II SA/Sz 813/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesław Drabik Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym w dniu 12 lutego 2026 r. sprawy ze skargi W. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 23 września 2025 r. nr SKO.KA.470/1009/2025 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Polickiego z dnia 28 lutego 2025 r., nr WKT.5410.1.100.2025.MW; II. umarza postępowanie administracyjne; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie na rzecz skarżącego W. A. kwotę 100 (sto) złotych tytułem poniesionych kosztów postępowania. Starosta P. , działając na podstawie art. 140mb ust. 2, art. 140n ust. 1, art. 73aa ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251, dalej "p.d.r."), a także art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej "k.p.a.") wydał w dniu 28 lutego 2025 r. decyzję nr [...], w której nałożył na W. A. (dalej "skarżący") karę pieniężną w wysokości 1000 zł za przekroczenie 90-dniowego terminu do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu nabytego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej marki V. o numerze rejestracyjnym [...] i numerze VIN [...] Organ I instancji podał, że w dniu 6 grudnia 2024 r. do organu wpłynęło zawiadomienie o zbyciu ww. pojazdu. Organ I instancji, analizując dokumentację stwierdził, że skarżący nie złożył wniosku o rejestrację przedmiotowego pojazdu w terminie 90 - dni od daty jego nabycia na podstawie art. 73 aa ust. 1 i ust. 3 p.r.d. Organ I instancji wskazał, że skarżący nabył ww. pojazd w dniu 23 kwietnia 2024 r. Ostateczny termin na złożenie wniosku o rejestrację pojazdu upłynął w dniu 22 lipca 2024 r. Skarżący nie wypełnił ciążącego na nim obowiązku w wymaganym terminie. Pojazd został sprzedany w dniu 29 listopada 2024 r. Pismem z dnia 5 lutego 2025 r. organ I instancji zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej oraz poinformował go o prawie czynnego udziału oraz wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów. Organ I instancji wskazał, że niewypełnienie obowiązku zarejestrowania pojazdu przez skarżącego skutkowało nałożeniem na niego kary pieniężnej na podstawie art. 140n ust. 1 i 2 p.r.d. Skarżący złożył odwołanie od ww. decyzji, w którym wyjaśnił, że kara jest bezpodstawna, gdyż organ nie wziął pod uwagę, iż zakupił pojazd niesprawny. Wskazał, że dokonał rejestracji czasowej ww. pojazdu, lecz z uwagi na fakt, iż pojazd nie mógł przejść badań technicznych, wyrejestrował go czasowo z ewidencji pojazdów i wycofał go z ruchu. Następnie skarżący sprzedał go do A. . Według skarżącego, pojazd wycofany z ruchu nie podlega obowiązkowi rejestracji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie wydało w dniu 23 września 2025 r. decyzję nr SKO.KA.470/1009/2025, w której utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy podał, że skarżący jest przedsiębiorcą, prowadzącym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami. W dniu 23 kwietnia 2024 r. skarżący sprowadził do Polski przedmiotowy pojazd i do dnia 22 lipca 2024 r. miał obowiązek złożyć wniosek o rejestrację pojazdu. W dniu 25 czerwca 2024 r. skarżący złożył wniosek o czasową rejestrację ww. pojazdu, który został przez organ I instancji uwzględniony przez wydanie w tym samym dniu decyzji nr [...] o czasowej rejestracji pojazdu. Następnie na wniosek skarżącego, organ I instancji wydał w dniu 27 czerwca 2024 r. decyzję nr [...] o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu na okres 24 miesięcy. Pojazd został czasowo wycofany z ruchu i organ I instancji zatrzymał w depozycie dowód rejestracyjny oraz tablice rejestracyjne o numerze rejestracyjnym [...] Następnie w dniu 2 listopada 2024 r. pojazd został sprzedany nabywcy z [...]. Do dnia transakcji skarżący nie dokonał rejestracji pojazdu w ustawowym terminie. Zdaniem organu odwoławczego, słusznie zarzucono skarżącemu naruszenie art. 73aa ust. 3 p.r.d. Organ odwoławczy przedstawił przepisy p.r.d. dotyczące rejestracji oraz rejestracji czasowej pojazdu i wskazał, że stosownie do § 17 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 sierpnia 2022 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, wymagań dla tablic rejestracyjnych oraz wzorów innych dokumentów związanych z rejestracją pojazdów (Dz.U. z 2022 r., poz. 1847), jeżeli czasowa rejestracja pojazdu jest dokonywana w związku z koniecznością przeprowadzenia badania technicznego pojazdu, o którym mowa w art. 74 ust. 2 pkt 2 lit.c p.r.d., właściciel pojazdu nie ma obowiązku przedłożenia dokumentu, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 4 p.r.d. Organ odwoławczy podał, że istnieje możliwość rejestracji pojazdu bez ważnych badań technicznych i z prawa tego skarżący skorzystał, chociaż diagnosta od razu orzekł, iż samochód w stanie w jakim przyjechał nie przejdzie badań technicznych. Organ odwoławczy przytoczył treść art. 78a ust. 2 pkt 5 p.r.d. i wskazał, że każdy pojazd, który nie utracił w sposób trwały i zupełny możliwości poruszania się po drodze, musi zostać zarejestrowany. Pojazd czasowo wycofany z ruchu nie traci przymiotu pojazdu w rozumieniu przepisów p.r.d., a czasowe wycofanie go z ruchu nie zwalania właściciela z obowiązku rejestracji tego pojazdu. Organ odwoławczy podał, że skarżący miał obowiązek zarejestrowania sprowadzonego z zagranicy pojazdu, czego nie uczynił w przewidzianym ustawowo 90 - dniowym terminie. Termin 90 - dniowy na złożenie wniosku o rejestrację pojazdu jest terminem zawitym, który ma wpływ na sytuację materialnoprawną właściciela pojazdu. Termin ten nie może ulec skróceniu bądź przedłużeniu, ani też przywróceniu na wniosek strony. Organ odwoławczy podkreślił, że w postępowaniu w sprawie nałożenia kary pieniężnej organy nie badają okoliczności, które spowodowały, iż skarżący nie złożył w terminie wniosku o rejestrację pojazdu. Ponadto przepisy p.r.d. nie pozwalają również na ustalenie kary w niższej wysokości aniżeli określona w art. 140mb ust. 2 p.r.d., tj. 1000 zł, zatem powołane w odwołaniu okoliczności przez skarżącego nie mogły być uwzględnione. W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji przeprowadził postępowanie zgodnie z przepisami. Skarżący złożył skargę na ww. decyzję i wskazał, że jest ona dla niego krzywdząca. Zakupiony pojazd był niesprawny i nie udało się skarżącemu go naprawić. Z radą pracowniczki organu I instancji złożył wniosek o rejestrację czasową pojazdu, a następnie wniosek o jego wycofanie z ruchu i organ I instancji wydał mu w tym zakresie stosowne decyzje. Podniósł, że uiścił opłaty związane z wycofaniem pojazdu z ruchu i jego zdaniem, nie było powodu do rejestracji tego pojazdu, zwłaszcza, że zamierzał go sprzedać, co też końcowo uczynił. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu uproszczonym w składzie trzech sędziów na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej "p.p.s.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał co następuje: Spór w sprawie dotyczy nałożenia na skarżącego kary za niezgłoszenie nabytego pojazdu do rejestracji. Bezsporne jest, że skarżący jest przedsiębiorcą oraz iż pojazd sprowadził do Polski w dniu 23 kwietnia 2024 r. i sprzedał go w dniu 2 listopada 2024 r. Zgodnie z art. 71 ust. 1 p.r.d., dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. Rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne (art. 73 ust. 1 p.r.d.). Na podstawie art. 73 aa ust. 1 pkt 1 p.r.d., właściciel pojazdu jest obowiązany złożyć wniosek o jego rejestrację w terminie 30 dni od dnia nabycia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Na mocy art. 73aa ust. 3 p.r.d., w przypadku gdy właścicielem pojazdu, o którym mowa w ust. 1 jest przedsiębiorca prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, obowiązany jest do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, o którym mowa w ust. 1, w terminie 90 dni. Według art. 140mb ust. 2 p.r.d., kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie, o którym mowa w art. 73aa ust. 2, nie złoży tego wniosku w terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości 1000 zł. Czasowej rejestracji pojazdu dokonuje natomiast, w przypadkach określonych w art. 74 ust. 2 p.r.d., starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania (siedzibę) właściciela pojazdu, wydając pozwolenie czasowe i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne (art. 74 ust. 1 p.r.d.). Czasowej rejestracji, jak stanowi art. 74 ust. 2 p.r.d., dokonuje się: 1) z urzędu - po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu; 2) na wniosek właściciela pojazdu - w celu umożliwienia: a) wywozu pojazdu za granicę, b) przejazdu pojazdu z miejsca jego zakupu lub odbioru na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, c) przejazdu pojazdu związanego z koniecznością dokonania jego badania technicznego lub naprawy. Stosownie do art. 78a ust. 2 pkt 5 p.r.d. wycofaniu czasowemu, na wniosek podmiotów, o których mowa w ust. 1, podlegają zarejestrowane samochody osobowe w związku z koniecznością wykonania naprawy pojazdu wynikającej z uszkodzenia zasadniczych elementów nośnych konstrukcji: a) w przypadkach, o których mowa w art. 81 ust. 11 pkt 1 lit. b oraz pkt 6, b) w przypadku wystąpienia szkody istotnej. W niniejszej sprawie skarżący jako przedsiębiorca, prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, obowiązany był do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie 90 dni, tj. do dnia 22 lipca 2024 r. W ocenie Sądu, skarżący wypełnił obowiązek z art. 73aa ust. 3 p.r.d przez złożenie wniosku o czasową rejestrację ww. pojazdu w dniu 25 czerwca 2024 r. Według Sądu, pojęcie rejestracji z ww. przepisu mieści w sobie również rejestrację czasową. Takie rozumienie ww. przepisu zapewnia spójność regulacji. Z zasady po rejestracji czasowej pojazdu winna nastąpić jego rejestracja na stałe, lecz mogą wystąpić sytuacje, w których nie będzie to możliwe, np. po czasowej rejestracji pojazd uległ całkowitemu zniszczeniu lub został skradziony właścicielowi. Organ w takiej sytuacji nie może wymagać od właściciela pojazdu jego rejestracji i wymierzać mu kary pieniężnej w związku brakiem realizacji obowiązku z art. 73aa p.r.d. Z akt wynika również, że w dniu 27 czerwca 2024 r. doszło do czasowego wycofania ww. pojazdu z ruchu na okres 24 miesięcy. Podkreślić należy, że organ I instancji uznał wnioski skarżącego o czasową rejestrację, a następnie o czasowe wycofanie pojazdu z ruchu za dopuszczalne i wydał stosowne decyzje. Zarówno decyzja o czasowej rejestracji, jak i o czasowym wycofaniu ww. pojazdu nie zostały uchylone i pozostają w obrocie prawnym, wywołując określone skutki prawe. Skarżący działał zatem w zaufaniu do organów władzy państwowej. Zgodzić należy się ze skarżącym, że wobec sprzedaży ww. pojazdu za granicę w okresie, gdy był on czasowo wycofany z ruchu, brak było podstaw do jego ponownej rejestracji. Tym bardziej, że pojazd ten nie mógłby być zarejestrowany, gdyż nie uzyskałby badania technicznego z pozytywnym wynikiem z uwagi na posiadane usterki. Zdaniem Sądu, w okolicznościach danej sprawy wobec czasowej rejestracji pojazdu, braku było podstaw do nałożenia na skarżącego kary z art. 140mb ust. 2 p.r.d. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił decyzje wydane przez organy administracyjne obu instancji. Na mocy art. 145 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł o umorzeniu postępowania administracyjnego. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 210 § 2 p.p.s.a. Na rzecz skarżącego zasądzono od organu odwoławczego kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.