II SA/Sz 813/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 listopada 2019 r. sprawy ze skargi H. P., B. P., U. K. i W. K. na postanowienie Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę. Pismem z dnia [...] maja 2019 r. P. U. i W. K. oraz H. i B. P. (zwanych dalej skarżącymi), wniósł na podstawie art. 97 § 4 K.p.a. o zawieszenie postępowania w sprawie doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem rozbudowanej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego - po stwierdzeniu przez Wojewodę Z. decyzją z dnia [...].09.2009 r. nieważności decyzji Naczelnika Gminy M. z dnia [...].09.1989 r. udzielającej W. K. i H. P. pozwolenia na rozbudowę domu mieszkalnego o dwóch lokalach, usytuowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w U. . W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że H. P. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] kwietnia 2019 r. wydaną w sprawie [...] Nadto właściciele działki nr [...] złożyli do Sądu Rejonowego w K. wniosek o stwierdzenie zasiedzenia, ewentualnie o ustanowienie za wynagrodzeniem na części nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę nr [...] obr. M. (przy której realizowana jest przedmiotowa rozbudowa) służebności gruntowej polegającej na obowiązku znoszenia skutków lokalizacji budynku mieszkalnego na działce nr [...] przy granicy z nieruchomością obciążoną na rzecz każdoczesnego właściciela działki władnącej. Zdaniem pełnomocnika wnioskodawców zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania. Po rozpatrzeniu wniosku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...], znak: [...], wydanym na podstawie art. 101 § 1 i 3, w związku z art. 97 § 1 i art. 98 § 1, art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) odmówił zawieszenia postępowania w sprawie. Organ pouczył stronę o możliwości wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie do organu Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. Zażalenie na ww. postanowienie wniósł pełnomocnik skarżących. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r. znak [...] wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, ze zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202, ze zm.), stwierdził niedopuszczalność wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, powołując się na art. 141 § 1 K. p. a., że na wydane w toku postępowania postanowienie przysługuje zażalenie, jeżeli przepis tak stanowi. Zgodnie z art. 101 § 3 K.p.a. stronom przysługuje prawo wniesienia zażalenia wyłącznie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Tym zdaniem organu samym przepisy procedury administracyjnej nie przyznają prawa wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie odmowy zawieszenia postępowania. Na poparcie swojego stanowiska, ZWINB powołał się na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt: II GSK 1651/14, a także z dnia 19 lipca 2018 r., sygn. akt: I OSK 2272/16. Organ odwoławczy stwierdził, że strona skarżąca została błędnie pouczona w postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] czerwca 2019 r., znak: [...], o możliwości wniesienia na to postanowienie zażalenia do organu wyższej instancji. Pouczenie to jednak nie ma wpływu na wynikające z przepisów prawa rzeczywiste uprawnienia stron do wniesienia środka zaskarżenia. Pełnomocnik skarżących na powyższe postanowienie wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie: - art. 101 § 3 K.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, - art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy w przedmiotowej sprawie występują zagadnienia wstępne rozstrzygane przez inne organy, od których rozstrzygnięcia zależy rozpatrzenie przedmiotowej sprawy i wydanie decyzji, - art. 98 § 1 K.p.a. poprzez niezbadanie czy pozostałe strony nie sprzeciwiają się zawieszeniu postępowania, a w konsekwencji niezawieszeniu postępowania, Mając powyższe na uwadze, wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia, poprzez wydanie postanowieniu o zawieszeniu postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego do ponownego rozpoznania. Wniósł również o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Nadto wniósł o rozpoznanie przedmiotowej sprawy na rozprawie. Zdaniem strony skarżącej prawomocne rozstrzygnięci kwestii zasiedzenia/ustanowienia na ich rzecz służebności gruntowej oraz prawomocne rozstrzygnięcie sprawy w przedmiocie wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy stanowią zagadnienia wstępne uzależniające rozpoznanie przedmiotowej sprawy i wydanie odpowiadającej prawu decyzji w sprawie. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga okazała się nieuzasadniona. W okolicznościach niniejszej sprawy należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 101 § 3 K.p.a. w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego "na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie". Przepis ten należy interpretować w zestawieniu z treścią art. 141 § 1 K.p.a., w myśl którego "na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, jeżeli przepis tak stanowi". Wobec powyższego treść tego przepisu należy odczytywać w ten sposób, że zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o zawieszeniu postępowania oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Stanowisko to zostało już ugruntowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym m.in. w wyroku NSA z dnia 17.07.2014 r. II OSK 1651/14, 17.05.2018 r. II OSK 1613/16. Istotą nowelizacji art. 101 § 3 K.p.a. było pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienie tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżenia postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc na postanowienia o odmowie zawieszenia oraz podjęciu zawieszonego postępowania. Zatem z powyższego należy wyprowadzić wniosek, że uzasadnione pozostaje wyłączenie możliwości odrębnego zaskarżenia postanowień, które nie tamują biegu postępowania. Strona niezadowolona z postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania nie zostaje pozbawiona możliwości jego kontroli. Zgodnie z art. 142 K.p.a. strona może kwestionować takie rozstrzygnięcie w odwołaniu od decyzji ewentualnie w skardze do sądu administracyjnego na decyzję organu II instancji. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę należało oddalić.