II SA/Sz 806/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda, Sędziowie Sędzia NSA Iwona Tomaszewska (spr.),, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi W. K. i W. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazania doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), po rozpatrzeniu sprawy wykonania w warunkach samowoli budowlanej robót budowlanych związanych z ustawieniem muru na schodach zewnętrznych budynku mieszkalnego nr [...] w m. G. na granicy działek nr [...] nakazał W. K. oraz W. G. doprowadzenie do stanu poprzedniego schodów zewnętrznych (przy głównym wejściu) budynku mieszkalnego oznaczonego nr [...] położonego w m. G. na terenie działek nr [...] poprzez rozebranie muru wykonanego na schodach bez wymaganego pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że w dniu [...] r., przeprowadził wizję lokalną w sprawie wykonania w warunkach samowoli budowlanej robót budowlanych związanych z ustawieniem muru na schodach zewnętrznych budynku mieszkalnego nr [...] w m. G. W trakcie czynności kontrolnych ustalono, że na terenie działki nr [...] (stanowiącej współwłasność W. K. i W. G.) oraz na terenie działki nr [...] (stanowiącej własność M. i A. B.) W. G. i W. K. nie dysponując pozwoleniem na budowę wykonali roboty budowlane związane z ustawieniem muru przebiegającego przez schody zewnętrzne prowadzące do głównego wspólnego wejścia do budynku. Mur wykonano z kostki polbrukowej. Długość muru wynosi 2 m, natomiast wysokość 1,7-1,9 m. Sporządzony został szczegółowy opis wykonanych robót w protokole oględzin oraz dokumentacja fotograficzna. Poprzez ustawienie muru na schodach zewnętrznych doszło do przebudowy części budynku mieszkalnego a w konsekwencji do zmiany parametrów technicznych i użytkowych budynku (zmiana parametrów wyjścia ewakuacyjnego z budynku). W wyniku wykonanych robót budowlanych istniejąca szerokość w świetle otworu drzwiowego (stanowiącego wyjście ewakuacyjne z budynku) wynosząca 1,6 m została ograniczona do szerokości 80 cm po stronie użytkowanej przez M. i M. B. oraz do szerokości 70 cm po stronie użytkowanej przez W. K. i W. G., przez co ograniczono dostęp do wyjścia ewakuacyjnego. Zgodnie z przepisami § 4 ust. 1 pkt 18 e rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r., w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów - w obiektach oraz na terenach przyległych do nich zabronione jest wykonywanie czynności powodujących uniemożliwianie lub ograniczanie dostępu do wyjść ewakuacyjnych. Zgodnie z § 239 ust. 1 i 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, minimalna szerokość wyjścia ewakuacyjnego z przedmiotowego budynku powinna wynosić 90 cm. Wybudowany na schodach zewnętrznych mur dochodzący do otworu drzwiowego stanowiącego wyjście ewakuacyjne powoduje, że szerokość przejścia jest ograniczona do odpowiednio 80 i 70 cm, minimalna szerokość przejścia ewakuacyjnego nie jest zachowana. Zgodnie z § 62 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, drzwi wejściowe do budynku i ogólnodostępnych pomieszczeń użytkowych oraz do mieszkań powinny mieć w świetle ościeżnicy co najmniej: szerokość 0,9 m i wysokość 2 m. W przypadku zastosowania drzwi zewnętrznych dwuskrzydłowych szerokość skrzydła głównego nie może być mniejsza niż 0,9 m. Organ I instancji uzasadnił dalej, że rozpatrzył sprawę w oparciu o przepisy art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane, które mają zastosowanie w przypadkach innych niż budowa obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego pozwolenia na budowę lub bez wymaganego zgłoszenia, a ponieważ wykonane roboty budowlane powodują naruszenie przepisów w sposób uniemożliwiający dokonanie ich legalizacji, zasadne było orzeczenie o doprowadzeniu obiektu budowlanego do stanu poprzedniego. Z uwagi na fakt, iż prace związane z wykonaniem muru zostały zakończone, odstąpiono od wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych zwykle poprzedzającego decyzje wydawane w trybie przepisów art. 51 prawa budowlanego. Od powyższej decyzji organu nadzoru budowlanego odwołali się W. K. i W. G. Odwołujący się podnieśli zarzut, że organ w żaden sposób nie odniósł się do ich wyjaśnień w kwestii samowoli budowlanej. Mur jest to ścianka samonośna z kostki brukowej, nie związana z gruntem, o grubości 10 cm, będąca zakończeniem ogrodzenia betonowego mająca charakter tymczasowy. Postawiona została celem zabezpieczenia schodów przed dostępem osób trzecich i ochrony konstytucyjnego prawa własności. Odwołujący się oświadczyli również, że nie zwracali się o zezwolenie na budowę, bo według ich rozumienia na budowę ogrodzenia do wysokości 2,20 m nie jest wymagane pozwolenie na budowę. Natomiast jeśli chodzi o szerokość przejścia ewakuacyjnego to państwo B. mają wymaganą szerokość 80 cm. Ponadto otrzymali decyzję Wydziału Urbanistyki Starostwa Powiatowego zezwalającą na wykonanie wewnętrznej ścianki działowej w korytarzu budynku, zatem zdecydowali, że przy okazji wykonają remont schodów i wyłożą je terakotą. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego – po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. – na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa i art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na wstępie uzasadnienia organ odwoławczy przestawił treść zaskarżonej decyzji oraz odwołania strony. Następnie wskazał na ustalenia faktyczne w sprawie, mianowicie, że na terenie działki nr [...] stanowiącej współwłasność W. K. oraz W. G oraz na terenie działki nr [...] stanowiącej własność M. i A. B. istnieje parterowy budynek mieszkalny z poddaszem strychowym wybudowany w okresie przedwojennym. W budynku wydzielone są dwa odrębne lokale mieszkalne. W lokalu znajdującym się na terenie działki nr [...] mieszka W. K. oraz W. G. natomiast w lokalu znajdującym się na terenie działki nr [...] mieszkają Państwo B. Główne wejście do budynku zlokalizowane jest na granicy nieruchomości. Wejście to prowadzi do wspólnego korytarza, a następnie z korytarza można wejść do poszczególnych lokali. Przed głównym wejściem do budynku znajdują się betonowe schody zewnętrzne posiadające dwa stopnie. Bieg schodów zakończony jest spocznikiem. Wzdłuż granicy działek [...] przebiega ogrodzenie z prefabrykatów betonowych o wysokości nie przekraczającej 2m. Ogrodzenie to dochodzi do schodów zewnętrznych przy głównym wejściu do budynku. Otwór drzwiowy głównego wejścia do budynku posiada szerokość l,6 m. Na schodach zewnętrznych przy głównym wejściu do budynku ustawiono mur z kostki polbrukowej, przebiegający przez bieg schodowy i spocznik. Mur posiada długość ok. 2 m i wysokość ca - 1,70 1,90 m. W wyniku ustawienia muru szerokość wejścia w świetle w części budynku należącej do Państwa B. została ograniczona do 80 cm, natomiast z drugiej strony została ograniczona do 70 cm. W wyniku ustawienia muru Państwo B. mają utrudnione dojście do własnej części budynku. Wg wyjaśnień W. G. ogrodzenie i mur na schodach zewnętrznych zostały wykonane przez niego i W. K. na początku [...] r. bez pozwolenia na budowę bądź zgłoszenia. W wyniku ww. robót budowlanych doszło do zmiany parametrów dwuskrzydłowych drzwi wejściowych do powyższego budynku. Organ powołał dalej przepis § 62 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2010 r. Nr 239, poz.1597), zgodnie z którym drzwi wejściowe do budynku i ogólnodostępnych pomieszczeń użytkowych oraz do mieszkań, powinny mieć w świetle ościeżnicy co najmniej: szerokość 0,9 m i wys. 2 m. W przypadku zastosowania drzwi zewnętrznych dwuskrzydłowych szerokość skrzydła głównego nie może być mniejsza niż 0, 9 m. Zdaniem organu II instancji, wykonanie przedmiotowych robót budowlanych ograniczyło szerokość otworu drzwiowego stanowiącego główne wejście do budynku do szerokości 80 cm (w części stanowiącej współwłasność A. i M. B. ) oraz do szerokości 70 cm (w części stanowiącej współwłasność inwestorów), nie została zachowana więc minimalna szerokość drzwi zewnętrznych określona w powyżej przytoczonym rozporządzeniu. Ponadto bez względu na klasyfikację wykonanych robót budowlanych, tj. że wybudowano mur bez stosownego pozwolenia właściwego organu, czy też uznanie, zgodnie z argumentacją skarżących, że wybudowano ogrodzenie na granicy działek nie przekraczające § 62 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, powoduje, że w sprawie zastosowanie znajdują odpowiednio przepisy art. 50-51 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, właściwy organ w drodze decyzji nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Przy tym wydanie nakazu, o którym mowa wyżej, jest możliwe tylko i wyłącznie w przypadku niemożności doprowadzenia wykonanych samowolnie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem poprzez nałożenie obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. W ustalonym stanie faktycznym sprawy, wydanie zaskarżonej decyzji, wobec braku możliwości doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z przepisami prawa jest zgodne z prawem i słuszne co do zasady. Odnośnie argumentów skarżących, organ odwoławczy wyjaśnił, że przywołany przez nich w odwołaniu § 237 ust. 10 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, odnosi się do szerokości przejścia ewakuacyjnego w pomieszczeniu budynku, zatem nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. Ponadto, odnośnie argumentacji dotyczącej uwzględnienia zagwarantowanej w Konstytucji RP ochrony prawa własności, organ wyjaśnił, że organy nadzoru budowlanego działając, jak w przedmiotowej sprawie, wyłącznie w zakresie swoich ustawowych kompetencji, nie mogą naruszać przepisów obowiązującego prawa. Natomiast sprawa ewentualnego korzystania z przedmiotowej nieruchomości przez Państwa B. nie stanowi przedmiotu niniejszego postępowania. W. K. i W. G. zaskarżyli powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając jej stronniczość, nierzetelność, błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy oraz rażące naruszenie prawa materialnego, a w szczególności ustawy z dnia z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Na wstępie skargi podkreślono, że jak wynika z art. 29 ust. 23 oraz art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości do 2,20 m i wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu nie wymaga pozwolenia na budowę jak również nie wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Prawo własności zabudowanej działki nr [...] o pow. [...] m2 położonej w G. Nr [...] wraz z posadowionym budynkiem nabyli aktem notarialnym - umową przeniesienia z dnia [...] r. Rep. [...] Działka ta była już podzielona. Jedynie aby uniknąć dalszych konfliktów sąsiedzkich, postawili sporne ogrodzenie zgodnie z przepisami Prawa budowlanego na swojej nieruchomości, nie naruszając posiadania uczestników, jak również nie ograniczając w żaden sposób ich części nieruchomości, a w szczególności nie naruszając przepisów Prawa budowlanego. Zdaniem skarżących, to Państwo B. winni dostosować swoje drzwi wejściowe do budynku do obowiązujących przepisów, a w szczególności do § 62 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organy administracji nie wzięły w ogóle pod uwagę faktu, iż wejście do budynku mieszkalnego nie stanowi współwłasności, a dwie osobne nieruchomości. W powyższej sprawie prowadzone są dwa postępowania sądowe przed Sądem Rejonowym pod sygn. akt [...] oraz [...] i to Sąd winien rozstrzygnąć tę sprawę. Według skarżących postawili oni ogrodzenie na swojej części nieruchomości zgodnie z obecnie obowiązującym ustawodawstwem, a w szczególności z Prawem budowlanym, zgodnie z zasadami współżycia społecznego oraz powstrzymując się od działań, które by zakłócały korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę. W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko w sprawie. W piśmie z dnia [...] r., w odpowiedzi na stanowisko organu, skarżący oświadczyli, że wbrew stanowisku organu, wejście do budynku posadowionego na działkach [...] w miejscowości G. nie stanowi współwłasności skarżących i Państwa B. Na granicy działek [...] w G. przylegają do siebie dwa budynki mieszkalne nr [...], do których prowadzi jedno wejście usytuowane również na granicy działek. W sprawie występują zatem dwie osobne zabudowane nieruchomości należące do różnych właścicieli. Ustalenia te potwierdził Sąd Rejonowy w sprawie [...] wskazując w uzasadnieniu swojego postanowienia, że w niniejszej sytuacji mamy do czynienia z dwiema osobnymi nieruchomościami gruntowymi. Skarżący wnieśli o dopuszczenie dowodu z tego orzeczenia i jego uzasadnienia, organ bowiem nieprawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy. W załączeniu przedłożyli postanowienie Sądu Rejonowego w sprawie [...] Na rozprawie w dniu 16 stycznia 2013 r. Sąd oddalił powyższy wniosek dowodowy skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły przepisów prawa materialnego, czy też procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Przedmiotem sprawy jest obowiązek doprowadzenia do stanu poprzedniego schodów zewnętrznych (przy głównym wejściu) budynku mieszkalnego, poprzez rozebranie muru wykonanego na schodach bez pozwolenia na budowę. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia organów nadzoru budowlanego stanowi art. 51 ust. 1 ustawy - ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.), zgodnie z którym przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Wyjaśnić należy, że rozstrzygnięcie na podstawie art. 51 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane dotyczy wyłącznie trzech alternatywnych przypadków prowadzenia postępowania legalizacyjnego (naprawczego), a mianowicie: samowolnych robót budowlanych, których nie można zalegalizować (art. 51 ust. 1 pkt 1), samowolnych robót budowlanych podlegających legalizacji (pkt 2), lub istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub warunków pozwolenia na budowę (pkt 3). W przypadku gdy w wyniku przeprowadzonego przez organ postępowania wyjaśniającego okaże się, że nastąpiło niedające się usunąć naruszenie prawa (tj. roboty budowlane wykonywane w warunkach, o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 1, 2 i 3, nie mogą być doprowadzone do stanu zgodnego z prawem), właściwy organ jest zobligowany wydać decyzję zakazującą prowadzenia dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, a w przypadku szczególnym może także nakazać przywrócenie obiektu do stanu poprzedniego (art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy). Wówczas decyzja taka kończy postępowanie naprawcze (legalizacyjne). Omawiany przepis znajduje również zastosowanie do robót budowlanych zakończonych, co znajduje podstawę prawną w art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego i tym przypadku – jak prawidłowo stwierdziły organy – wydanie decyzji na podstawie art. 51 nie poprzedza postanowienie wstrzymujące roboty budowlane i nie jest ono ograniczone terminem (por. Komentarz Becka Prawo budowlane Z. Niewiadomski, wydanie 4, str. 566 i nast.). Sąd podziela stanowisko organów nadzoru budowlanego obu instancji, że w tej sprawie nie było możliwości zalegalizowania przedmiotu samowoli budowlanej, albowiem tak wykonane roboty budowlane nie odpowiadają warunkom technicznym, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz naruszają zasady ochrony przeciwpożarowej. Bezsporny – zdaniem Sądu – jest fakt, że poprzez ustawienie muru na schodach zewnętrznych doszło do zmiany parametrów technicznych i użytkowych budynku wskutek zmiany parametrów wyjścia z tego budynku. Istniejąca szerokość 1, 6 m w świetle otworu dwuskrzydłowych drzwi zewnętrznych budynku zamieszkałego wspólnie przez uczestników postępowania A. i M. B. i skarżących, stanowiących jednocześnie wyjście ewakuacyjne z budynku, została ograniczona do szerokości 80 cm po stronie użytkowanej przez A. i M. B. (działka nr [...] ) oraz do szerokości 70 cm po stronie użytkowanej przez W. K. i W. G. (działka nr [...] ). Bez znaczenia dla oceny prawnej powyższego faktu pozostaje rozstrzygniecie kwestii, którą poruszają skarżący, czy tak wykonane roboty budowlane wymagały pozwolenia na budowę, czy też zgłoszenia właściwemu organowi, czy też żadnego z nich - jak twierdzi strona. Istotnym jest bowiem, że wykonane w taki sposób roboty budowlane, w szczególności ich usytuowanie, naruszają podstawowe zasady prawa budowlanego (art. 5 Prawa budowlanego), a także bezwzględnie obowiązujące w procedurze budowlanej przepisy prawa o charakterze szczególnym. Zgodnie z § 61 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wydanego na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, położenie drzwi wejściowych do budynku oraz kształt i wymiary pomieszczeń wejściowych powinny umożliwiać dogodne warunki ruchu, w tym również osobom niepełnosprawnym. W ocenie Sądu, znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja fotograficzna, wystarczająco obrazuje położenie spornego muru na schodach zewnętrznych do wejścia w taki sposób, że nie jest możliwe uznanie zachowania w tym przypadku dogodnych, a nawet normalnych warunków dla ruchu w obrębie drzwi wejściowych do tego budynku. Z kolei według § 62 rozporządzenia, drzwi wejściowe do budynku i ogólnodostępnych pomieszczeń użytkowych oraz do mieszkań powinny mieć w świetle ościeżnicy co najmniej: szerokość 0,9 m i wysokość 2 m. W przypadku zastosowania drzwi zewnętrznych dwuskrzydłowych szerokość skrzydła głównego nie może być mniejsza niż 0,9 m. Jak wynika z materiału dowodowego sprawy, co nie zostało zakwestionowane przez skarżących, szerokość otworu drzwiowego (skrzydła) wejścia do części budynku stanowiącego współwłasność uczestników postępowania została ograniczona do 80 cm, a w części skarżących – do 70 cm. Niewątpliwie dokonane ograniczenia w świetle drzwi spowodowały zmianę warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drzwi wejściowe do budynku. Słusznie zatem stwierdził organ nadzoru budowlanego, że w powyższym zakresie, wykonane roboty budowlane naruszają przepisy prawa, uniemożliwiając tym samym zaakceptowanie (w świetle prawa) zmienionego stanu schodów zewnętrznych prowadzących do wejścia głównego w budynku stron postępowania. Sąd zważył również, że główne drzwi wyjściowe w przedmiotowym budynku stanowią jednocześnie wyjście ewakuacyjne, a zatem muszą spełniać warunki bezpieczeństwa przeciwpożarowego. Stosownie do § 236 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, z pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi powinna być zapewniona możliwość ewakuacji w bezpieczne miejsce na zewnątrz budynku lub do sąsiedniej strefy pożarowej, bezpośrednio albo drogami komunikacji ogólnej, zwanymi dalej "drogami ewakuacyjnymi". W myśl § 4 ust. 1 pkt 18 lit. e rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. z 2010 r., Nr 109, poz. 719), w obiektach oraz na terenach przyległych do nich jest zabronione uniemożliwianie lub ograniczanie dostępu do wyjść ewakuacyjnych albo okien dla ekip ratowniczych. Tak więc ograniczenie możliwości komunikacyjnych poprzez zmianę parametrów drzwi wejściowych będących wyjściem ewakuacyjnym do wartości poniżej 0,9 m stanowi również naruszenie zasad bezpieczeństwa i ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w powyżej wskazanych przepisach szczególnych. W tym miejscu, w odpowiedzi na zarzuty skarżących, wyjaśnić należy, że kwestia, że strony dysponują dwoma odrębnymi nieruchomościami gruntowymi zabudowanymi budynkiem podzielonym na dwie osobne nieruchomości (dwa budynki) z wyodrębnionymi lokalami mieszkalnymi ze wspólnym tylko korytarzem i wyjściem, nie ma znaczenia prawnego w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów Prawa budowlanego w przedmiocie samowolnie wykonanych robót budowlanych, niezgodnych z przepisami prawa w zakresie w jakim wskazano powyżej. Z powyższego też względu, Sąd odmówił dopuszczenia jako dowód w sprawie postanowienia Sądu Rejonowego z dnia [...] r., sygn. akt [...] wydanego w sprawie o ustalenie sposobu korzystania z opisanych nieruchomości. Podkreślić należy, że dla rozstrzygnięcia tej sprawy istotne były ustalenia organów w zakresie wykonania przez inwestorów robót budowlanych tj. "zabudowania" wspólnych schodów zewnętrznych usytuowanych na granicy dwóch działek prowadzących do wspólnego wejścia do obiektu w sposób niezgodny z prawem. W ocenie Sądu, organ I instancji podejmując stosowne czynności (oględziny, dokumenty fotograficzne) dokładnie wyjaśnił i ustalił stan faktyczny sprawy, a zebrany materiał dowodowy został poddany kompleksowej, wystarczającej dla rozstrzygnięcia ocenie organów obu instancji. Wbrew twierdzeniom skarżących, w świetle zaistniałych okoliczności faktycznych, w szczególności wobec usytuowania spornego muru, nie sposób było uznać wykonane roboty budowlane za zgodną z przepisami prawa kontynuację budowy ogrodzenia o wysokości 2, 20 m niewymagającego pozwolenia na budowę, czy też zgłoszenia. Prawidłowo też organ I instancji jako adresata obowiązku wynikającego z decyzji oznaczył skarżących jako inwestorów i wykonawców przedmiotu postępowania. Zgodnie bowiem z art. 52 Prawa budowlanego, inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany na swój koszt dokonać czynności nakazanych w decyzji, o której mowa w art. 48, art. 49b, art. 50a oraz art. 51. Fakt wykonania przedmiotowych robót budowlanych przez skarżących nie jest kwestionowany przez żadną ze stron postępowania sądowoadministracyjnego. Tak więc wniosek skargi, że to uczestnicy A. B. i M. B. winni dostosować, w zaistniałej sytuacji, swoje drzwi wejściowe do obowiązujących norm technicznych nie ma żadnego uzasadnienia w świetle przepisów prawa budowlanego. Nałożony zaskarżoną decyzją nakaz doprowadzenia do stanu poprzedniego schodów zewnętrznych w budynku nr [...] w G. jest skutkiem stwierdzenia naruszenia prawa wykonaną wyłącznie przez skarżących inwestycją. Mając na względzie powyższe Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza ani przepisów postępowania administracyjnego, ani też przepisów prawa budowlanego, a zatem skarga nie jest zasadna. W tej sytuacji Sąd na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.