II SA/Sz 815/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Spółki A. na decyzję Wojewódzki Lekarz Weterynarii z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu klasyfikowania surowca postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 20 czerwca 2018 r., D. Spółka z o.o. w S. złożyła skargę na decyzję Z. Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w S. , z dnia 21 maja 2018 r., którą to utrzymano w mocy decyzję organu I instancji, nakazującą "klasyfikowanie surowca pozyskiwanego przez zakład z wykorzystaniem metody mechanicznego oddzielenia mięsa od kości przy pomocy urządzenia [...] jako mięsa oddzielonego mechanicznie i tak oznakowany produkt wprowadzać do obrotu". W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że z uwagi na fakt, iż przedmiotowa decyzja tworzy u skarżącej nowy obowiązek prawny, którego wykonanie skutkować będzie drastycznym pogorszeniem postrzegania jej produktów, szkody wizerunkowe dla marki D. będą trudne do naprawienia. Nadto, mięso produkowane metodą [...], stanowi duży procent wszystkich wyrobów, które są produkowane w przedsiębiorstwie skarżącej. Podkreśliła, że graniczy z pewnością, iż wykonanie przedmiotowej decyzji obniży renomę skarżącej i spowoduje duże straty wizerunkowe, gdyż zdaniem konsumentów będzie ona produkowała wyroby gorszej jakości, niż obecnie. Dodatkowo koszt produkcji spornych wyrobów pozostanie bez zmian, co w połączeniu z kilkukrotnie niższą ceną rynkową mięsa oddzielonego mechanicznie, dalej jako "MOM" spowoduje nieodwracalne straty finansowe, a ewentualne uchylenie skarżonej decyzji nie zniweluje powstałej szkody, a sprawie jedynie, że nie będzie ona dalej wyrządzana Natomiast przywrócenie do stanu pierwotnego renomy skarżącej - jako producenta wyrobów mięsnych o wysokiej jakości - będzie trudne do uzyskania, bardzo czasochłonne i okupione koniecznością poniesienia wysokich wydatków marketingowych. Poza tym podniosła, że z uwagi na złożony stan faktyczny zasadne jest, aby zweryfikować, czy przedmiotowa decyzja została wydana zgodnie z prawem, przy jednoczesnym wstrzymaniu wykonalności tejże decyzji, zwłaszcza, że jest to pierwsze tego typu postępowanie w kraju. Następnie wyjaśniła, że utrzymanie w mocy przedmiotowej decyzji prowadziłoby do absurdalnych skutków. Skarżąca bowiem, chcąc dalej oferować swoje produkty, które obecnie w składzie recepturowym oznaczane są jako "mięso rozdrobnione", zmuszona byłaby kupować mięso do przetwórstwa o tych samych właściwościach od podmiotów trzecich. Jak wynika z treści decyzji surowiec pozyskany przez zakład skarżącej należy oznakowywać jako MOM. Natomiast ten sam surowiec o tych samych właściwościach kupiony od podmiotu trzeciego, mógłby być oznaczany jako "mięso rozdrobnione". Tymczasem rynkowe ceny mięsa rozdrobnionego są wyższe o około [...] zł za jeden kilogram niż ceny MOM. W tej sytuacji powstałe szkody ekonomiczne zmusiłyby skarżącą do zamknięcia produkcji przetwórczej, zanim doszłoby do zweryfikowania zgodności z prawem wydanej przez organ decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., 1302 –j. t.), dalej jako "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego przepisu wynika wprost, że wstrzymanie wykonania decyzji jest możliwe, jeżeli w danej sprawie wystąpi chociaż jedna z dwóch przedstawionych wyżej przesłanek, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że użyty przez ustawodawcę zwrot "znaczna szkoda" oznacza taką szkodę, zarówno majątkową i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu pierwotnego może nastąpić tylko po dłuższym czasie i przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Obowiązek wykazania przesłanek wynikających z powyższego przepisu ciąży na wnioskodawcy, albowiem warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Ocena czy w danej sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej przez stronę we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten powinien być wnikliwie uzasadniony. Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie, albowiem skarżąca uprawdopodobniła zaistnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem Sądu przekonująca jest argumentacja strony, iż klasyfikacja surowca jak i oznaczenie produktu wprowadzonego do obrotu zgodnie z decyzją grozi niekorzystnymi dla Spółki skutkami, co związane jest z okolicznością, że cena rynkowa MOM jest dużo niższa iż mięsa rozdrobionego. Jak wskazała skarżąca, rynkowe ceny mięsa rozdrobionego są wyższe o ok [...] zł za jeden kilogram niż mięsa oddzielonego mechanicznie. A niewątpliwie w takiej sytuacji oznaczenie wyrobów produkowanych z mięsa uzyskiwanego przy pomocy urządzenia Bader jako mięsa oddzielonego mechanicznie, przy takich samych kosztach produkcji, wpłynie negatywnie na sytuację finansową Spółki zwłaszcza, że zgodnie z oświadczeniem strony, mięso produkowane metodą [...] stanowi duży procent wszystkich jej wyrobów. Taki sam skutek zostanie wywołany nawet w przypadku zakupu mięsa rozdrobionego od innych producentów celem oferowania produktów z oznaczeniem jako "mięso rozdrobnione". Z tych też względów należy się zgodzić ze skarżącą, iż wykonanie decyzji grozi nieodwracalnymi stratami finansowymi, które to nawet w przypadku uchylenia przez Sąd tej decyzji, nie zostaną w żaden sposób zniwelowane, bowiem nie będzie możliwe odzyskanie różnicy wynikającej z ceny produktu oznakowanego jak dotychczas i ceny produktu oznaczonego jako MOM, zgodnie z żądaniem organu. Nie jest także wykluczone, iż szkody wywołane stratami mogą doprowadzić do zamknięcia produkcji przetwórczej. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że obowiązek nałożony zaskarżoną decyzją nie ma charakteru świadczenia pieniężnego, którego skutki wykonania są z natury rzeczy odwracalne, a skarżąca wykazała, że następstwa realizacji kwestionowanej decyzji wywołają dla niej szkodę i są trudne, o ile w ogóle możliwe do odwrócenia. Do tego rodzaju skutku należy zaliczyć również kolejną podniesioną przez skarżącą okoliczność, dotyczącą obniżenia renomy Spółki. Niewątpliwie bowiem odbudowanie prestiżu firmy wymaga co do zasady czasu i zaangażowania odpowiednich środków. Mając powyższe na uwadze stwierdzić trzeba, że przedstawiona przez skarżącą argumentacja dotycząca udzielenia ochrony tymczasowej jest wystarczająca dla uwzględnienia wniosku. Skarżąca w sposób dostateczny przedstawiła negatywne konsekwencje wykonania decyzji, powołując się na konkretne zagrożenia mieszczące się w kryteriach, od których uwarunkowane jest rozstrzygnięcie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.