II SA/Sz 806/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska Sędziowie Sędzia WSA Wiesław Drabik Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym w dniu 12 lutego 2026 r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 22 sierpnia 2025 r. nr SKO.4162.676.2025 w przedmiocie odmowy zatwierdzenia podziału nieruchomości oddala skargę. Decyzją z dnia 12 marca 2025 r., nr RGPO.6831.4.2025, Wójt Gminy S. (dalej: "organ I instancji"), odmówił zatwierdzenia podziału nieruchomości położonej w obrębie ewidencyjnym [...], gmina S., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. 0,2236 ha. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 4 pkt 3a, art. 93 ust. 3b, art. 95 pkt 7, art. 96 ust. 1 i art. 97 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1145 ze zm., dalej: "u.g.n.") oraz art. 104 i 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej: "k.p.a."). W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że wniosek o podział działki nr [...] zabudowanej budynkiem mieszkalnym, w którym znajdują się trzy lokale mieszkalne, na podstawie art. 95 pkt 7 u.g.n., złożyli współwłaściciele tej działki, celem zniesienia współwłasności. Mapa z projektem podziału nieruchomości opracowana przez uprawnionego geodetę zakłada wyodrębnienie dwóch działek gruntu (dz. [...] i [...]), których granica przebiega m.in. przez budynek mieszkalny. Organ I instancji, odwołując się do orzecznictwa sądowoadministracyjnego, wyjaśnił, że przepis art. 95 pkt 7 u.g.n., na który powołali się wnioskodawcy nie pozwala na zaproponowany podział. Zgodnie z art. 95 ust. 7 u.g.n. niezależnie od ustaleń planu miejscowego, a w przypadku braku planu niezależnie od decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, podział nieruchomości może nastąpić w celu wydzielenia działki budowlanej niezbędnej do korzystania z budynku mieszkalnego. Przepis ten dotyczy wydzielenia działki budowlanej wokół budynku mieszkalnego. Jest to potrzebne w przypadkach, gdy istniejący budynek posadowiony jest na działce zbyt dużej, podczas gdy dla prawidłowego korzystania z budynku wystarczy działka mniejsza, która jednak spełnia wymagania działki budowlanej. Przepis ten znajduje także zastosowanie, gdy istnieje konieczność wydzielenia działki budowlanej dla posadowionego już budynku mieszkalnego z nieruchomości, której dotychczasowe przeznaczenie lub sposób zagospodarowania terenu uniemożliwia właścicielowi budynku mieszkalnego korzystanie z niego. Organ I instancji wskazał, że w sprawie objętej wnioskiem nie jest wydzielana działka budowlana wokół budynku mieszkalnego, w zakresie niezbędnym do korzystania z tego budynku. Proponowana linia podziału działki nr [...] przebiega po gruncie wzdłuż linii, która dzieli budynek mieszkalny posadowiony na tej działce na dwie części, a podział jest dokonywany w celu zniesienia współwłasności. Wnioskowany podział nie jest związany z celem określonym w art. 95 pkt 7 u.g.n. W ocenie organu I instancji kolejną przesłanką do odmowy zatwierdzenia przedłożonego projektu podziału jest zaproponowany sposób podziału budynku mieszkalnego. Zgodnie z art. 93 ust. 3b u.g.n. jeżeli przedmiotem podziału jest nieruchomość zabudowana, a proponowany jej podział powoduje także podział budynku, granice projektowanych do wydzielenia działek gruntu powinny przebiegać wzdłuż pionowych płaszczyzn, które tworzone są przez ściany oddzielenia przeciwpożarowego usytuowane na całej wysokości budynku od fundamentu do przekrycia dachu. W budynkach w których nie ma ścian oddzielenia przeciwpożarowego granice projektowanych do wydzielenia działek gruntu powinny przebiegać wzdłuż pionowych płaszczyzn, które tworzone są przez ściany usytuowane na całej wysokości budynku, od fundamentu do przekrycia dachu, wyraźnie dzielące budynek na dwie odrębnie wykorzystywane części. Zdaniem organu I instancji zaproponowany podział budynku mieszkalnego jest niedopuszczalny, bowiem linia podziału dzieli go na nieregularne części - linia podziału nie tworzy jednolitej płaszczyzny pionowej od fundamentu po dach, tylko załamuje się tworząc uskoki. Odwołanie od tej decyzji złożył L. K.. Wskazał, że podział działki na podstawie art. 95 pkt 1 u.g.n. nie jest możliwy, ponieważ na działce nie ma dwóch budynków mieszkalnych, wzniesionych na podstawie pozwolenia na budowę. Znajduje się tam jeden budynek mieszkalny jednokondygnacyjny o numerze ewidencyjnym [...] i dopiero prawomocna decyzja zatwierdzająca podział spowoduje, że nadane zostaną dwa numery ewidencyjne. W ocenie odwołującego się proponowana do wydzielenia działka nr [...] spełnia wszystkie parametry działki budowlanej określone w art. 4 pkt 3a w zw. z art. 93 ust. 3b u.g.n., zatem podział jest możliwy. Właściciel nieruchomości ma prawo do swojej rzeczy, w tym do podziału nieruchomości, a przepisy prawa ograniczające uprawnienia właściciela do podziału nieruchomości nie mogą być interpretowane rozszerzająco. Podział budynku jest możliwy, gdy będzie wydzielona odrębna własność lokali. W niniejszej sprawie własność lokali została ustanowiona w 1993 r., kiedy Agencja Nieruchomości Skarbu Państwa sprzedawała wyodrębnione lokale i związane z nimi udziały w działce gruntu, a linie samodzielnych lokali mieszkalnych przebiegają liniami łamanymi. Ustawodawca w art. 93 ust. 3b u.g.n. przewidział podział z zastosowaniem wielu płaszczyzn stosując liczbę mnogą dla słowa płaszczyzna. Dodatkowo warunkuje, że ściany dzielące budynek muszą przebiegać od fundamentów po przekrycie dachu, co zostało udowodnione dołączonym do wniosku rzutem kondygnacji. Podział budynku według pionowych płaszczyzn wraz z gruntem jest możliwy, gdy linia podziału budynku jest zgodna z linią podziału gruntu i tak jest w niniejszej sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koszalinie (dalej: "Kolegium", "organ odwoławczy") decyzją z dnia 22 sierpnia 2025 r., nr SKO.4162.676.2025, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że co do zasady podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego (art. 93 ust. 1 zdanie pierwsze u.g.n.). W razie braku tego planu stosuje się przepisy art. 94 (art. 93 ust. 1 zdanie drugie u.g.n.). Przytaczając treść art. 93 ust. 3b u.g.n. Kolegium wyjaśniło, że z przepisu tego wynika, iż ustawodawca przewidział podział budynku wraz z podziałem gruntu i może on nastąpić, gdy podziałowi ulega nieruchomość gruntowa zabudowana budynkiem, a podział polega na wydzieleniu działki gruntu wraz ze znajdującą się na tej działce częścią budynku. Podział taki jest jednak możliwy tylko wtedy, gdy wydzielana część budynku może być samodzielnie wykorzystywana niezależnie od pozostałych części budynku. Dalej wyjaśnił, że w piśmiennictwie zauważono, że gdy przedmiotem sporu i żądania zniesienia współwłasności jest nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym, a współwłaściciele roszczą sobie prawa do tego budynku lub jego części, należy rozważać dokonanie podziału gruntu oraz budynku, ale taki podział jest obwarowany pewnymi wymogami. Przede wszystkim trzeba brać pod uwagę podstawową zasadę mówiącą o tym, że budynków nie należy dzielić. Przy zniesieniu współwłasności nieruchomości zabudowanej domem mieszkalnym, budynek mieszkalny wraz z działką może być podzielony, ale tylko pionowo, i to pod warunkiem, że linia podziału przebiega przez ścianę dzielącą budynek na regularne i samodzielne części. Linia podziału budynku nie może odbiegać od linii podziału działki. Zgodnie z zasadą superficies solo cedit budynki trwale z gruntem związane oraz ich części są częściami składowymi gruntu. Nie można zatem podzielić budynku poziomo. Wniosek o zniesienie współwłasności nieruchomości poprzez przyznanie parteru budynku jednemu ze współwłaścicieli, a drugiemu piętra, nie może być uwzględniony. Konkretna część gruntu i wszystko, co jest na niej i pod nią, musi stanowić własność jednego podmiotu. Zasada, że podziału budynku można dokonać tylko w pionie, jest ugruntowana zarówno w orzecznictwie, jak i w piśmiennictwie, a ponadto wynika wprost z przepisów prawa tj. art. 93 ust. 3b u.g.n. Podział budynku według płaszczyzn pionowych wraz z gruntem jest więc dopuszczalny, ale tylko wyjątkowo, tzn. jeżeli w wyniku tego powstaną odrębne budynki. Linia podziału musi przebiegać według płaszczyzny, którą stanowi ściana wyraźnie dzieląca budynek na dwa osobne budynki, przy czym może to być ściana już istniejąca lub ściana wykonana w tym celu. Budynek nie może być podzielony, jeżeli linia podziału przebiega przez znajdujące się w budynku pomieszczenia lub dzieli budynek na części nieregularne. Nie mogą być przy tym uznane za samodzielne części budynku te, które w razie wzniesienia ściany w budynku wymagałyby, chociażby w jednej jego części, daleko idących przeróbek, których koszt wykonania byłby niecelowy z punktu widzenia gospodarczego. W takim wypadku niedopuszczalny jest podział budynku wraz z gruntem. Niedopuszczalny jest więc pionowy podział budynku tak, by linia podziału przebiegała przez znajdujące się w nim pomieszczenia lub dzieliła go na części nieregularne. Dalej Kolegium wskazało, że kolejnym przepisem ustawy, który ma zastosowanie w niniejszej sprawie jest art. 95 u.g.n., który przewiduje wyłączenia co do ograniczeń w podziale nieruchomości. Odwołując się do orzecznictwa sądowoadministracyjnego organ odwoławczy wyjaśnił, że przepis art. 95 pkt 7 u.g.n stanowi lex specialis w stosunku do ogólnych zasad obowiązujących przy podziale nieruchomości, gdyż reguluje jeden z przypadków, w których, mimo braku planu zagospodarowania przestrzennego albo niezależnie od jego ustaleń lub ustaleń zawartych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jest dopuszczalny podział nieruchomości. Wykładni wielokrotnie poddawano kluczowe dla zastosowania art. 95 pkt 7 u.g.n. pojęcie "niezbędności" działki do korzystania z budynku mieszkalnego. Naprowadza ono na takie rozumienie celu podziału, który polega na tym, aby wydzielony grunt, jako działka budowlana, umożliwiał prawidłowe, racjonalne i zgodne ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem wykonywanie prawa własności, a w szczególności właściwe korzystanie z tak wydzielonego mienia (gruntu i jego części składowych) jako pewnej całości techniczno-użytkowej. "Niezbędność" wydzielenia działki budowlanej dla korzystania z budynku mieszkalnego, to coś więcej niż opłacalność, czy wygoda. Wydzielenie takiej działki musi być konieczne, a nie jedynie korzystne, dla prawidłowego korzystania z posadowionego na niej budynku mieszkalnego. Zastosowanie trybu z art. 95 pkt 7 u.g.n. może mieć miejsce, o ile istnieje konieczność wydzielenia działki budowlanej dla posadowionego budynku mieszkalnego z nieruchomości, której dotychczasowe przeznaczenie lub sposób zagospodarowania terenu uniemożliwiał właścicielowi czy właścicielom budynku mieszkalnego korzystanie z niego, w tym realizację uprawnień budowlanych związanych z tym budynkiem mieszkalnym. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy Kolegium wskazało, że bezspornym jest, iż wszyscy współwłaściciele działki nr [...] złożyli wniosek o jej podział w ten sposób, iż miałyby powstać dwie działki o nr [...] i [...], przy czym działka nr [...] zabudowana jest budynkiem mieszkalnym, w którym wyodrębniono własność 3 lokali mieszkalnych, a linia proponowanego podziału działki biegnie w sposób asymetryczny tj. według linii podziału biegnącej przez ściany oddzielające jeden z lokali od drugiego. Według Kolegium podział nieruchomości w takim kształcie, jaki zaproponowano we wniosku, jest niezgodny z prawem. Po pierwsze, podział działki w ten sposób, iż linia podziału przebiega w sposób nieregularny w linii ścian istniejących w budynku (oddzielających jeden lokal od drugiego) jest niedopuszczalny w świetle art. 93 ust. 3b u.g.n. Po drugie, właściciele nieruchomości nie wykazali niezbędności w wydzieleniu działek do korzystania z budynku mieszkalnego. W ocenie organu odwoławczego wydzielenie działek nr [...] i [...] nie jest konieczne dla prawidłowego korzystania z posadowionego na nich budynku mieszkalnego. W ocenie Kolegium, dopuszczalność wydzielenia działek budowlanych niezależne od ustaleń planu miejscowego w trybie art. 95 pkt 7 u.g.n., nie oznacza możliwości wydzielenia bez realnych i koniecznych przesłanek określonych w tym przepisie. Wydzielenie nie może bowiem prowadzić to do obejścia obowiązującego prawa. Koncepcja rozumienia art. 95 pkt 7 u.g.n. przez odwołującego całkowicie niweczyłaby jego sens, bo odwołujący de facto chce znieść współwłasność nieruchomości poprzez podział nieruchomości, a nie wskazuje, iż podział jest mu niezbędny do korzystania z budynku mieszkalnego. Skoro odwołujący nie wykazał przesłanek o których mowa w art. 95 pkt 7 u.g.n. tj. konieczności wydzielenia działki budowlanej niezbędnej do korzystania z budynku mieszkalnego, stanowisko organu I instancji jest prawidłowe. Kolegium wskazało przy tym, że sprawy dotyczące zniesienia współwłasności przedmiotowej nieruchomości toczyły się przed sądami powszechnymi i również nie znaleziono podstaw do podziału nieruchomości (np. postanowienie SN z dnia [...] maja 2016 r., sygn. akt [...]). Dla nieruchomości ustanowiono w drodze sądowej podział do korzystania (tzw. podział quoad usum) postanowieniem Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] listopada 2022 r., sygn. akt I Ns 61/21, gdzie część działki [...] o oznaczeniu U3 przyznano dla lokalu strony. L. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na ww. decyzję Kolegium, żądając jej uchylenia i zasądzenia od organu zwrotu kosztów postepowania. Skarżący w uzasadnieniu skargi wskazał, że proponowany projekt podziału nieruchomości odpowiada treści art. 93 ust. 3b u.g.n. Organ odwoławczy swoje stanowisko o niedopuszczalności podziału oparł na komentarzach i piśmiennictwie, które nie są źródłem prawa, są jedynie interpretacją autorów tych publikacji. Stwierdzenie, że należy przyjąć zasadę, iż "budynków nie należy dzielić" jest sprzeczne z treścią art. 93 ust.3b. u.g.n, który podział taki przewiduje. Przepis ten nie uzależnia dopuszczalności podziału od tego, by budynek był "regularny". Warunkiem jest istnienie odpowiednich pionowych ścian i ten warunek został spełniony, bez względu na to czy pionowe płaszczyzny załamują się pod kątem prostym czy przecinają budynek jedną płaszczyzną. Przedmiotem tego podziału nie jest "podział poziomy budynku" jak wskazuje Kolegium. Budynek został podzielony wzdłuż pionowych płaszczyzn według rysunków rzutów kondygnacji (załącznik nr 3,4). Pionowe płaszczyzny załamują się pod kątem prostym lecz nadal biegną wzdłuż pionowych ścian usytuowanych od fundamentu po przekrycie dachu. Uprawniony geodeta dodatkowo dla Sądu sporządził rzut strychu (załącznik nr 4) w celu rozwiania wątpliwości co do pionowości ścian dzielących budynek na dwie odrębne części. Ponadto, przedmiotem podziału nie jest zniesienie współwłasności według art. 95 pkt 1 u.g.n., który wymaga aby nieruchomość była zabudowana przez co najmniej dwa budynki, na podstawie pozwolenia na budowę. Przedmiotem podziału jest stary poniemiecki budynek, którego podziału można dokonać jedynie na podstawie art. 95 pkt 7 u.g.n. Przedmiotowy podział został zaakceptowany i przyjęty do zasobu geodezyjnego przez Starostę S. . Operat przeszedł pozytywny wynik weryfikacji, został sprawdzany przez uprawnionego geodetę, o czym świadczy klauzula Starostwa umieszczona na projekcie podziału. Zatem według Starosty S. taki podział jest możliwy. Zdaniem skarżącego nie było uzasadnione żądanie przez organy orzekające w sprawie od wnioskodawcy udowodnienia "niezbędności w wydzieleniu działek do korzystania z budynku mieszkalnego". Wydzielenie działki niezbędnej do korzystania z budynku, oznacza wydzielenie takiej działki, która będzie spełniała minimalne warunki takie jak dostęp do drogi, oddzielne wejście do budynku, a przyłącza niezbędne do podłączenia budynku wraz z urządzeniami technicznymi do obsługi tych przyłączy, będą znajdowały się na tej działce i ten warunek również został spełniony. Skarżący wskazał ponadto, że wolą pozostałych współwłaścicieli jest pozostanie we współwłasności. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Spór w sprawie dotyczy dopuszczalności projektowanego podziału nieruchomości w oparciu o art. 95 ust. 7 u.g.n. Bezsporne przy tym jest, że na działce nr [...] o powierzchni 0,2236 ha, posadowiony jest budynek mieszkalny, w którym wyodrębnione są 3 lokale mieszkalne, zaś linia podziału przebiega przez ściany budynku oddzielając jeden z lokali od dwóch pozostałych. Zgodnie z art. 95 ust. 7 u.g.n. niezależnie od ustaleń planu miejscowego, a w przypadku braku planu niezależnie od decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, podział nieruchomości może nastąpić w celu wydzielenia działki budowlanej niezbędnej do korzystania z budynku mieszkalnego. Z kolei przez działkę budowlaną w rozumieniu u.g.n. należy rozumieć zabudowaną działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej umożliwiają prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynków i urządzeń położonych na tej działce (art. 4 pkt 3a u.g.n.). Podkreślić należy, że przepis art. 95 ust. 7 u.g.n. jako wyjątek od zasady (zgodności podziału z planem miejscowym, względnie decyzją o warunkach zabudowy) nie powinien być interpretowany rozszerzająco, jego wykładnia każdorazowo powinna być ścisła. Wskazać zatem należy, że "niezbędność" wydzielenia działki budowlanej dla korzystania z budynku mieszkalnego oznacza coś więcej niż opłacalność, czy wygoda. Wydzielenie takiej działki musi być konieczne dla prawidłowego korzystania z posadowionego na niej budynku mieszkalnego, a nie jedynie korzystne z punktu widzenia wnioskującego o podział. Zastosowanie trybu wynikającego z art. 95 pkt 7 u.g.n. może mieć miejsce, o ile istnieje konieczność wydzielenia działki budowlanej dla posadowionego budynku mieszkalnego z nieruchomości, której dotychczasowe przeznaczenie lub sposób zagospodarowania terenu uniemożliwia właścicielowi czy właścicielom budynku mieszkalnego korzystanie z niego. Sąd w składzie orzekającym podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, że jeśli w nieruchomości, na której usytuowany jest jeden dom mieszkalny, wyodrębniono własność kilku lokali wraz z prawami związanymi z własnością lokali oraz oddano ułamkowe części gruntu w użytkowanie wieczyste na rzecz właścicieli lokali, to dokonanie podziału na podstawie art. 95 pkt 7 u.g.n. nie jest możliwe (por. wyrok NSA z dnia 14 stycznia 2003 r., sygn. akt I SA 1138/01). Przepis art. 95 ust. 7 u.g.n. wyklucza, by przy dokonywaniu podziału nieruchomości dokonywano także podziału istniejącego budynku i wydzielania dla wydzielonych jego części odrębnych działek gruntu. Przepis ten nie daje podstaw do zatwierdzenia podziału w ten sposób, że dokonany zostanie podział istniejącego dotychczas jednego budynku mieszkalnego na dwie odrębne części i dla tych części zostaną wydzielone działki gruntu, ogranicza się do wydzielenia działki wokół już istniejącego budynku, niezależnie od tego, czy jest lub będzie potrzebny podział budynku (i wydzielonej wokół niego działki) na dwie lub więcej części (por. m.in. wyroki NSA z dnia 17 lipca 2024 r. sygn. akt I OSK 621/23 oraz I OSK 381/24). Działka nr [...] o powierzchni 0,2236 ha, na której posadowiony jest budynek mieszkalny, nie uniemożliwia w aktualnym kształcie swobodnego korzystania z budynku. Nie zachodzi więc niezbędność, w rozumieniu konieczności, dokonania podziału nieruchomości w celu korzystania z budynku mieszkalnego. Zarówno z treści wniosku jak i skargi wynika, że celem podziału jest zniesienie współwłasności nieruchomości. Tymczasem takiej podstawy wskazany przepis nie przewiduje. Skarżący nie wykazał celu podziału jakim jest wydzielenie działki budowlanej niezbędnej do korzystania z budynku mieszkalnego. Słusznie zatem organy obu instancji uznały, że nie było możliwe pozytywne rozpatrzenie wniosku o dokonanie podziału w oparciu o art. 95 pkt 7 u.g.n. W związku z powyższym kwestią drugorzędną, pozostającą bez wpływu na rozstrzygnięcie, jest czy linie podziału budynku są zgodne z dyrektywami określonymi w art. 93 ust. 3 b u.g.n. Bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostaje również podnoszona przez skarżącego okoliczność, że mapa z projektem podziału nieruchomości została przyjęta do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego. Nie oznacza to bowiem automatycznie, że zostanie wydana decyzja zatwierdzająca podział. W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę. Orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w uzasadnieniu wyroku są dostępne na stronie [...]