II SA/Sz 823/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda, Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Windak,, Asesor WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi R. M. na postanowienie Dyrektora Służby Więziennej z dnia [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego I uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Aresztu Śledczego z dnia [...] Nr [...], II zwraca skarżącej R. M. kwotę [...] złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. R. M. złożyła w dniu 29 grudnia 2006r. do Dyrektora Aresztu Śledczego w S. wniosek o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Dyrektor Aresztu Śledczego w S. postanowieniem z dnia [...], nr [...] na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego / Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm./ zawiesił postępowanie w sprawie przyznania R. M. pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego do czasu rozpatrzenia zagadnienia wstępnego przez Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w S.. W uzasadnieniu organ wskazał, że w toku postępowania administracyjnego pojawiło się szereg wątpliwości, dlatego też organ wystąpił do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w S. z wnioskiem o ich rozstrzygnięcie. Zdaniem organu, konieczne było z związku z powyższym zawieszenie niniejszego postępowania. R. M. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie i wskazała, że złożyła wszystkie wymagane dokumenty związane z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Jej zadaniem, w sprawie nie zachodzą żadne wątpliwości interpretacyjne. Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w S. postanowieniem z dnia [...], na podstawie art. 123, art. 144 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, po rozpoznaniu zażalenia R. M. na postanowienie Dyrektora Aresztu Śledczego w S. z dnia 17 maja 2007r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ wskazał, że zawieszenie postępowania wyniknęło z konieczności uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Okręgowy Inspektorat Służby Więziennej w S. Według Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w S. organ I instancji, działał prawidłowo. R. M. złożyła skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wskazując, że zawieszenie postępowania było niezasadne i przedłuża czas trwania postępowania z jej wniosku o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w S. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację jak w zaskarżonym postanowieniu. Dyrektor Aresztu Śledczego w S. postanowieniem z dnia 4 lipca 2007r. podjął zawieszone postępowanie w sprawie przyznania R. M. pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sąd dokonuje kontroli zgodności ostatecznych orzeczeń administracyjnych z prawem. Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia, dokonana według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, doprowadziła do stwierdzenia, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Formułując wymóg istnienia zależności, Kodeks postępowania administracyjnego nie określił jej charakteru. Jednak należy przyjąć, że przepis wymaga związku bezpośredniego. Przemawia za tym istota zawieszenia postępowania, instytucji tamującej bieg postępowania i opóźniającej rozstrzygnięcie sprawy. Trafnie przyjmuje zatem judykatura, że chodzi tu o "bezpośredni związek przyczynowy" (por. uzasadnienie wyr. NSA z dnia 7 marca 2001 r., III SA 32/00, niepubl.), "bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd" (por. uzasadnienie wyr. NSA z dnia 26 stycznia 1993 r., II SA 1678/92, ONSA 1994, nr 2, poz. 55). Gdy w sprawie wyłania się zatem "zagadnienie", które wykazuje jedynie pośredni, luźny związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. Mogą wiązać się z nim określone skutki procesowe, ale powstanie takiego "zagadnienia" nie rodzi podstaw zawieszenia postępowania administracyjnego. Wymaganej tu bezpośredniej zależności nie można jednak utożsamiać z wymogiem jej ukierunkowania na określoną treść decyzji administracyjnej. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno "zależeć" rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie pozytywnej lub negatywnej dla wnioskodawcy decyzji (uzasadnienia wyr. NSA: z dnia 8 czerwca 1998 r., II SA 555/98, niepubl.; z dnia 6 października 1997 r., II SA 14/97, niepubl.; por. także wyr. NSA z dnia 7 maja 1999r., IV SA 744/97, niepubl.). Co do samej istoty zagadnienia wstępnego należy podkreślić, że jest to zagadnienie o charakterze prawnym. W niniejszej sprawie nie sposób uznać, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 Kpa jest rozstrzygnięcie wątpliwości, które pojawiły się przy rozpoznawaniu sprawy R. M. z jej wniosku o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Wątpliwości interpretacyjne zaistniałe przy merytorycznym rozpoznaniu tej sprawy nie są zagadnieniem wstępnym i nie mogą stanowić podstawy do zawieszenia postępowania administracyjnego. Z powyższych względów uznając, że zaskarżone postanowienie we wskazanym powyżej zakresie zostało wydane z naruszeniem przepisów proceduralnych, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271z późn. zm.), orzekł jak w sentencji, uchylając także postanowienie organu I instancji na zasadzie art. 135 w/w ustawy. Na podstawie art. 225 w związku z art. 239 pkt 1 lit.d tej ustawy zwrócono stronie kwotę 100 zł tytułem niezasadnie uiszczonego wpisu sądowego.