II SA/Sz 825/14

WyrokWSA w Szczecinie2015-05-21

Skład orzekający: Marzena Iwankiewicz, Stefan Kłosowski, Maria Mysiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przewlekła choroba skarżącego, potwierdzona dokumentacją medyczną, stanowi wystarczającą podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, jeśli skarżący nie wykazał, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy i nie mógł skorzystać z pomocy osób trzecich?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że przewlekła choroba skarżącego, nawet potwierdzona dokumentacją medyczną, nie stanowi wystarczającej podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, jeśli skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Kryterium braku winy wymaga szczególnej staranności, a jedynie nagła choroba lub inne zdarzenia losowe, uniemożliwiające podjęcie działań, mogą być podstawą do przywrócenia terminu. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że nie mógł skorzystać z pomocy osób trzecich, a jego pobyt w szpitalu miał charakter planowy.
Stan faktyczny
Skarżący J. P. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, które zaliczyło go do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Jako przyczynę uchybienia terminu podał zły stan zdrowia. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności odmówił przywrócenia terminu, uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy. Skarżący wniósł skargę do WSA, dołączając dokumentację medyczną. WSA oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 maja 2015 r. sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokat M. W.- B. kwotę [...] złotych zawierającą należny podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności orzeczeniem z dnia [...] r., nr[...] , zaliczył L. J. P. do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności na stałe. Pismem z dnia [...] r., złożonym w organie I instancji w dniu [...] r., J. P. zwrócił się z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od powyższego orzeczenia. W uzasadnieniu podał, że jest osobą niepełnosprawną w takim stopniu, że nie był i nie jest w stanie [...] samodzielnie złożyć odwołania, z powodu silnych schorzeń [...] takich jak – udokumentowany w karcie szpitalnej z dnia [...] r. –[...] . Te schorzenia całkowicie eliminują go od samodzielnego rozpoznania i znaczenia pism urzędowych jak i brak całkowity reakcji na pouczenia w pismach urzędowych. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie pismem z dnia [...] r. poinformował J. P. jakie przesłanki stanowią podstawę do przywrócenia uchybionego terminu. Jednocześnie wezwał J. P. do przedstawienia okoliczności, które uniemożliwiły mu dochowania terminu, wraz z podaniem terminu ich ustąpienia oraz wyjaśnieniem przyczyny, dla której nie mógł skorzystać z pomocy osób drugich przy wysłaniu odwołania. W odpowiedzi na wezwanie J. P. pismem z dnia [...] r. ponownie wniósł o przywrócenie terminu do złożenia odwołania wskazują na swój zły stan zdrowia. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie , działając na podstawie art. 59 § 2 w związku z art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267), postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], odmówił J. P. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wyjaśnił, że w świetle postanowień zawartych w art. 58 § 1 i 2 K.p.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie cztery przesłanki: - strona uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, - strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, - wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, - jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym wypadku wniesienie odwołania). Wojewódzki Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie po zapoznaniu się z dokumentacją sprawy stwierdził, że wniosek J. P. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie spełnia łącznie przesłanek określonych w art. 58 § 1 K.p.a., ponieważ nie uprawdopodobnił on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W swoim piśmie wskazał bowiem, iż niedotrzymanie terminu złożenia odwołania spowodowane było ogólnym stanem zdrowia, nie wskazując przyczyny, dla której odwołania nie mogła przesłać inna osoba, np. żona, którą upoważnił do odbioru decyzji Powiatowego Zespołu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie J. P. wniósł o przywrócenie uprawnienia do tzw. legitymacji parkingowej oraz o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazał, że orzeczeniem Oddziału Regionalnego KRUS ma orzeczoną niezdolność do samodzielnej egzystencji. Nadto zgodnie z kartą szpitalną – Szpitala Wojskowego, ma [...] Do skargi dołączył kartę informacyjną ze Szpitala Powiatowego Oddział Rehabilitacyjny, z której wynika, że przebywał w szpitalu w dniach od [...] Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 21 maja 2015 r., ustanowimy z urzędu pełnomocnik, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, wskazując, że skarżący spełnił wszystkie wynikające z art. 58 § 1 i 2 K.p.a. wymagania do przywrócenie terminu. Skarżący zaraz po opuszczeniu szpitala, które to miało miejsce w dniu[...] r., w dniu [...] złożył wniosek o przywrócenie terminu wraz z odwołaniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jak wynika z akt administracyjnych skarżący w dniu [...] r. złożył, za pośrednictwem organu I instancji, prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia z dnia [...] r. Zgodnie z treścią przepisu art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) - dalej zwaną "K.p.a.", w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W myśl zaś art. 58 § 2 K.p.a. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. W świetle przytoczonej regulacji prawnej muszą wystąpić cztery przesłanki łącznie, aby dopuszczalne było przywrócenie terminu. Brak jednej z tych przesłanek powoduje brak podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Organ uznał, że nie została spełniona przesłanka uprawdopodobnienia braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do złożenia odwołania od orzeczenia z dnia [...] r., a zatem Sąd zbadał czy rzeczywiście ta przesłanka nie została spełniona po stronie skarżącego. Kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu możemy przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, przy nawet największym, w danych warunkach wysiłku. "Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy" (wyrok NSA z dnia 20.05.1998 r. I SA/Ka 1718/96). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, które nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą powódź, pożar, itp. Skarżący jako okoliczność usprawiedliwiającą niedokonanie czynności w terminie wskazał, że znajduje się w stanie psychofizycznym uniemożliwiającym mu rozpoznania i znaczenia pism urzędowych jak i brak całkowity reakcji na pouczenia w pismach urzędowych. W ocenie Sądu powyższa okoliczność nie została przez skarżącego w żaden sposób wykazana. Przedstawiona przez skarżącego organowi karta informacyjna leczenia szpitalnego z[...] r., potwierdzająca wystąpienie u skarżącego [...] nie jest wystarczająca do wykazania tych okoliczności. Wymienione schorzenia świadczyć mogą o złym stanie fizycznym skarżącego, natomiast nie świadczą o brak zdolności psychicznych do podejmowania jakichkolwiek działań w swojej sprawie. Tymczasem przewlekła choroba nie jest okolicznością uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu terminu, nie jest to bowiem przeszkoda uniemożliwiająca sporządzenie odwołania i nadanie go w urzędzie pocztowym. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyrażany jest pogląd, podzielany przez skład orzekający, że tylko nagła choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej, jednak muszą zostać spełnione określone warunki, świadczące, iż zainteresowany nie był w stanie dokonać tej czynności, np. udać się na pocztę w celu wysłania pisma stanowiącego daną czynność procesową. Nawet najpoważniejsza choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione (por.: postanowienie NSA z dnia 25 października 2011 r.,sygn. akt II FZ551/11,LEX nr 966189). Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że prawidłowo organ przyjął, iż wskazane przez skarżącego schorzenia trwające od [...] r. nie są wystarczające do usprawiedliwienia braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Skarżący na wezwanie organu nie przedłożył karty informacyjnej, z której wynika, że przebywał w szpitalu w dniach od [...]r. Kartę tą dołączył dopiero do skargi. Tym samym skarżący uniemożliwił organowi rozważenie jakie znaczenie dla zachowania terminu do wniesienia odwołania miał pobyt skarżącego w szpitalu. Jednak, zdaniem Sądu, również fakt przebywania w szpitalu nie usprawiedliwia wniesienie odwołania po terminie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że z wypisu tego wynika, iż pobyt skarżącego w Szpitalu Powiatowym na Oddziale Rehabilitacyjny był zaplanowany i związany ze schorzeniami skarżącego. W ramach leczenia szpitalnego skarżący przechodził planowe zabiegi rehabilitacyjne celem kontynuacji leczenia usprawniającego. Nie był to zatem nagły pobyt związany z pogorszeniem stanu zdrowia skarżącego. Z akt sprawy wynika również, że skarżący przed udaniem się do szpitala (co miało miejsce w dniu [...] r.) upoważnił żonę do odbioru wydanego przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawnośc w dniu [...] r. orzeczenia o niepełnosprawności (odebrane w dniu [...] r.). Nadto sam wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania sporządzony został w dniu [...] r., tj. w czasie pobytu skarżącego w szpitalu. A zatem jego fizyczny i psychiczny stan zdrowia nie był na tyle zły, aby uniemożliwić mu świadome podejmowanie działań w swojej sprawie. Dbając należycie o zabezpieczenie swoich interesów w toczącym się postępowaniu administracyjnym, skarżący mógł udzielić pełnomocnictwa do działania w jego imieniu również w sprawie odwołania od orzeczenia z dnia [...] r. Takich działań, świadczących o dochowaniu należytej staranności, skarżący jednak nie podjął, narażając się na negatywne konsekwencje swojego zaniechania w toczącym się z jego udziałem postępowaniu. Opisane powyżej okoliczności wskazują, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy po swojej stronie w uchybieniu terminu do złożenia odwołania od orzeczenia z dnia [...] r., a tym samym brak wystąpienia jednej z przesłanek koniecznej do przywrócenia terminu. W tym stanie sprawy, Sąd uznając, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło