II SA/Sz 823/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka- Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Ł. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie wydania zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5 % do 18 % alkoholu (z wyjątkiem piwa) postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi Ł. K. pismem z dnia 29 lipca 2018 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie wydania zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5 % do 18 % alkoholu (z wyjątkiem piwa). Zarządzeniem z dnia 5 września 2019 r. Skarżący został wezwany między innymi do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Odpis ww. zarządzenia doręczony został Skarżącemu w dniu 11 września 2019 r. W dniu 25 września 2019 r. Ł. K. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący wskazał, że wpis od skargi w wysokości 200 zł został zaksięgowany na koncie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 20 września 2019 r., a więc już po wyznaczonym terminie. Wyjaśnił, że przelew został wysłany poprawnie w dniu 19 września 2019 r. (7 dnia od doręczenia wezwania). Jako dowód w sprawie przedłożył wydruk dyspozycji banku, z którego wynika, że przelew został zrealizowany w dniu 19 września 2019 r. o godzinie 22:29:11 na konto podane w odpisie zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd postanowi na wniosek strony przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). Z przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej wynika zatem, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy oraz dopełnił czynność, dla której określony był termin. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przesłanka braku winy w uchybieniu terminu powinna być oceniana z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por.: postanowienie NSA w Warszawie z dnia 15 października 2013 r , sygn. akt II GZ 562/13, Lex nr 1437280). Ponadto, przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. W orzecznictwie przyjęto, że nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw. Oceniając złożony wniosek według powyższych kryteriów, Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi spowodowane było okolicznościami niezawinionymi przez niego. Uzasadniając wniosek skarżący powołał się bowiem na okoliczność złożenia dyspozycji przelewu w dniu 19 września 2019 r. o godzinie 22:29:11, który to przelew został zrealizowany przez bank dopiero w dniu 20 września 2019 r. Wyjaśnić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych istnieje ugruntowany pogląd, że w razie uiszczenia opłaty sądowej w drodze przelewu, za dzień jej uiszczenia uznaje się dzień przyjęcia zlecenia przelewu przez bank, w którym zlecający ma swój rachunek, pod warunkiem, że kwota określona w poleceniu przelewu miała pokrycie na rachunku zleceniodawcy. Tymczasem wskazać trzeba, że w niniejszej sprawie 7- dniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 18 września 2019 r., a nie jak twierdzi skarżący w dniu 19 września 2019 r., skoro odpis zarządzenia wzywającego między innymi do uiszczenia wpisu sądowego skarżący odebrał w dniu 11 września 2019 r. Mając zatem na uwadze uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu, nie można uznać, że przedsięwziął on wszelkie możliwe działania i przy największym wysiłku nie mógł usunąć przeszkody, w okresie od dnia 12 września do dnia 18 września 2019 r., w postaci braku realizacji przelewu z jego konta w celu dokonania wpisu od skargi. Samo przywoływanie okoliczności, że przelew został zrealizowany poprawnie w dniu 19 września 2019 r. nie dowodzi winy banku. Podsumowując, Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w niniejszej sprawie, bowiem okoliczność, na którą powołał się w uzasadnieniu swojego żądania, nie usprawiedliwia uchybienia przedmiotowemu terminowi. W tym stanie rzeczy, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.