II SA/Sz 807/09

PostanowienieWSA w Szczecinie2009-11-24

Skład orzekający: sędzia WSA Maria Mysiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy brak odpowiedzi na wezwanie sądu do jednoznacznego oświadczenia o cofnięciu skargi, po wcześniejszym oświadczeniu o rezygnacji z rozpatrzenia skargi i wniosku o prawo pomocy, skutkuje umorzeniem postępowania sądowego?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe, uznając, że brak odpowiedzi skarżących na wezwanie sądu do złożenia jednoznacznego oświadczenia o cofnięciu skargi, po wcześniejszym oświadczeniu o rezygnacji z rozpatrzenia skargi i wniosku o prawo pomocy, jest równoznaczny z cofnięciem skargi. Na tej podstawie, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 PPSA, sąd orzekł o umorzeniu postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie warunków zabudowy. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, złożyli wniosek o zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata. Następnie oświadczyli, że nie dostarczą wymaganych dokumentów, rezygnują z wniosku o prawo pomocy i wnoszą o jego wycofanie, co uznali za równoznaczne z rezygnacją z rozpatrzenia skargi. Sąd umorzył postępowanie w sprawie prawa pomocy i wezwał skarżących do jednoznacznego oświadczenia, czy cofają skargę. Wobec braku odpowiedzi, sąd umorzył postępowanie sądowe.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. W. i M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe U. i M. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na decyzję samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] , wydaną w przedmiocie warunków zabudowy. Skarżący wezwani do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł wnieśli w dniu [...] r., na urzędowym formularzu PPF, wniosek o zwolnienie ich od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy, w ramach postępowania w sprawie prawa pomocy, działając na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a.) wezwał skarżących do przedłożenia, w terminie 7 dni, dokumentów dotyczących sytuacji majątkowej, rodzinnej i dochodów (wezwanie karta 22 i 23 akt). W dniu [...] r. skarżący złożyli pismo procesowe, w którym oświadczyli, iż nie dostarczą wymaganych dokumentów, ponieważ nie dysponują czasem, aby w tak krótkim terminie zebrać wszystkie żądane dokumenty. Nadto, skarżący oświadczyli, że rezygnują z wniosku o przyznanie prawa pomocy i wnoszą o jego wycofanie, co jest równoznaczne z rezygnacją z rozpatrzenia ich skargi. Postanowieniem z dnia [...] r. Sąd umorzył postępowanie wywołane wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zarządzeniem z dnia [...] r. Sąd, w związku z ww. pismem skarżących wezwał stronę do złożenia jednoznacznego oświadczenia, czy cofają skargę z dnia [...] r., w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, iż w piśmie z dnia [...] r. złożono oświadczenie o cofnięciu skargi. Powyższe wezwania skarżący odebrali w dniu [...] r. - co wynika ze zwrotnych poświadczeń odbioru korespondencji sądowej (karta 40 i 41 akt). Do dnia dzisiejszego skarżący nie udzielili odpowiedzi na zobowiązanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Jak wynika z akt sprawy skarżący pismem z dnia [...] r. (zarządzenie z dnia [...] .) zostali wezwani do sprecyzowania złożonego wcześniej oświadczenia o cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy i rezygnacji z rozpoznania przez Sąd ich skargi poprzez złożenie jednoznacznego oświadczenia, czy cofają niniejszą skargę. Sąd zakreślił stronie siedmiodniowy termin na wykonanie powyższego, pod rygorem przyjęcia, iż w piśmie z dnia 13 sierpnia 2009 r. złożono oświadczenie o cofnięciu skargi. Wobec braku odpowiedzi na zarządzenie Sądu, należało uznać, iż ww. pismem skarżący cofnęli skargę. W myśl art. 161 § 1 p.p.s.a Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. W związku z powyższym należało umorzyć postępowanie sądowe w sprawie ze skargi U. i M. W., o czym Sąd orzekł na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło