II SA/Sz 807/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Asesor WSA Kazimierz Maczewski, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi M.Ć. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia [...] r. sygn. akt SA/Sz [...] oddalającego skargę M.Ć. na decyzję Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Regionalny w [...] z dnia [...] r. , Nr [...] oddala skargę o wznowienie postępowania Wyrokiem z dnia [...] r.t sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] oddalił skargę M.Ć. na decyzję Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Regionalny w [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zwolnienia z osobnej kwatery stałej i przekwaterowania do kwatery zastępczej. W dniu [...] r. (data stempla pocztowego) M.Ć. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia [...] r., sygn. akt Il [...]. Uzasadniając swój wniosek skarżący podniósł, iż nie został powiadomiony o terminie rozprawy, ani nie otrzymał innych pism z tutejszego Sądu. Skarżący otrzymał pismo z dnia [...] r., z którego wynika, iż w dniu [...] r. zapadło orzeczenie w sprawie. M.Ć. stwierdził, iż w aktach sądowych jest adnotacja o tym, że został zawiadomiony o terminie i miejscu rozprawy, jednakże skarżący uważa, iż doręczenie nastąpiło "wbrew przepisom prawa", bez wskazania w jaki sposób został on powiadomiony. Skoro skarżący nie dostał powiadomienia o terminie rozprawy w jego ocenie nie był w stanie dochodzić swych praw przed sądem i udowodnić swoich racji. Mając na uwadze podane wyżej okoliczności wniosek o wznowienie postępowania skarżący uznał za uzasadniony. Skarżący na rozprawie w dniu [...]r. podtrzymał swój wniosek o wznowienie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem skargi o wznowienie postępowania jest wyrok oddalający skargę na decyzję Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Regionalny w [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zwolnienia osobnej kwatery stałej i przekwaterowania do kwatery zastępczej. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w przypadkach przewidzianych w Dziale ViI tej ustawy, strona może żądać wznowienia postępowania , które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Podstawy wznowienia określone zostały w przepisach art. 271, art. 272 i art. 273 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Można zatem żądać wznowienia postępowania sądowego: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe, 3) w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, 4) jeżeli orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, jeżeli orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa, 6) jeżeli zostały wykryte takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, 7) w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. M.Ć. jako materialną podstawę żądania wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Sądu z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt Li [...] w [...] o oddaleniu skargi na decyzję Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Regionalny w [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zwolnienia osobnej kwatery stałej przekwaterowania do kwatery zastępczej, powołał przesłankę wynikającą z art. 271 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy tj. że strona nie była w postępowaniu sądowym należycie reprezentowana i wskutek naruszenia przepisów prawa pozbawiona była możliwości działania. Skarżący przedstawił stan faktyczny i stwierdził, iż nie został zawiadomiony o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień [...] r., a Sąd nie wyjaśnił także trybu doręczenia przesyłki poleconej zawierającej powyższe zawiadomienie. Skarżący uznał, iż doręczenie nastąpiło wbrew przepisom prawa. Istota sprawy sprowadza się zatem do wyjaśnienia, czy M.Ć. został w sposób prawidłowy i skuteczny zawiadomiony przez Sąd o terminie rozprawy. Zgodnie z art. 65 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swych pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób właściwy (czyii bezpośrednio adresatowi) lub zastępczy tj. dorosłemu domownikowi, administracji domu lub dozorcy należy zastosować tryb przewidziany w art. 73 cytowanej ustawy, w takiej sytuacji listonosz składa pismo na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencje, a gdy jest to niemożliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń (awizo). W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. W przypadku doręczania pism sądowych przez pocztę stosuje się odpowiednio tryb doręczania pism w posterowaniu cywilnym (§ 2 cytowanego art. 65). Szczegółowy tryb doręczania pism sądowych w sprawach cywilnych reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.). Wymaga podkreślenia, iż § 9 ust. 3 pkt 1 cytowanego rozporządzenia został uznany wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 września 2002r. Sygn. akt SK 35/01 opublikowany w Dz.U. Nr 157, poz. 1318) pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z 1999 r. Nr 62, poz. 697) za niezgodny z art. 45 ust 21 konstytucji RP, w zakresie ustanowienia tylko siedmiodniowego terminu przechowywania w pocztowej placówce oddawczej przesyłek - pism sądowych, a tym samym uniemożliwia powtórne zawiadomienie adresata o tym piśmie. Procesowy skutek prawny doręczenia stronie pisma w trybie art. 73 ustawy Ppsa - uwzględniając treść cytowanego wyżej orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego - będzie miał miejsce wtedy, gdy pomimo powtórnego zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki, w terminie kolejnych siedmiu dni, licząc o dnia następnego po dniu sporządzenia zawiadomienia, które listonosz doręcza adresatowi, adresat przesyłki nie odbierze. Ze zwrotnego potwierdzeniu odbioru przesyłki poleconej znajdującej się w aktach o sygn. [...] wynika, iż przesyłka zawierająca zawiadomienie o terminie rozprawy, z powodu niemożności doręczenia jej adresatowi pod wskazanym w skardze adresem ("adresat nieobecny"), w dniu [...] r. została złożona w urzędzie pocztowym na okres siedmiu dni, a zawiadomienie o tym fakcie umieszczono skrzynce do doręczania korespondencji. W dniu [...] r. dokonano powtórnego awiza i ponownie złożono przesyłkę w urzędzie pocztowym na okres siedmiu dni. W związku z tym, iż we wskazanym terminie przesyłka nie została podjęta, pocztowa placówka oddawcza opatrzyła ją na stronie adresowej adnotacją "nie podjęto w terminie" oraz odciskiem datownika i odesłała wraz z formularzem potwierdzenia odbioru organowi wysyłającemu, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w [...] . W tych okolicznościach nie istniała możliwość doręczenia skarżącemu wezwania osobiście, ani w sposób zastępczy, dlatego pismo Sądu pismo zostało doręczone w sposób właściwy w trybie określonym w art. 73 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - w dniu [...] r. tj. w trybie awizo. Nie można więc uznać, iż skarżący nie był w sprawie należycie reprezentowany, i nie miał możliwości obrony swych spraw przed sądem skoro przepisy prawa przewidują opisaną wyżej procedurę doręczenia pism procesowych, w innym przypadku nie istniałaby prawna możliwość prowadzenia i zakończenia postępowania sądowego. Sąd badając stosowne okoliczności uznał, iż przytoczona przez skarżącego podstawa wznowienia jest niezasadna. Przesyłka polecona zawierająca zawiadomienie o terminie rozprawy została doręczona skarżącemu w sposób zgodny z przyjętymi unormowaniami przewidzianymi ustawą Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz stosowanymi uzupełniająco przepisami dotyczącymi doręczania pism w postępowaniu cywilnym, z uwzględnieniem powołanego wyżej orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. W tych warunkach Sąd uznał, iż nie znalazła potwierdzenia w okolicznościach sprawy powołana przez M.Ć. przesłanka o pozbawieniu możliwości działania w postępowaniu sądowym przewidziana w art. 271 pkt 2 tej ustawy Ppsa. Dlatego na podstawie art. 282 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd oddalił wniosek M.Ć. o wznowienie postępowania sądowego dotyczącego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia [...] r., sygn. akt [...].