II SA/Sz 821/17
PostanowienieWSA w Szczecinie2017-09-08
Skład orzekający: Katarzyna Grzegorczyk-Meder
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja ustalająca środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia podlega wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA, jeśli nie wywołuje skutków materialnoprawnych?Ratio decidendi
Decyzja ustalająca środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia nie podlega wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA, ponieważ nie wywołuje ona skutków materialnoprawnych ani nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Obawa przyszłych działań inwestycyjnych nie jest wystarczającą podstawą do zastosowania ochrony tymczasowej na tym etapie postępowania.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla budowy stacji paliw. Skarżący domagali się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że wadliwy raport oddziaływania na środowisko nie uwzględnia emisji hałasu i spalin z planowanej stacji i całodobowego parkingu dla TIR-ów, co narazi ich na utratę zdrowia. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.Rozstrzygnięcie
Odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 8 września 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 8 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. L. i K. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
H. L. i K. L. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [..] r. nr [..] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji ustalającą środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji paliw płynnych oraz gazu propan-butan ze zbiornikiem na działce nr [...] w M..
W piśmie z dnia [...] r. skarżący zwrócili się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, do czasu rozpoznania skargi.
Wnioskodawcy, wezwani do uzupełnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez wykazanie, że jej wykonanie spowodować może niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki wyjaśnili, iż planowane przedsięwzięcie polega na budowie stacji benzynowej w pobliżu ich domu, a środowiskowe uwarunkowania dla tej inwestycji zostały ustalone na podstawie wadliwie sporządzonego raportu odziaływania przedsięwzięcia na środowisko, który nie zawiera wiarygodnych i aktualnych danych o hałasie jaki będzie emitowany do środowiska przez stację paliw i parking całodobowy (dla TIR), który jest planowany bezpośrednio przy granicy z ich nieruchomością. Spaliny i hałas, emitowane praz całą dobę, nie pozwolą na odpoczynek i narażą skarżących na utratę zdrowia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten stanowi wyjątek od ogólnej zasady postępowania administracyjnego dotyczącej natychmiastowej wykonalności ostatecznych aktów administracyjnych, nawet w sytuacji kwestionowania legalności takich aktów przed sądem administracyjnym.
Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy więc sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne.
Skutków takich nie wywołuje decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, gdyż nie podlega ona wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Na podstawie zaskarżonej decyzji inwestor nie może rozpocząć jakichkolwiek robót budowlanych (por. postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2012 r. sygn. akt II OSK 286/12, Lex nr 1138195, postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2014 r. sygn. akt II OSK 3139/13, Lex nr 1420326).
Sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu budowlanego - w ocenie skarżących zagrażającego ich zdrowiu i szkodliwego dla środowiska - nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej. Podkreślić należy, że wydanie zaskarżonej decyzji nie wiąże się dla stron postepowania z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja ta nie wywołuje skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego celem doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji.
Ewentualne niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wystąpić może dopiero w związku z wykonaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, ale wstrzymanie wykonania takiej decyzji będzie możliwe w razie jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. Na obecnym etapie procesu inwestycyjnego, zastosowanie ochrony tymczasowej nie jest możliwe.
Z powyższych względów należało orzec jak w postanowieniu, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło