II SA/Sz 827/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 listopada 2019 r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.) oraz art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 2017 r., poz. 180 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...], którą przyznał J. C. (dalej jako "skarżący") dodatek mieszkaniowy na okres 6 miesięcy, począwszy od dnia [...].05.2017 r. do dnia [...].10. 2017 r. w wysokości [...] zł miesięcznie, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższe rozstrzygnięcia zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym ustalonym przez organy obu instancji: Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2017 r., skarżący zwrócił się o przyznanie dodatku mieszkaniowego na lokal mieszkalny przy ul. [...] w K.. Sprawa była trzykrotnie rozpatrywana przez organ I instancji, który odmawiał wnioskodawcy przyznania przedmiotowego dodatku. Na skutek odwołań wnoszonych do Samorządowego Kolegium Odwoławczego organ II instancji uchylał zaskarżone decyzje. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ ustalił, że na dzień złożenia wniosku nie legitymował się on tytułem prawnym do tego lokalu, jednakże w tym czasie oczekiwał na przydział lokalu socjalnego lub zamiennego. Wobec tego organ uznał, że wnioskodawca spełnia przesłanki określone w art. 2 ust.1 pkt 5 ustawy w ustawie o dodatkach mieszkaniowych, a także w art. 5 odnośnie powierzchni użytkowej lokalu oraz wysokości kryterium dochodowego i przyznał dodatek mieszkaniowy w wysokości określonej w decyzji. Jednocześnie organ wskazał, że wymieniony dodatek mieszkaniowy obejmujący kwotę [...]zł, (za cały okres [...] zł) zostanie przekazany zarządcy budynku, zaś ryczałt [...] zł (w kwocie [...]zł za 6 miesięcy) zostanie wypłacony wnioskodawcy. W załączniku stanowiącym integralną część decyzji Prezydent Miasta K. przedstawił sposób wyliczenia przyznanego dodatku. Skarżący odwołał się od powyższej decyzji, wnosząc o uwzględnienie do sprawy pism ZBM w K. z dnia [...] stycznia 2015 r., [...] października 2017 r. oraz wyroku Sądu Okręgowego w K. z [...] kwietnia 2012 r., który zawiera orzeczenie o jego uprawnieniu do lokalu socjalnego. Podkreślił, że nie może ponosić negatywnych konsekwencji nieprawidłowych działań i zaniedbań organów, które co do nieprzedłużenia aneksem umowy najmu na zajmowany lokal socjalny poddają przyczyny nawzajem wykluczające się. Opisaną na wstępie decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Na powyższą decyzję skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, jak i przeprowadzenie dowodów z akt lokalowych na okoliczność rażących zaniedbań i podawania nieprawdy przez właściciela i administratora budynku. Zdaniem strony skarżącej Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta K., nie sprostało zasadzie dwuinstancyjności, tj. nie oceniło dowodów zgromadzonych w sposób rzeczowy i poważny nie przeanalizowało argumentów strony, nie wypowiedziało się dlaczego odmówiło mocy dowodowej dowodom załączonym do odwołania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga okazała się nieuzasadniona. Zgodnie z treścią art. 2 z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 2017 r., poz. 180 ze zm.) dodatek mieszkaniowy przysługuje: 1) najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych, 2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, 3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych, 4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem, 5) osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny, przy czym dodatek mieszkaniowy przysługuje na podstawie tylko jednego z wyżej wymienionych tytułów. Obowiązkiem organu procedującego nad wnioskiem o przyznanie świadczenia jest zatem, w pierwszej kolejności ustalenie, czy osoba ubiegająca się o przyznanie tego świadczenia należy do jednej z wymienionych w treści przepisu kategorii. W badanej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący posiada prawo do otrzymania lokalu socjalnego. Obowiązek zapewnienia mu takiego lokalu zagwarantował Sąd Okręgowy w K. w wyroku z dnia [...] listopada 2012 r., sygn. akt [...]. W ocenie sądu, zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym, ani organy administracyjne, ani sąd administracyjny nie są władne do badania prawidłowości wskazania lokalu socjalnego, zawartej umowy, czy też jej wygaśnięcia. Kwestie te pozostają poza oceną sądu, bowiem w sprawie istotnym jest posiadanie tytułu prawnego do zajmowanego lokalu, bądź oczekiwanie na jego przydział. Tylko bowiem w takim przypadku, po spełnieniu innych ustawowych wymogów dodatek może zostać przyznany. W przedmiotowej sprawie organy uznały, że skarżący spełnia przesłanki określone w powyższych przepisach i przyznały dodatek mieszkaniowy, tym samym załatwiając wniosek z dnia [...] kwietnia 2017 r. Wyliczając dodatek organ I instancji uwzględnił: - miesięczny dochód skarżącego na dzień złożenia wniosku [...] zł, - wydatki na mieszkanie w kwocie [...]zł, ryczałt za gaz [...] zł ([...] zł.+[...] zł = [...] zł), - powierzchnię użytkową [...] m kw., która jest mniejsza od powierzchni normatywnej 35 m kw. przypadającej na 1 osobę. Zgodnie z art. 6 cyt. ustawy wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami, o których mowa w ust. 3-6 przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą, z zastrzeżeniem ust. 2, dodatek w wysokości: 15% dochód gospodarstwa domowego – w gospodarstwie jednoosobowym (15% x [...] zł = [...] zł) i wynosi [...] zł ([...] zł. – [...] zł). W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzeczono jak w wyroku.