym należy, że ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym zbiorem (rejestrem) informacji. Organ prowadzący ewidencję może udostępnić tylko takie dane, które zostały do niej wprowadzone, zgodnie z procedurami przewidzianymi w rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów i budynków. W rozpoznawanej sprawie organ nie posiadał w ewidencji działki o parametrach wskazanych przez skarżącego we wniosku, a tym samym nie mógł wydać wnioskowanego wypisu i wyrysu. Odmawiając wydania wnioskowanych dokumentów zarówno organ pierwszej jaki drugiej instancji jako właściwą formę rozstrzygnięcia przyjęły postanowienie. Stanowiska tego nie podzielił Prokurator uznając, że właściwą formą załatwienia sprawy byłoby wydanie decyzji administracyjnej. W ocenie Sądu rację ma Prokurator. W literaturze przedmiotu wskazuje się, że jeżeli przepisy prawa upoważniają organ administracji publicznej do załatwienia sprawy administracyjnej, lecz nie określają formy rozstrzygnięcia tej sprawy, to w przypadkach takich możliwe jest przyjęcie domniemania o decyzyjnej formie jej załatwienia. (por. A. Wróbel, w; M. Jaśkowska, A. Wróbel "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz". Wyd. II, Zakamycze 2005, s. 611). Niewątpliwie Prezydent Miasta [...], był upoważniony i zobowiązany do załatwienia wniosku P.P., a rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy wydania wypisu i wyrysu winno przybrać formę decyzji. Przyjęcie powyższego stanowiska daje stronie możliwość weryfikacji działań organu I instancji, poprzez wnoszenie środków zaskarżenia w trybie instancyjnym jak i środków nakierowanych na zwalczanie bezczynności organu. Nadto do odrzucenia poglądu o możliwości wydania postanowienia prowadzi stwierdzenie, iż odmowa wydania wyrysu lub wypisu nie może być utożsamiana z odmową wydania zaświadczenia, o którym mowa w art. 219 K.p.a. Przy wydawaniu wypisu lub wyrysu nie dochodzi bowiem do wydania zaświadczenia, choć informacje w nich zawarte również stanowią odzwierciedlenie stanu widniejącego w prowadzonej przez organ ewidencji. Tym niemniej zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, z żądaniem takim, z zastrzeżeniami zawartymi w ust. 5 tego artykułu może wystąpić każdy. Reasumując, w ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie organy winny wydać decyzję administracyjną, a nie postanowienie. Tym niemniej oceniając wagę tego uchybienia Sąd był obowiązany wziąć pod uwagę jego znaczenie na ostateczny wynik sprawy, który ukształtowany został treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia przepisów postępowania jedynie wówczas, gdy naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając pod tym kątem niewłaściwe określenie przez organy wydanych w sprawie rozstrzygnięć jako postanowienia, wobec prawidłowego orzeczenia co do istoty sprawy i zamieszczenia w nich wszystkich elementów wymaganych od decyzji administracyjnej przez art. 107 § 3 K.p.a., Sąd uznał, że podniesione przez Prokuratora uchybienie organów nie miało wpływu na wynik sprawy. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego rażącego naruszenia prawa poprzez wydanie przez organ postanowienia w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną - prawomocnymi wyrokami Sądu, wyjaśnić należy, że przesłanka stwierdzenia nieważności zawarta w art. 156 § 3 pkt 3 K.p.a, występuje wówczas, gdy istnieje tożsamość sprawy rozstrzygniętej kolejno po sobie dwoma decyzjami, z których pierwsza jest ostateczna. Tożsamość ta istnieje, gdy występują te same podmioty w sprawie, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym tej sprawy. W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy w [...] nie orzekał, nie prowadzi on bowiem ewidencji gruntów i budynków ani też nie orzeka w przedmiocie wydania z rejestru gruntów wypisów ani wyrysów z mapy ewidencyjnej. Dołączone do akt sprawy wyroki podjęte zostały w sprawach zainicjowanych żądaniami opartymi na art. 64 Kodeksu cywilnego, w przedmiocie zobowiązania Gminy Miasto [...] do złożenia określonego oświadczenia woli, zgłoszonymi na mocy art. 211 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). W związku z powyższym nie wystąpiła tożsamość rozstrzygnięć w sprawie wydania wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej. Na uwzględnienie nie zasługuje też zarzut dotyczący nierespektowania przez organy wyroków Sądu Rejonowego w [...] zobowiązujących Gminę Miasto [...] do złożenia oświadczenia woli o treści w nich określonych. W postępowaniu dotyczącym wydania wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej, organ nie rozstrzyga o potrzebie aktualizacji danych zawartych w ewidencji. To, czy w oparciu o wskazane przez skarżącego orzeczenia Sądu Rejonowego w [...] i opracowania biegłych sądowych złożone do Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...] jest możliwe dokonanie takiej aktualizacji jest kwestią otwartą. Działania w tym zakresie zainicjować może strona przedkładając stosowne dokumenty lub organ. Przeprowadzenie aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje bowiem w odrębnym postępowaniu od postępowania w przedmiocie wydania wyrysu z mapy ewidencyjnej i wypisu z rejestru gruntów. W ocenie Sądu również wniosek o zawieszenie postępowania sądowego nie znajdował swego uzasadnienia z tego względu, że nie zachodzą podstawy do jego zawieszenia z art. 123 – 125 P.p.s.a. Postępowanie prowadzone przez Prokuraturę Rejonową [...] w sprawie niedopełnienia obowiązków przez pracowników Gminy Miasta [...] nie mogło stanowić podstawy do zawieszenia postępowania sądowego, bowiem wynik niniejszego postępowania w żadnym stopniu nie zależy od wyniku wskazanego postępowania karnego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 P.p.s.a., w myśl którego sąd w razie nieuwzględnienia skargi, skargę oddala.