II SA/Sz 826/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. R. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. N. R. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. ze skargą na decyzję Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty D. z dnia [...] r. o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. W piśmie z dnia 7 października 2016 r., przed dniem rozpoczęcia rozprawy, skarżący wniósł o umorzenie postępowania sądowego z jego skargi, zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Sz 826/16. Prośbę swą skarżący umotywował faktem znalezienia pracy. Stwierdził: "poza tym jest już po terminie kara minęła 2 października i ta sprawa nie wniesienie nic co by mnie zadowoliło". Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Biorąc pod uwagę wniosek skarżącego o umorzenie postępowania sądowego, wyrażony w piśmie z dnia 7 października 2016 r. i powołane w tym piśmie okoliczności, Sąd przyjął, że oświadczenie skarżącego wypełnia przesłanki cofnięcia skargi. Sąd nie znalazł podstaw do uznania cofnięcia skargi w niniejszej sprawie za niedopuszczalnego. Z akt sprawy wynika, że skarżący znalazł pracę i nie jest już zainteresowany rozpoznaniem merytorycznym skargi. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając na względzie powyższe, Sąd na postawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.