II SA/Sz 814/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 20 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania D. C., uchyliło w całości decyzję Burmistrza M. z dnia [...] r. i ustaliło na rzecz wnioskodawcy warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie [...], na działkach nr: [...], [...], [...] obr. M., gm. M.. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, na wskazaną wyżej decyzję organu drugiej instancji, złożył Burmistrz M. zarzucając, że przy wydaniu tej decyzji nie uwzględniono ważnego interesu społecznego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze udzielając odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie wskazując, że wnoszący skargę organ nie posiada w przedmiotowej sprawie legitymacji skargowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi obowiązkiem sądu administracyjnego jest ustalenie, czy skarga pochodzi od uprawnionego podmiotu w rozumieniu art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w innym przypadku skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.). Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Sąd podziela w pełni poglądy judykatury wskazujące, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej niezależnie od tego czy nastąpiło na podstawie ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, bądź sądowoadministracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 6 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1017/04, Lex nr 171164; postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2585/11, opubl. w Lex nr 1113787). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd stwierdził, że Burmistrz M. , będący jednocześnie organem pierwszej instancji w postępowaniu administracyjnym wywołanym wnioskiem o wydanie warunków zabudowy, nie posiada legitymacji skargowej do kwestionowania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydanej w tej samej sprawie w postępowaniu odwoławczym. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd administracyjny odrzuca skargę, gdy stwierdzi, że jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn aniżeli wymienione w pkt 1-5 tego przepisu. Za "inną przyczynę", o której mowa w powołanym przepisie uznaje się wniesienie skargi przez podmiot nielegitymowany np. organ jednostki samorządu terytorialnego, a przy tym brak interesu prawnego strony skarżącej, jest oczywisty. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd niedopuszczalną skargę odrzucił.