II SA/Sz 835/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...]na podstawie art. 92 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r. poz.1414, z późn. zm.), dalej zwanej "u.t.d." nałożył na Przedsiębiorstwo karę pieniężną w wysokości [...] zł. Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że organ w dniu [...] przeprowadził czynności kontrolę prowadzonej w przedsiębiorstwie działalności gospodarczej w zakresie regulacji związanych z transportem drogowym oraz przestrzeganiem przepisów dotyczących ruchu drogowego, okresów prowadzenia pojazdu i obowiązkowych przerw oraz czasu odpoczynku kierowcy, zasad i warunków wykonywania przewozu drogowego towarów niebezpiecznych. Kontrola obejmowała okres od [...] r. Ustalono, że osobą zarządzającą przedsiębiorstwem był P. Ł., posiadający certyfikat kompetencji zawodowej. W okresie miesięcy poprzedzających dzień rozpoczęcia kontroli przedsiębiorca korzystał z usług prowadzenia pojazdów przez pięciu kierowców na podstawie umów cywilnoprawnych. Wykonywanie transportu drogowego stanowiło główny przedmiot działalności gospodarczej przedsiębiorcy na podstawie uprawnień wynikających z licencji wspólnotowej nr [...] na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy, wydanej w dniu [...] ważnej do [...]., do której wydano wypisy: nr [...] ważny od [...] r., nr [...] ważny od [...] r., nr [...] ważny od r. do [...] r. W okresie kontroli przedsiębiorca w poszczególnych rodzajach przewozów używał czterech pojazdów do przewozu rzeczy o dmc większej niż t. Przedsiębiorca dopełnił obowiązku przechowywania wykresówek oraz danych cyfrowych z karty kierowcy oraz urządzenia rejestrującego ( ). Przedsiębiorstwo dla ewidencji czasu pracy nie dysponowało systemem nadzoru. Z przeprowadzonej kontroli w dni [..] r. sporządzono protokół z załącznikiem zawierającym stwierdzone naruszenia, który w dniu 31.10.2014 r. został doręczony stronie wraz z zawiadomieniem o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego. W toku tego postępowania do organu wpłynęło pismo z dnia 3.11.2014 r. Głównego Inspektora Transportu Drogowego informujące, że uzyskanej przez przedsiębiorcę licencji zostały zgłoszone pojazdy o nr rej. [..], oraz że przedsiębiorca w okresie od [..] r. nie dokonał żadnych zmian w wykazie pojazdów objętych licencją. Pismem z dnia 4.11.2014 r. zawiadomiono stronę o stwierdzeniu dodatkowego naruszenia zawartego pod lp.1.4 w załączniku do ustawy o transporcie drogowym. Następnie organ zawarł w uzasadnieniu decyzji wskazanie podstaw prawnych, orzeczoną karę i szczegółowy jednostkowy opis stwierdzonych naruszeń, które uszeregował w następujące kategorie: 1) przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu - o czas powyżej 15 minut do jednej godziny, - za każdą rozpoczętą godzinę, za co na podstawie art. 4 i 6 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 . w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE nr L 102/1 z 11.04.2006 r), zwanego dalej "Rozporządzeniem (WE) nr 561/2006" oraz na podstawie lp. 5.2.1 (jedno naruszenie) oraz lp. 5.2.2 (jedno naruszenie) załącznika nr do ustawy o transporcie drogowym nałożył karę w kwocie [...] zł, oraz na podstawie lp. 5.1.1. (pięć naruszeń) oraz lp. 5.1.2 (pięć naruszeń) załącznika nr 3 do u.t.d. nałożył karę [...] zł, 2) przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego - o czas powyżej 15 do 30 minut - za każde następne rozpoczęte 30 minut, za co na podstawie art. 7 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 oraz na podstawie lp. 5.2.1 (jedno naruszenie) oraz lp. 5.2.2 (jedno naruszenie) załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym nałożył karę w kwocie [..]zł, 3) skrócenie dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego: - o czas powyżej 15 minut do jednej godziny, - za każdą następną rozpoczętą godzinę za co na podstawie art. 8 ust. 1-5 oraz art. 9 ust. 1 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 oraz na podstawie lp. 5.3.1 i (22 naruszenia) oraz lp. 5.3.2 (naruszeń) załącznika nr do ustawy o transporcie drogowym nałożył karę w kwocie [..] zł, 4) brak w okazanej wykresówce przepisowych wpisów : – miejsca lub daty końcowej używania wykresówki za co na podstawie art. 15 ust. 5 lit d Rozporządzenia Rady (EWG) 3821/85 z dnia 30 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z 31. grudnia 1985 r. ze zm.), zwanego dalej "Rozporządzeniem Rady (EWG) 3821/85" oraz lp. 6.3.6.4 (jedno naruszenie) załącznika nr 3 do u.t.d. nałożył grzywnę w kwocie [..] zł, 5) wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika lub bez wymaganej licencji, tj. brak licencji na wykonywanie pośrednictwa przy przewozie rzeczy za co na podstawie art. 4 pkt 3 i 17, art. 5b pkt 2 i 3 oraz 5c pkt 2 ustawy o transporcie drogowym a także lp.1.1 załącznika nr ( ) do u.t.d. nałożył grzywnę w kwocie [..] zł, 6) naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy-za każdego kierowcę, za co na podstawie § 4, § 5-6 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz. U. Nr 159, poz. 1128 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem MT z dnia 23 sierpnia 2007 r." oraz na podstawie lp. 6.3.11 (trzy naruszenia) nałożył karę w kwocie [..]zł, 7) naruszenie obowiązku wczytywania danych z urządzenia rejestrującego-za każdy pojazd za co podstawie § 3, § 5-6 rozporządzenia MT z dnia 23 sierpnia 2007 r. oraz na podstawie lp.6.3.12 (jedno naruszenie) nałożył karę w kwocie [..] zł, 8) nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi za co na podstawie art. 15 ust. 2, 8 Rozporządzenia Rady (EWG) 3821/85 oraz lp. 6.2.1. (jednokrotnie) załącznika nr 3 do u.t.d. nałożył grzywnę w kwocie [..] zł. 9) okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o kresach aktywności kierowcy za co na podstawie art. 15 ust. 2, 8 Rozporządzenia Rady (EWG) 3821/85 i art. 9 ust. 2 i 3 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 oraz na podstawie lp. 6.3.8. (jednokrotnie) załącznika nr 3 do u.t.d. nałożył karę [..]zł, 10) niezgłoszenie na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji zmiany danych, o których mowa w art. 7 a i art. 8 , w wymaganym terminie, za co (jednokrotne naruszenie) na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 1 u.t.d. i lp. 1.4. załącznika nr do tej ustawy nałożył karę [..] zł. Organ wyjaśnił dalej, że nie znalazł możliwości zastosowania przepisu art. 92b oraz art. 92 c. ustawy o transporcie drogowym. Odnosząc się do art. 92c tej ustawy organ wskazał, że nie stwierdził również aby naruszenie przepisów nastąpiło wskutek zdarzeń lub okoliczności, których strona wykonująca przewóz drogowy nie mogła przewidzieć. W trakcie postępowania administracyjnego strona nie wniosła żadnych uwag do protokołu kontroli, nie przedstawiła żadnych dodatkowych dokumentów dotyczących naruszeń stwierdzonych w tym protokole, nie ustosunkowała się do stwierdzonych nieprawidłowości. Łączna kara za stwierdzone naruszenia wyniosła [..] zł, lecz mając na uwadze art. 92 a ust. 3 ustawy o transporcie drogowym organ nałożył na stronę karę maksymalną w kwocie [...] zł. Spółka A. wniosła odwołanie od powyższej decyzji zarzucając: 1) naruszenie art. 7 K.p.a. poprzez działanie organu w celu maksymalizacji kary pieniężnej bez zastosowania zasady należytej dbałości o ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego, 2) zastosowanie sankcji finansowych odnoszących się do błędnie ustalonego stanu faktycznego, 3) naruszenie art. 11 K.p.a. w nawiązaniu do art. 107 § 3 K.p.a. poprzez nie odniesienie się w sposób merytoryczny do naruszeń w sprawie. Strona wniosła o uchylenie przedmiotowej decyzji zgodnie z art. 155 K.p.a. oraz ponowne przeanalizowanie materiału dowodowego oraz o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności zgodnie z art. 135 K.p.a. do czasu rozpoznania odwołania przez organ II instancji. Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "GITD") decyzją z dnia [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania – utrzymał zaskarżoną decyzję w całości w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że podstawę faktyczną kwestionowanego przez stronę rozstrzygnięcia stanowiły naruszenia opisane w załączniku nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, które ustalono podczas kontroli przedsiębiorstwa, przeprowadzonej w dniach [..] r., a stwierdzone w protokole kontroli (k.414-422) z dnia [...]. Kontroli podlegało spełnianie przez firmę obowiązków wynikających z uregulowań ustawy o transporcie drogowym; przestrzeganie przepisów ruchu drogowego (Prawo o ruchu drogowym Dz. U. 2014 r., poz. 1137 ze zm.); przestrzeganie przepisów dotyczących okresów prowadzenia pojazdów i obowiązkowych przerw oraz czasu odpoczynku kierowców. Strona w momencie kontroli posiadała licencję () nr na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy ważną od [..] r. W okresie 6 miesięcy przed rozpoczęciem kontroli zatrudniała średnio kierowców. Po rozpoznaniu przedmiotowej sprawy organ I instancji nałożył na stronę decyzją (k.) z dnia [..] r. karę pieniężną w wysokości [...] zł z tytułu stwierdzonych podczas kontroli naruszeń. Następnie organ odwoławczy przytoczył zarzuty, wnioski i argumentację odwołania, po czym przystąpił do zrelacjonowania wyników ponownego rozpatrzenia sprawy w postępowaniu odwoławczym. Organ wyjaśnił mianowicie, przywołując treść art. 4 pkt 22 lit. a, lit. h i lit. s u.t.d., co oznacza pojęcie "obowiązki lub warunki przewozu drogowego" i wskazał, że stosownie do art. 92a ust. 1 u.t.d., podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od do [..] złotych za każde naruszenie. Zgodnie z art. 92a ust. 3 pkt 1 u.t.d. suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy nie może przekroczyć: [..] złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli. Stosownie do art. 92a ust. 6 u.t.d. wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1 oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr do ustawy. Odnośnie do naruszenia polegającego na wykonywaniu transportu drogowego bez wymaganej licencji organ przytoczył art. 4 pkt. 3, art. 4 pkt. 17, art. 5 ust. 1,2,3, art. 5 ust. 3, 1 i 2, art. 5a ust. 2, art. 5b pkt 2 i art. 7 ust. 4 pkt 2 u.t.d. i stwierdził, że konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 1.1 załącznika do ustawy, który sankcjonuje wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji karą pieniężną w wysokości [...] złotych. Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie (GITD szczegółowo wymienił wszystkie dowody, które wziął pod uwagę) organ odwoławczy stwierdził, że Przedsiębiorstwo wykonuje pośrednictwo przy przewozie rzeczy. W materiale dowodowym sprawy znajduje się potwierdzona za zgodność z oryginałem kopia licencji nr [...] na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy oraz zaświadczenie Prezydenta Miasta z dnia [...] r. o tym, że strona nie figuruje, oraz że nie ubiegała się o udzielenie jakichkolwiek uprawnień w zakresie transportu drogowego wydawanych na podstawie ustawy o transporcie drogowym. Zatem strona wykonywała pośrednictwo przy przewozie rzeczy nie posiadając stosownego zezwolenia. GITD stwierdził, że kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny w wysokości [...] zł została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa. Co do naruszenia polegającego na niezgłoszeniu na piśmie organowi, który udzielił licencji zmiany danych o których mowa w art. 7a u.t.d. w wymaganym terminie, organ odwoławczy powołał się na art. 14 ust. 1, art. 7a ust. 1-7 u.t.d. które zacytował i stwierdził, że konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp.1.4. załącznika nr 3 do ustawy, który sankcjonuje to naruszenie karą pieniężną w wysokości [..]zł. GITD ustalił, że strona posiada pojazd marki [..] o numerze rejestracyjnym Z[...], podczas gdy do licencji [...] zgłosiła pojazd marki [...] o numerze rejestracyjnym [...]. Odnosząc, się do informacji strony zawartej w piśmie z dnia [...], że numer rejestracyjny widniał na fakturze proforma przy umowie leasingu, oraz że po zakupie tego pojazdu i zmianie numeru rejestracyjnego na numer [...] zgłosiła zmianę danych, GITD wskazał na określony w art. 14 ust. 1 pkt 1 u.t.d. termin 28 dni na dokonanie zgłoszenia zmiany i stwierdził, że z pisma BOTM z dnia 27.10.2014 r. wynika, że do licencji nadal zgłoszone jest [...] o numerze rejestracyjnym [...], jak również, że nie dokonywano żadnych zmian w rejestrze od dnia [..] r. Mając na uwadze, że strona została zawiadomiona o stwierdzeniu naruszenia pismem z dnia [..] r. i wezwana do przedstawienia dokumentów potwierdzających fakt zgłoszenia zmian w terminie 7 dni od daty doręczenia tego pisma, co nastąpiło w dniu 07.11.2014 r., jak również że strona nie wypowiedziała się w tej sprawie do dnia 02.12.2014 r., czyli do dnia wydania decyzji nr [...], organ odwoławczy stwierdził, że strona nie wypełniła obowiązku zgłoszenia. Zaistniało zatem naruszenie opisane w załączniku nr do ustawy o transporcie drogowym w pozycji lp. 1.4., wobec czego kara pieniężna w wysokości [..] złotych została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa. W zakresie naruszenia polegającego na przekroczeniu maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu, organ przytoczył treść art. 6 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006, art. 1 Decyzji wykonawczej Komisji Europejskiej z dnia [...] w sprawie obliczania dziennego czasu prowadzenia pojazdu zgodnie z Rozporządzeniem (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, nie naruszając przepisów art. 4 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 wskazał, że zalecane podejście wyłącznie dla potrzeb obliczenia dziennego okresu prowadzenia pojazdu, w sytuacji gdy kierowca nie wykorzystał w całości okresów dziennego odpoczynku wymaganych zgodnie z przepisami Rozporządzenia nr (WE) 561/2006 jest następujące: obliczanie dziennego okresu prowadzenia pojazdu kończy się wraz z początkiem nieprzerwanego okresu odpoczynku trwającego co najmniej 7 godzin. Obliczanie kolejnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu zaczyna się po upływie tego nieprzerwanego okresu odpoczynku trwającego co najmniej 7 godzin. GITD wskazał, że konsekwencją przyjętych w powyższych przepisach rozwiązań jest treść lp. 5.1 załącznika nr do u.t.d., który sankcjonuje przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu karą pieniężną: w wysokości [...] zł o czas powyżej 15 minut do jednej godziny, oraz karą pieniężną w wysokości [...] złotych za każdą następną rozpoczętą godzinę. Powołując się na materiał dowodowy w postaci karty pobrań zapisów z urządzeń rejestrujących (k.28, k.382) i danych cyfrowych (k.328, 326) GITD dokonał ustaleń faktycznych stwierdzających naruszenia w zakresie przekroczenia maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu wskazując konkretne (z podaniem dat i godzin) przypadki stwierdzonych naruszeń dotyczących kierowców H.G. i J. B. GITD ustalił również, że podczas kontroli w przedsiębiorstwie, nie okazano dokumentu, wydruku z tachografu z adnotacją kierowcy, uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. W oparciu o powyższe ustalenia GITD stwierdził, że kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny w łącznej wysokości [...] złotych została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa. Co do naruszenia polegającego na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy, organ wyjaśnił, że stosownie do art. 7 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 , po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje przerwa trwająca co najmniej 45 minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa długości co najmniej 15 minut po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego. Konsekwencją powyższego jest treść: lp. 5.2 załącznika do u.t.d. który sankcjonuje to naruszenie karą pieniężną w wysokości [..] zł za przekroczenie o czas powyżej 15 minut do 30 minut oraz karą pieniężną w wysokości [...]złotych za każdą następne rozpoczęte 30 minut. Na podstawie materiału dowodowego w postaci: karty pobrań zapisów z urządzeń rejestrujących (k.28, k.382), danych cyfrowych (k.328, 326), organ odwoławczy stwierdził, że kierowca J. B. w dniu 10.03.2014 r. prowadził pojazd od godziny 04:21 do godziny 10:34 czyli przez 5 godzin i 4 minuty, co oznacza, że przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 34 minuty. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu, wykresówki, wydruku z tachografu, uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Wobec powyższego organ stwierdził, że kara pieniężna w łącznej wysokości [..] złotych została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa. Odnośnie do naruszenia polegającego na skróceniu dziennego czasu odpoczynku organ wskazał na art. 8 ust. 1-4 i 8 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006., zgodnie z którym kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W każdym 24-godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca może wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 5. 3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym który sankcjonuje skrócenie dziennego czasu odpoczynku o czas powyżej 15 minut do jednej godziny karą pieniężną w wysokości [...] złotych i za każdą następną rozpoczętą godzinę w wysokości [..] złotych. Na podstawie materiału dowodowego w postaci karty pobrań zapisów z urządzeń rejestrujących (k.28, k.382), danych cyfrowych (k.328, 326) organ odwoławczy stwierdził, tak jak wcześniej ustalił to organ I instancji konkretne przypadki (z podaniem dat i godzin oraz czasu) naruszeń ustalonych co do kierowców H.G. i J.B. Organ ustalił, że podczas kontroli w przedsiębiorstwie, nie okazano dokumentu, wydruku z tachografu z adnotacją kierowcy, uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. GITD stwierdził, że kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny w wysokości [...] zł została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa. Odnośnie do naruszenia polegającego na nierejestrowaniu za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi - lp.6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym organ wskazał, że zgodnie z art. 15 ust. 8 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 zabrania się fałszowania, likwidowania i niszczenia danych zarejestrowanych na wykresówkach, przechowywanych przez urządzenie rejestrujące lub kartę kierowcy albo zarejestrowanych na wydrukach z urządzenia rejestrującego jak określono w załączniku IB. To samo stosuje się do jakiegokolwiek manipulowania urządzeniem rejestrującym, wykresówką lub kartą kierowcy, które mogłoby spowodować sfałszowanie, zlikwidowanie lub zniszczenie danych oraz informacji wydrukowanych. W pojeździe nie może znajdować się żaden sprzęt, który mógłby zostać użyty w powyższych celach. Wyjaśnił również, że zmiana stanu prawnego, która nastąpiła w dniu 02.03.2015 r. nie zniosła ani nie zmieniła obowiązku, który w poprzednim stanie prawnym regulowany był przepisem art. 15 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) NR 3821/85 kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od momentu, w którym go przejmują. Nie wyjmuje się wykresówki lub karty kierowcy z urządzenia przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Konsekwencją tego rozwiązania jest treść lp. 6.2.1 załącznika nr do ww. ustawy, który karą pieniężna w wysokości [...] zł sankcjonuje nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi. Na podstawie przedłożonych w trakcie kontroli w przedsiębiorstwie: karty pobrań zapisów z urządzeń rejestrujących (k.28, k.382), danych cyfrowych (k.328, 326) oświadczenia kierowcy o zaistniałych naruszeniach z dnia 21.10.2014 r. dotyczące użytkowania pojazdu o nr rej. [...] przez serwis w dniu 23.01.2014 r. (k.402), po ponownym przeprowadzeniu postępowania, uwzględniając wyjaśnienia kierowcy dotyczące używania pojazdu przez serwis w dniu 23.01.2014 r. organ odwoławczy stwierdził, że nie rejestrowano za pomocą cyfrowego urządzenia rejestrującego na karcie kierowcy, wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi w pojeździe o numerze rejestracyjnym [...]: w dniu 10.01.2014 r. od godziny 13:41 do godziny 13:43, czyli przez 2 minuty, w dniu 10.01.2014 r. od godziny 17:36 do godziny 17:38, czyli przez 2 minuty, w dniu 10.01.2014 r. od godziny 17:22 do godziny 17:34, czyli przez 12 minut, w dniu 10.01.2014 r. od godziny 17:40 do godziny 17:44, czyli przez 4 minuty, w dniu 11.01.2014 r. od godziny 08:48 do godziny 08:50, czyli przez 2 minuty. Zdaniem GITD naruszeń tych dopuścił się kierowca pan J.B., który w tych dniach wykonywał przejazdy tym samochodem. Co do pozostałych, szczegółowo wymienionych zdarzeń, polegających na nierejestrowaniu na karcie kierowcy, wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi, organ odwoławczy uznał, biorąc pod uwagę, zarówno czas trwania poszczególnych incydentów i fakt, że w tych dniach nie były wykonywane inne przejazdy, zgodnie z wyjaśnieniami strony, że były to przejazdy wykonywane przez mechaników w celach serwisowych pojazdem o numerze rejestracyjnym[...] i pojazdem o numerze rejestracyjnym [...]. Według organu pojazdy, o tych numerach rejestracyjnych nie podlegają wyłączeniu na podstawie art. 3 i art. 13 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006, jak również nie podlegają wyłączeniu ze stosowania przepisów Rozporządzenia Rady (EWG) 3821/85. GITD stwierdził, że kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny w wysokości [..] zł została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa. Co do naruszenia polegającego na braku w okazanej wykresówce przepisowych wpisów -daty lub miejsca zakończenia używania wykresówki - za brak każdej danej; lp. 6.3.6.4 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym GITD wyjaśnił, że zgodnie z art. 34 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz.U.UE.L.2014.60.1), zwanego dalej "rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 jak stanowi ustęp 1 kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Nie wyjmuje się wykresówki ani karty kierowcy z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówką lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. Zgodnie z ustępem 2 kierowcy odpowiednio chronią wykresówki lub karty kierowcy i nie używają zabrudzonych lub uszkodzonych wykresówek lub kart kierowcy. Organ przytoczył również treść 34 ust.3-7 i wyjaśnił ponadto, że zmiana stanu prawnego, która nastąpiła w dniu 02.03.2015 r. nie zniosła ani nie zmieniła obowiązku, który w poprzednim stanie prawnym regulowany był przepisem art. 15 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) NR 3821/85, kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od momentu, w którym go przejmują. Nie wyjmuje się wykresówki lub karty kierowcy z urządzenia przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie w postaci karty pobrań zapisów z urządzeń rejestrujących (k.28, k.382) i wykresówek kierowcy (k.382), po przeprowadzeniu ponownej analizy organ odwoławczy stwierdził, że wykresówka kierowcy P. K. z dnia 09.01.2014 r. nie zawiera wymaganego wpisu daty zakończenia używania wykresówki. W konsekwencji stwierdził, że kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny w wysokości [..] zł została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa. Odnośnie naruszenia polegającego okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy - za każda wykresówkę lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym organ wskazał, że zgodnie z art. 34 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 i zacytował wszystkie przepisy ujęte w ust. od 1 do 7 tego artykułu. Konsekwencją powyższego jest treść lp. 6.3.8 załącznika do ustawy o transporcie drogowym który sankcjonuje okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy karą pieniężną w wysokości [...] złotych (słownie: trzysta złotych) za każdą wykresówkę. Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie w postaci: karty pobrań zapisów z urządzeń rejestrujących (k.28, k.382), wykresówek kierowcy (k.382), wyjaśnień przedsiębiorcy (k.392), zaświadczeń o działalności (k. 391, 390, 389, 388), kart drogowych (k.387, 386, 385), po przeprowadzeniu ponownej analizy organ odwoławczy stwierdził, że przedsiębiorca okazał wykresówkę z dnia 27.01.2014 r. używaną w pojeździe o numerze rejestracyjnym [..] przez kierowcę pana P. K., która nie zawiera zapisu aktywności kierowcy w zakresie przejazdu pomiędzy MOP, a miejscowością . Z wyjaśnień przedsiębiorcy wynika, że w dniu 27.01.2014 r. pan P.K. rozpoczął pracę, o godz. 07:00, a o godzinie 07:42 wyjechał pojazdem o nr rej. [...] ze , przy stanie początkowym licznika km. O godz. 08:05 kierowca został zatrzymany do kontroli na drodze krajowej nr 3, MOP , przez Inspekcję Transportu Drogowego, co skutkowało zakazem dalszej jazdy. Kierowca pan P.K. wpisał jako miejsce zakończenia użytkowania wykresówki, miejscowość , przy stanie końcowym licznika km. Ponadto kierowca naniósł na wykresówkę ręcznie zapis, że w okresie od godz. 08:30 do godz. 15:00 dnia 27.01.2014 r. miał pauzę. Jak ustalono na podstawie kart drogowych okazanych podczas kontroli w siedzibie przedsiębiorstwa oraz wyjaśnień przedsiębiorcy, kierowca P.K. z miejsca kontroli drogowej wrócił do bazy przedsiębiorstwa samochodem osobowym. Tym samym jest brak danych potwierdzających przemieszczenie się kierowcy z punktu kontrolnego MOP do . Na wykresówce nie wpisano dodatkowych informacji co do sposobu przemieszczenia się kierowcy z miejsca, w którym kierowca opuścił pojazd o nr rej. do w dniu 27.01.2014 r. Biorąc pod uwagę powyższe, GITD stwierdził, że kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny w wysokości [..]zł została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa. W odniesieniu do naruszenia obowiązku wczytywania danych z kary kierowcy - za każdego kierowcę lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do u.t.d. GITD wyjaśnił, że na podstawie rozporządzenia (WE) nr 561/2006 zgodnie z art. 10 ust. 5 lit. a) tiret pierwsze powyższego rozporządzenia przedsiębiorstwo transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenie rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do Rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego. W myśl art. 10 ust. 5 lit. a) tiret drugie ww. rozporządzenia przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenie rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do Rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 zapewniają, aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy po ich z zarejestrowaniu oraz na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa. pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunki ich przechowywania przez podmioty wykonujące przewozy drogowe. Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia MT z dnia 23 sierpnia 2007 r. który stanowi, że dane z karty kierowcy podmiot pobiera co najmniej raz na 28 dni (...) oraz zgodnie z § 5 ust. 1 przywołanego rozporządzenia pobrane dane, (...), podmiot przechowuje w oryginalnym formacie przez okres co najmniej dwunastu miesięcy licząc od daty ich zarejestrowania w tachografie cyfrowym lub na karcie kierowcy. Konsekwencją powyższego jest treść: lp. 6.3.11 załącznika do ustawy o transporcie drogowym który sankcjonuje naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy kara pieniężną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych) - za każdego kierowcę. Na podstawie przedłożonych w trakcie kontroli w przedsiębiorstwie: karty pobrań zapisów z urządzeń rejestrujących (k.28, k.382), danych cyfrowych (k. 328, 326), po ponownym przeprowadzeniu postępowania, organ odwoławczy stwierdził, że podczas kontroli przedsiębiorca okazał dane z karty kierowcy: - H.G., które zostały wczytane w następujących dniach: 02.01.2014 r. o godz. 12:21, następnie po 32 dniach, w dniu 03.02.2014 r. o godz. 12:18, następnie po 30 dniach, w dniu 05.03.2014 r. o godz. 05:31, następnie po 24 dniach, w dniu 29.03.2014 r. o godz. 09:02, następnie po 44 dniach, w dniu 12.05.2014 r. o godz. 07:28, - J.B., które zostały wczytane w następujących dniach: 02.01.2014 r. o godz. 12:12, następnie po 27 dniach, w dniu 30.01.2014 r. o godz. 18:05, następnie po 34 dniach, w dniu 05.03.2014 r. o godz. 07:28, następnie po 37 dniach, w dniu 11.04.2014 r. o godz. 08:58, - J. C., które zostały wczytane w następujących dniach: 02.01.2014 r. o godz. 12:02, następnie po 27 dniach, w dniu 30.01.2014 r. o godz. 05:32, następnie po 26 dniach, w dniu 25.02.2014 r. o godz. 12:30, następnie po 28 dniach, w dniu 25.03.2014 r. o godz. 05:15, następnie po 31 dniach, w dniu 25.04.2014 r. o godz. 11:26. Wskazując, że zgodnie z § 4 ust. 1 pkt. 1 przywołanego rozporządzenia dane z karty kierowcy podmiot pobiera co najmniej raz na 28 dni, organ stwierdził, że kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny w łącznej wysokości [...] złotych została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa. Odnośnie do naruszenia obowiązku wczytywania danych z urządzenia rejestrującego - za każdy pojazd lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym GITD wyjaśnił, że na podstawie Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 zgodnie z art. 10 ust. 5 lit. a) tiret pierwsze powyższego rozporządzenia przedsiębiorstwo transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenie rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego. W myśl art. 10 ust. 5 lit. a) tiret drugie ww. rozporządzenia przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenie rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do Rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 zapewniają, aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy po ich z zarejestrowaniu oraz na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r., który stanowi, że dane z tachografu cyfrowego podmiot pobiera co najmniej raz na 90 dni(...). Zgodnie z § 5 ust. 1 przywołanego rozporządzenia pobrane dane, (...), podmiot przechowuje w oryginalnym formacie przez okres co najmniej dwunastu miesięcy licząc od daty ich zarejestrowania w tachografie cyfrowym lub na karcie kierowcy. Konsekwencją powyższego jest treść: lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, który sankcjonuje naruszenie obowiązku wczytywania danych z urządzenia rejestrującego karą pieniężną w wysokości [..] zł - za każdy pojazd. Na podstawie przedłożonych w trakcie kontroli w przedsiębiorstwie: karty pobrań zapisów z urządzeń rejestrujących (k.28, k.382), danych cyfrowych (k.328, 326), po ponownym przeprowadzeniu postępowania, organ odwoławczy stwierdził, że dane z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [..] pobierane były w dniu 03.01.2014 r., następnie po 111 dniach, w dniu 24.04.2014 r., Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt. 1 przywołanego rozporządzenia dane z jednostki zainstalowanej w pojeździe podmiot pobiera co najmniej raz na 90 dni. Biorąc to pod uwagę, GITD stwierdził, że kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny w wysokości [..] została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa. Odnosząc się do zarzutów strony podniesionych w odwołaniu organ odwoławczy stwierdził, że zarzut: naruszenia art. 7 kpa, poprzez działanie organu w celu maksymalizacji kary pieniężnej, bez stosowania zasady należytej dbałości o ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego, jest bezpodstawny. Decyzja administracyjna w postępowaniu wynikającym z ustawy z dnia 6 września 2001 r., jak trafnie zostało, to ujęte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2014 r. o sygn. akt III SA/Kr 1237/13 (...) ma charakter decyzji związanej, co oznacza że organ administracyjny nie działa w ramach uznania administracyjnego. Przy stwierdzeniu naruszenia obowiązków lub warunków wykonywania przewozu drogowego organ administracyjny - co do zasady - zobowiązany jest do nałożenia kary pieniężnej w wysokości określonej w załącznikach do ustawy o transporcie drogowym. Stąd z tytułu stwierdzonych w trakcie kontroli w przedsiębiorstwie naruszeń na stronę nałożono karę pieniężną w łącznej wysokości [..] zł. Na podstawie normy zapisanej w art. 92a ust. 3 pkt 1 która stanowi, że podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od [..]złotych do [..] złotych za każde naruszenie. Suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy nie może przekroczyć: [..] złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli. Wysokość nałożonej na stronę kary pieniężnej została ograniczona do kwoty [..] złotych. W ocenie organu odwoławczego, zarzut, sformułowany w pkt. 2 odwołania, zastosowania sankcji finansowych odnoszących się do błędnie ustalonego stanu faktycznego, nie zasługuje na uwzględnienie. W uzasadnieniu odwołania strona podnosi, że w dniu 18.02.2014 r. pan H. G., po zakończeniu zlecenia przewozowego powrocie do siedziby firmy, odebrał cały odpoczynek dzienny w godzinach 03:52 - 13:02 w ilości 9 godzin i 10 minut. W tym czasie mechanicy zatrudnieni na warsztacie przedsiębiorstwa, wykonywali niezbędne naprawy w samochodzie pana G. oraz krótkiego przejazdu z placu na warsztat. Kierowca niepotrzebnie pozostawił kartę w tachografie, przez co przejazd dokonany przez mechanika został zarejestrowany na karcie pana , który w tym czasie odbierał odpoczynek dzienny. W związku z powyższym dwa naruszenia polegające na przekroczeniu jazdy dziennej o 4 godz. 9 minut w dniach 17-18.02.2014, oraz skróceniu odpoczynku dziennego 4 godz. 23 minuty w dniu 18.02.2014, zostały nałożone nieprawidłowo, bez ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego i wniosła o uchylenie kary pieniężnej za ww. naruszenia. Organ odwoławczy stwierdził, że z powyższą argumentacją strony nie można się zgodzić, ponieważ stan faktyczny został ustalony w oparciu o materiał dowodowy w postaci danych cyfrowych okazanych przez stronę do kontroli. Strona nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie swojej tezy, podczas gdy w sytuacji opisanej w odwołaniu kierowca bezpośrednio po stwierdzeniu, że doszło do nieuprawnionego użycia jego karty kierowcy, powinien wykonać wydruk z tachografu cyfrowego i opisać ręcznie zaistniałą sytuację. W aktach sprawy (k.396-398) znajdują się kopie wydruków z tachografu cyfrowego i oświadczenia kierowcy dotyczące wykroczeń, jednak nie dotyczą one okresu rozliczeniowego rozpoczętego o godzinie 16:50 w dniu 17.02.2014 r., w którym kierowca pan H.G. skrócił dzienny czas odpoczynku o 4 godz. i 23 minuty, oraz przekroczył maksymalny dzienny okres prowadzenia pojazdu o 4 godziny i 9 minut. Zatem zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Organ odwoławczy stwierdził, że okoliczność ukarania P. Ł., pełniącego w przedsiębiorstwie funkcję osoby zarządzającej transportem (k.20) karą grzywny w wysokości[...] zł, za naruszenia dotyczące kierowców J.B. i H.G. i P. K. nie stanowi podstawy do zastosowania art. 92 b oraz art. 92 c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, ponieważ, nie ma wpływu na postępowanie administracyjne bowiem są to dwa różne reżimy odpowiedzialności. Przepisy ustawy o transporcie drogowym, przewidują odpowiedzialność: kierowców, osób zarządzających transportem i podmiotu wykonującego przewóz drogowy. Przy czym podstawę odpowiedzialności kierowców stanowi art. 92 ust. 1 i ust. 2, a osób kierujących transportem stanowi art. 92 ust. 3 i ust. 4, zgodnie zaś z art. 92 ust. 5 orzekanie w sprawie nałożenia grzywny na kierowców i osoby zarządzające transportem następuje w trybie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia z dnia 24 sierpnia 2001 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 395 - j.t. ze zm.), czyli jest to, odpowiedzialność na zasadzie winy. Zatem organ odwoławczy stwierdził, że powyższy zarzut jest bezpodstawny i nie zasługuje na uwzględnienie. Organ odwoławczy nie uwzględnił zarzutu błędnego ustalenia stanu faktycznego co do licencji nr [...] z dnia 13.06.2011 r. ważnej do dnia 13.06.2016 r. i wskazał, że zgodnie z art. 5b. pkt. 2 u.t.d. podjęcie i wykonywanie transportu drogowego w zakresie pośrednictwa przy przewozie rzeczy wymaga uzyskania odpowiedniej licencji. W myśl art. 7 ust. 4 pkt. 2 ww. ustawy, organem właściwym w sprawach udzielenia licencji na wykonywanie transportu drogowego w zakresie pośrednictwa przy przewozie rzeczy jest starosta właściwy dla siedziby albo miejsca zamieszkania przedsiębiorcy. GITD stwierdził, że organ I instancji pismem z dnia 23.10.2014 r. zwrócił się z prośbą o udzielenie informacji czy strona wystąpiła z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na wykonywanie transportu drogowego rzeczy w zakresie pośrednictwa przy przewozie rzeczy (k.33). W materiale dowodowym znajduje się również dokument w postaci zaświadczenia Prezydenta Miasta z dnia 27.10.2014 r. o tym, że strona nie figuruje, oraz że nie ubiegała się o udzielenie jakichkolwiek uprawnień w zakresie transportu drogowego wydawanych na podstawie ustawy o transporcie drogowym (k.411). Co do twierdzeń i wyjaśnień strony w odwołaniu, że dane z kart kierowców oraz z tachografów cyfrowych wczytywane były regularnie w wymaganych terminach GITD wskazał, że zgodnie z art. 10 ust. 5 lit. a) tiret pierwsze Rozporządzenia (WE) nr 561/2006, przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenie rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do Rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego. W myśl art. 10 ust. 5 lit. a) tiret drugie ww. rozporządzenia przedsiębiorstwa te zapewniają, aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy po ich zarejestrowaniu oraz na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. dane z tachografu cyfrowego podmiot pobiera co najmniej raz na 90 dni. Zaś zgodnie z § 4 ust. 1 pkt. 1 przywołanego rozporządzenia dane z karty kierowcy podmiot pobiera co najmniej raz na 28 dni. (...). Zgodnie z § 5 ust. 1 przywołanego rozporządzenia pobrane dane, (...), podmiot przechowuje w oryginalnym formacie przez okres co najmniej dwunastu miesięcy licząc od daty ich zarejestrowania w tachografie cyfrowym lub na karcie kierowcy. Analizując ponownie dane cyfrowe (k.326 i k.328), organ odwoławczy ustalał datę odczytu danych na podstawie nazwy oraz zawartych w pliku danych. W efekcie tych działań, stwierdził, zaistnienie naruszenia i w konsekwencji uznał, że zarzut strony jest bezpodstawny. GITD nie uwzględnił twierdzeń odwołania, że "wszelkie przejazdy bez kart lub wykresówek wykonywane były wyłącznie przez mechaników w celach naprawy pojazdów na terenie przedsiębiorstwa" i wyjaśnił, że strona nie przedstawiła dowodów na poparcie swoich twierdzeń, tak jak uczyniła to w przypadku dokumentu znajdującego się w materiale dowodowym w postaci oświadczenia kierowcy o zaistniałych naruszeniach z dnia 21.10.2014 r. dotyczącego użytkowania pojazdu o nr rej. [...] przez serwis w dniu 23.01.2014 r. (k. 402), które organ uwzględnił. Za bezzasadny organ odwoławczy uznał zarzut naruszenia art. 11 K.p.a. w związku z art. 107 § 3 K.p.a. i wskazał, że w opisie stwierdzonych naruszeń podano podstawę prawną oraz wskazano fakty stanowiące podstawę nałożenia kary pieniężnej GITD wyjaśnił, że stosownie do art. 10 Rozporządzenia 561/2006 przedsiębiorstwo transportowe organizuje pracę kierowców, o których mowa w ust. 1 w taki sposób, aby kierowcy ci mogli przestrzegać przepisów rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 oraz przepisów rozdziału II niniejszego rozporządzenia. Przedsiębiorstwo transportowe wydaje odpowiednie polecenia kierowcy i przeprowadza regularne kontrole przestrzegania tych przepisów. Zatem w powyższym zakresie strona ma władcze uprawnienia wobec kierowcy, może mu polecić wykonanie czynności, udzielić mu wiążących instrukcji i wskazówek. Wynikający z art. 10 rozporządzenia 561/2006 stosunek podporządkowania pozwala na bezpośredni wpływ na działania kierowcy, a przedsiębiorca posiada możliwość zapobieżenia nieprawidłowościom w pracy kierowcy. W ocenie organu odwoławczego wykazane naruszenia związane z czasem prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy, jak również wydłużenia dziennego okresu prowadzenia pojazdu i skrócenia dziennego okresu odpoczynku obrazują braki w organizacji pracy przedsiębiorstwa i kontroli kierowców, a nie wystąpienie okoliczności wyjątkowych niezależnych od przedsiębiorcy, które mogły by stanowić podstawę uwolnienia przedsiębiorcy od odpowiedzialności za te naruszenia. Zatem w rozpatrywanej sprawie nie może znaleźć zastosowania przepis art. 92 c ust. 1 pkt 1 u.t.d., Przedsiębiorca ma wpływ na powstanie naruszeń związanych z regulacjami rozporządzenia 3821/85 oraz rozporządzenia 561/06 bowiem zakres tych regulacji został wskazany jako obowiązek nadzoru z jego strony, w szczególności poprzez wydawanie odpowiednich poleceń kierowcy i przeprowadza regularnych kontroli. Ponadto aby doszło do zastosowania art. 92 c ust. 1 pkt 1 u.t.d., to przesłanka braku wpływu na powstałe naruszenie musi być następstwem zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Według GITD, brak jest również podstaw do zastosowania art. 92b u.t.d Nie zgadzając się z wyżej opisana decyzją ostateczną Spółka A. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego domagając się jej uchylenia i zarzucając: - naruszenie art. 7 K.p.a. poprzez działanie organu w celu maksymalizacji kary pieniężnej bez zastosowania należytej dbałości o ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego, - zastosowanie sankcji finansowych odnoszących się do błędnie ustalonego stanu faktycznego, - naruszenie art. 11 K.p.a. w nawiązaniu do art. 107 § 3 K.p.a. poprzez nieodniesienie się w sposób merytoryczny do naruszeń w sprawie. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że sposób przeprowadzenia kontroli oraz sporządzony protokół z wykazem naruszeń bez ustaleń okoliczności powstania tych naruszeń z osobą zarządzającą transportem w spółce "", bez stosowania zasady należytej dbałości o ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego świadczy o działaniu organu w celu maksymalizacji kary pieniężnej, a w konsekwencji daje podstawę do uchylenia wydanej decyzji. W dalszej części uzasadnienia skargi Spółka A. zawarła swoje wyjaśnienia o treści identycznej z treścią wyjaśnień zamieszczonych wcześniej w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Mianowicie podała, że: 1. W dniu 18.02.2014 H.G., po zakończeniu zlecenia przewozowego i powrocie do siedziby firmy, odebrał cały odpoczynek dzienny w godzinach 03:52 - 13:02 w ilości 9'10 godz. W tym czasie mechanicy zatrudnieni na warsztacie przedsiębiorstw wykonywali niezbędnych napraw w samochodzie H.G. oraz krótkiego przejazdu z placu na warsztat. Kierowca niepotrzebnie pozostawił kartę w tachografie, przez co przejazd dokonany przez mechanika został zarejestrowany na karcie pana , który w tym czasie odbierał odpoczynek dzienny. W związku z powyższym dwa naruszenia polegających na: przekroczeniu jazdy dziennej o 4 godz. 9 minut w dniach 17-18.02.2014, skróceniu odpoczynku dziennego 4 godz. 23 minuty w dniu 18.02.2014; zostały nałożone nieprawidłowo, bez ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego. Spółka wniosła o uchylenie kary za ww. naruszenia. Organ odwoławczy stwierdzając, że w takim przypadku kierowca powinien sporządzić wydruk z tachografu i opisać na nim ręcznie zaistniałą sytuację, nie podparł swojej tezy żadnym aktem prawnym. Wydruk sporządzony przez kierowcę, na którym opisywałby różne sytuacje dotyczy naruszeń związanych z przekroczeniem maksymalnych okresów jazdy oraz dopuszczalnych okresów przerw i odpoczynków (art. 12 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006). Jednakże kierowca nie odstępował od przepisów art. 6-9 wskazanych w tym rozporządzeniu, ponieważ odbierał odpoczynek dzienny prawidłowo. Wyjaśnienia zostały złożone do WITD na odrębnym piśmie. Sposób złożenia wyjaśnień w takim przypadku nie został określony w przepisach o stosowaniu urządzeń rejestrujących czyli tachografów. 2. Za wszystkie pozostałe naruszenia dotyczące kierowców J.B. i H.G. polegające na przekroczeniu jazdy dziennej, przekroczeniu jazdy ciągłej, skróceniu odpoczynku dziennego oraz za naruszenia dotyczące kierowcy P. K. polegające na braku w okazanej wykresówce przepisowych wpisów miejsca lub daty końcowej używania wykresówki, okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy - za każdą wykresówkę została już nałożona kara grzywny w wysokości [...]zł. Grzywną tą została ukarana osoba odpowiedzialna za nadzór nad kierowcami oraz planowanie ich czasu pracy pan P. Ł. Pan P. Ł. posiada odpowiednie kompetencje do zarządzania transportem w naszym przedsiębiorstwie. Uzyskał Certyfikat Kompetencji Zawodowych w zakresie transportu drogowego rzeczy oraz w celu podniesienia kwalifikacji zawodowych, uczestniczył w nieobowiązkowych szkoleniach w zakresie zarządzania transportem w przedsiębiorstwie, rozliczaniem czasu pracy kierowców oraz z zakresu stosowania w praktyce Rozporządzeń nr 561/2006 oraz 3821/85 dotyczących czasu pracy kierowców oraz użytkowania tachografów. Przedsiębiorstwo dokonało wszelkich starań, aby nadzór nad kierowcami i pojazdami, sprawowany był przez osoby do tego celu wyszkolone i posiadające odpowiednie kwalifikacje. W związku z powyższym pan P. L. świadomy swoich obowiązków ponosi całą odpowiedzialność za wykazane naruszenia, za które został już przez inspektora ITD ukarany grzywną [...] zł. Powołując się na art. 92 b oraz art. 92 c, u.t.d. skarżąca wniosła o uchylenie kary za ww. naruszenia. 3. Do naruszenia polegającego na "Wykonywaniu transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji Spółka A. wyjaśniła, że posiadana przez nią licencja nr [...]na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy została udzielona w dniu 13.06.2011 roku. Udzielona licencja uprawniała Spółkę A. do: wykonywania krajowego transportu drogowego rzeczy, wykonywania międzynarodowego transportu drogowego rzeczy, pośrednictwa przy przewozie rzeczy. Zmiana ustawy o transporcie drogowym z dnia 5 kwietnia 2013 r, wprowadziła obowiązek uzyskania zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego oraz licencji w zakresie pośrednictwa przy przewozie rzeczy. Spółka A. nie dokonała żadnych zmian oraz nie składała wniosku o udzielenie kolejnych licencji ponieważ zgodnie z artykułem 5 ust. 2 ustawy z dnia 5 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz ustawy o czasie pracy kierowców licencja na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego uprawnia do wykonywania przewozów w krajowym i międzynarodowym transporcie drogowym, zgodnie z rodzajem przewozów w niej określonym, oraz uzyskania zezwolenia zagranicznego na przewóz osób lub rzeczy, do czasu upływu terminu jej ważności lub wydania licencji wspólnotowej. Posiadana licencja ważna jest do 13.06.2016 r. zatem zgodnie z przytoczonym art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 5 kwietnia 2013 r. nie składano wniosku u dzielenie dodatkowych licencji. 4. Odnośnie "naruszenia obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy - za każdego kierowcę" oraz "naruszenia obowiązku wczytywania danych urządzenia rejestrującego – za każdy pojazd" strona wnosząc o umorzenie postępowania wskazała, że dane zapisane na cyfrowych kartach kierowców oraz w tachografach wczytywane były regularnie w wymaganych terminach. Na żądanie inspektora przekazano pliki cyfrowe z danymi za wymagany okres. W obawie, że jeden plik z danymi z pojazdu lub karty, może nie zawierać całego roku, zostały inspektorowi przekazane również wybrane pliki z danymi wczytanymi we wcześniejszym okresie. Oczywiście nie są to wszystkie pliki, które pobierano z kart i tachografów. Po za tym, informacje podawane przez program T., którym również się posługiwano do rozliczenia kierowców podaje nieprawidłowe i błędne dane na temat ostatniego odczytu karty. Potwierdzeniem tego jest opinia eksperta, tj. firmy "" zajmującej się kalibracją tachografów oraz firmy " " zajmującej się oprogramowaniem do odczytu danych z kart cyfrowych kierowców. W związku z powyższym opieranie się na informacji z programu T. nie jest podstawą do ustalenia częstotliwości pobierania danych z karty kierowcy jak i z tachografów pojazdów. Poniżej przytoczone przepisy potwierdzają, że spółka " " spełniła wszystkie warunki i nie ma podstaw do nałożenia kary za nieodczytywanie danych z karty kierowców: Cytując treść art. 14 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, pkt 1 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r., art. 1 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r., art. 10 ust. 5 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006, skarżąca Spółka A. stwierdziła, że dane z tachografów pobierane były regularnie, zawsze w terminie nieprzekraczającym 28 dni od poprzedniego odczytu. Zgodnie ze wszystkimi obowiązującymi przepisami dotyczącymi pobierania i przechowywania danych z kart kierowców spełnione zostały wymagania w nich określone tzn. pobierane były w wyznaczonym terminie i przechowywane przez co najmniej 12 miesięcy licząc od dnia zarejestrowania ich w tachografie. Żaden akt prawny nie nakazuje przechowywania wszystkich pobranych plików. Celem przepisów jest przede wszystkim zabezpieczenie danych i umożliwienie kontroli tych danych przez organy kontrolne. Wyznaczone przez komisję europejską terminy pobierania danych mają również na celu zapewnienie posiadania przez przewoźnika jak największej ilości danych w przypadku awarii tachografu oraz zapobiec samoczynnemu nadpisaniu danych na karcie kierowcy przez tachograf w przypadku zapełniania pamięci karty. Przedsiębiorstwo posiada tachografy cyfrowe w pojazdach od pierwszych dni wprowadzenia ich do pojazdów i w tym celu posiada również odpowiedni program o nazwie "" z firmy "", która potwierdza, że dane o terminach poprzedniego odczytu zapisane na kartach cyfrowych kierowców są bardzo często nieprawidłowe i nie mogą być podstawą prawną do określenia terminu poprzedniego odczytu. Natomiast podstawa prawna przedstawiona w protokole kontroli potwierdza, że wszelkie wymagania zostały spełnione. Wskazując na treść § 4 i 5 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007r. strona skarżąca podniosła, że dane z karty kierowcy mogą być pobierane częściej niż co 28 dni, jeżeli ich pobieranie zgodnie z ust. 1 pkt 1 stwarzałoby ryzyko utraty danych związanych z prowadzeniem pojazdu wykonującego przewóz drogowy. Pobrane dane, o których mowa w § 4, podmiot przechowuje w oryginalnym formacie przez okres co najmniej dwunastu miesięcy, licząc od daty ich zarejestrowania w tachografie cyfrowym lub na karcie kierowcy. Przedstawiona podstawa prawna nie wprowadza obowiązku przechowywania każdego pobranego pliku, a wyłącznie dane w oryginalnym formacie przez okres co najmniej dwunastu miesięcy, licząc od daty ich zarejestrowania w tachografie cyfrowym lub na karcie kierowcy. Inne akty prawne również nie wymagają kolekcjonowania wszystkich pobranych plików. Analizując proces postępowania kontrolnego i w konsekwencji ustanowienie tego naruszenia wynika, że "brak dowodu - jest dowodem niezachowania terminu wczytywania danych". Stawiając pytanie o to: "Czy brak możliwości ustalenia przez organ kontrolny daty poprzedniego pobrania danych, zwalnia ze stosowania ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego" skarżąca przytoczyła treść art. 6, 7, 8, 9, 77 § 1, 80, 86 i 107 K.p.a. Strona wniosła o umorzenie postępowania co do naruszenia polegającego na nierejestrowaniu za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi, zarzucając brak stosowania zasady należytej dbałości o ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego. Brak dbałości w wykonaniu czynności kontrolnych przez inspektora stawia pod znakiem zapytania prawidłowość przeprowadzenia całej kontroli. Postawiono nam w ten sposób zarzut oszustwa lub manipulacji. Kierowcom w spółce "", zabronione jest użytkowania pojazdów bez karty kierowcy lub wykresówek. Spółka posiada profesjonalne zaplecze serwisowe do naszych pojazdów oraz kilku mechaników samochodowych z uprawnieniami do kierowania samochodami ciężarowymi. Wszelkie przejazdy bez kart lub wykresówek wykonywane były wyłącznie przez mechaników na ternie spółki "" w celach naprawy lub konserwacji tych pojazdów. Takie korzystanie z pojazdu wyłącznie przez mechanika pojazdów samochodowych bez karty kierowcy uregulowane jest w art. 3, ust. 1, pkt g) rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006r: "Rozporządzenie nie ma zastosowania do przewozu drogowego pojazdami poddawanymi próbom drogowym do celów rozwoju technicznego lub w ramach napraw albo konserwacji oraz pojazdami nowymi lub przebudowanymi, które nie zostały jeszcze dopuszczone do ruchu". Ponadto, stosowanie tachografów nie jest wymagane również na podst. art. 3, ust. 1 Rozporządzenia Rady (EWG) NR 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym: Mechanik wykonujący swoje zadania w tym kierowanie pojazdem, nie zastanawia się nad elementami związanymi z obsługą tachografu. Kierowanie pojazdem jest w zakresie mechanika elementem niezbędnym w celu dokonania przejazdu na stanowisko napraw lub w celu dokonania próby drogowej. Takie użytkowanie pojazdów jest naturalne i żaden akt prawny nie wymaga w związku z tym użytkowaniem prowadzenia dodatkowej dokumentacji. Zostały złożone w tej sprawie wyjaśnienia, które bez podania podstawy prawnej, nie zostały uwzględnione. Wyjątkiem była sytuacja, gdzie kierowca pozostawił swoją kartę kierowcy w tachografie i wszelkie przejazdy wykonane przez mechaników zostały zarejestrowane na karcie kierowcy. Ten przypadek również nie został uwzględniony i potraktowany przez inspektora jako przerwanie odpoczynku i w konsekwencji przekroczenie maksymalnych jazdy. W obu przypadkach spółka "" nie miała powodów do oszustwa lub manipulacji, a w taki sposób należy rozumieć decyzję Wojewódzkiego i Głównego Inspektora Transportu Drogowego, którzy nie uznali złożonych wyjaśnień w tej sprawie. Główny Inspektor Transportu Drogowego odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrole administracji publicznej dokonywaną według kryterium zgodności z prawem. Kontroli tej Sąd dokonuje na podstawie akt administracyjnych według stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania decyzji ostatecznej. Jak stanowi to art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: "P.p.s.a" Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazana podstawą prawną. Podkreślenia wymaga, że sąd administracyjny nie jest kolejną instancją administracyjną rozpatrującą merytorycznie sprawę administracyjną, a w związku z tym nie rozpatruje po raz kolejny merytorycznie sprawy ostatecznie rozstrzygniętej w zaskarżonej decyzji. Postępowanie przed sądem administracyjnym ma na celu zbadanie, czy decyzja ostateczna jest zgodna z przepisami postępowania administracyjnego i z przepisami materialnego prawa administracyjnego. Sądowa kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji dokonana w granicach orzekania zakreślonych w powyższym przepisie wykazała, że akt ten prawa nie narusza ani w sposób zarzucany skargą, ani w żaden inny sposób podlegający uwzględnieniu przez sąd z urzędu. Lektura akt administracyjnych dokonana w kontekście zarzutów skargi oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie pozwala na uwzględnienie stawianych skargą zarzutów procesowych. Wbrew wywodom skargi, zaskarżona decyzja zawiera wszystkie niezbędne elementy zarówno rozstrzygnięcia jak i uzasadnienia. W szczególności Sąd stwierdził, że materiał dowodowy zebrany został w sposób wyczerpujący i niezbędny dla wydania decyzji merytorycznej. Organ odwoławczy respektując zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 15 K.p.a., ponownie rozpatrzył i rozstrzygnął sprawę rozpatrzoną i rozstrzygniętą przez organ I instancji. GITD w uzasadnieniu swojej decyzji wskazując na konkretny materiał dowodowy co do każdego z naruszeń prawa przypisanych skarżącej Spółce, materiał ten poddał analizie i dokonał jego wszechstronnej i logicznej ocenie oraz podał powody nie uwzględnienia dowodów przeciwnych. Taka ocena dowodów mieści się w granicach swobody organu wynikających z art. 80 w związku z art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. Zdaniem sądu ocenie tej nie można przypisać zarzucanej skargą dowolności. Wbrew wywodom skargi, okoliczność, że wyjaśnienia Spółki A. co do dwóch naruszeń polegających na przekroczeniu czasu jazdy dziennej przez kierowcę H.G. oraz skróceniu przez tego kierowcę odpoczynku dziennego (vide pkt 1 uzasadnienia skargi) oraz co do naruszenia obowiązków wczytywania danych z karty kierowcy oraz z urządzenia rejestrującego (vide pkt 4 uzasadnienia skargi) nie zostały uwzględnione w postępowaniu odwoławczym, ani nie świadczy o braku staranności w działaniu organu w wyjaśnieniu istotnych okoliczności faktycznych, ani o błędzie w ich ocenie prowadzącej do zarzucanego skargą błędu w ustaleniach faktycznych. Analiza akt administracyjnych wskazuje, że stanowisko organu odwoławczego, że strona w kwestiach tych nie przedłożyła żadnych dowodów potwierdzających jej wyjaśnienia nie jest gołosłowne. Organ pierwszej instancji w zawiadomieniu z dnia 31.10.2014 r. o wszczęciu postępowania zamieścił informację o stwierdzonych w toku kontroli naruszeniach. Pismem z tej samej daty pracownik P. Ł. złożył wyjaśnienie informujące ogólnie o systemie nadzoru i kontroli w przedsiębiorstwie (k. 409). Ponadto do akt złożone zostały wyjaśnienia i oświadczenia kierowców J.B. i H.G. oraz pracownika P. Ł. Żaden z tych dowodów nie dotyczył zdarzeń związanych z omawianymi naruszeniami, w szczególności nie było wśród nich oświadczenia kierowcy H.G. na okoliczność pozostawienia tachografu w pojeździe w czasie przerwy w pracy, podczas której, jak twierdzi strona skarżąca w pkt 1 uzasadnienia skargi, pojazdem wykonywali jazdy mechanicy. Nie przedstawiono także organowi takich dowodów na okoliczność twierdzeń strony w odwołaniu, zawartych również w pkt 4 uzasadnienia skargi, że wszelkie przejazdy bez kart lub wykresówek wykonywane były wyłącznie przez mechaników w celach naprawy pojazdu na terenie przedsiębiorstwa. W zawiadomieniu z dnia 4 listopada 2014 r. (doręczonym 7.11. 2014 r.) organ I instancji poinformował Spółkę A. w trybie art. 10 § 1 K.p.a. o zebraniu materiału dowodowego i stwierdzonych na jego podstawie naruszeniach i wskazał naruszone przepisy oraz wyznaczył stronie termin 7 dni na złożenie wyjaśnień. W zakreślonym terminie ani do dnia wydania decyzji do tego organu żadne wyjaśnienia nie wpłynęły. Powyższe wskazuje na brak w sprawie dowodów przeciwnych do tego, co wynika z odczytów z urządzeń rejestrujących. Miał zatem organ odwoławczy podstawy, wynikające z wyżej opisanej sekwencji zdarzeń, do nieuwzględnienia twierdzeń strony zawartych dopiero w odwołaniu. Okoliczność, że jak twierdzi się w pkt 1 uzasadnienia skargi, nie istnieje przepis prawa, który wprost regulowałby zasady dokumentowania i wyjaśniania takiego stanu faktycznego, nie może być tak interpretowana, jak oczekuje tego skarżąca Spółka. Przyjmując tok rozumowania prezentowany w skardze co do omawianej kwestii, należałoby dojść do uznania, że wystarczające jest samo zawarte w odwołaniu twierdzenie negujące prawidłowość ustaleń dokonanych na podstawie odczytu z urządzenia rejestrującego, które to rozumowanie byłoby bezpodstawne. W postępowaniu administracyjnym zgodnie z art. 75 § 1 K.p.a. "jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny". Wyjaśnić tu trzeba, że odpowiedzialność administracyjnoprawna jest niezależna od zawinienia. Samo stwierdzenie zaistnienia stanu faktycznego, z którego zaistnieniem ustawodawca wiąże konkretną sankcję, stanowi podstawę do jej zastosowania. W dobrze zatem pojętym interesie strony skarżącej leżało wykazanie przekonującym dowodem zaistnienia okoliczności, w świetle których uzasadnione byłoby uwzględnienie jej wyjaśnień. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że w tych przypadkach, w których przedłożone zostały pisemne wyjaśnienia czy oświadczenia kierowców, to organ I instancji w wyniku ich uwzględnienia odstąpił od stwierdzenia naruszenia przepisów, na co zwracał uwagę organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji (vide str. 28 uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Świadczy to o tym, że bezpodstawne są zarzuty skargi o tendencyjności prowadzonego postępowania i jego ukierunkowanie na wymierzenie stronie jak najwyższej kary pieniężnej. Chybione są zarzuty skargi kwestionujące ustalenia na okoliczności naruszenia obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy (za każdego kierowcę) oraz naruszenia obowiązku wczytywania danych z urządzenia rejestrującego (za każdy pojazd) są chybione. W kwestii tej nie ma sporu między skarżącą Spółką a organem co do zakresu obowiązków przedsiębiorstwa transportowego wynikających odpowiednio z § 4 ust. 1 pkt 1 i § 5 ust. 1 oraz z § 3 ust. 1 pkt 1 i § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz. U. z 2007 r. nr 159, poz. 1128 ze zm.) wydanego na podstawie art. 23a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o systemie tachografów cyfrowych (Dz. U. Nr 180, poz. 1494 ze zm.). Jednakże twierdzenie skarżącej Spółki A. (pkt 4 uzasadnienia skargi), że dane z tachografów kierowców wczytywane były regularnie w wymaganym terminie nieprzekraczającym 28 dni od poprzedniego odczytu jak również dane z kart kierowców pobierane były w wyznaczonym terminie i przechowywane przez co najmniej 12 miesięcy licząc od dnia zarejestrowania ich w tachografie nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym. Z materiału dowodowego przedłożonego do kontroli i opisanego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wynika bowiem, że organ stwierdził i opisał przypadki wczytania danych z kart kierowców H.G., J.B., J. C. po upływie 28 dni. W odniesieniu natomiast do danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe nr rej. [...] ustalono pobranie danych po 111 dniach od poprzedniego pobrania, w sytuacji, gdy przepis § 3 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia obliguje przedsiębiorstwo do pobrania danych z tachografu cyfrowego co najmniej raz na 90 dni. Okoliczność, że stosowany w przedsiębiorstwie program T. jest niedoskonały i jak twierdzi się w skardze podaje nieprawidłowe i błędne dane, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, skoro to na przedsiębiorstwie transportowym ciąży nie tylko obowiązek posiadania odpowiednich i sprawnych urządzeń rejestrujących, a co za tym idzie w jego interesie leży posiadanie niewadliwych urządzeń i programów umożliwiających ich odczytanie. Ponadto, zauważyć należy, że twierdzenia skargi na okoliczność wadliwego działania programu T. pozostają w sprzeczności z wyjaśnieniem udzielonym w piśmie z dnia 31.10.2014 r. przez P. Ł. dotyczącym kontroli pracy kierowców, w którym miedzy innymi stwierdzono: "W wyniku obecnej kontroli firma zdecydowała się również na zakup w pełni profesjonalnego programu do kontroli czasu pracy kierowców T., który wraz z programem GBOX online, na bieżąco może analizować czas pracy kierowców". Reasumując powyższe, Sąd nie dopatrzył się w toku rozumowania organów orzekających wad, w świetle których należałoby uwzględnić zarzut błędnego ustalenia stanu faktycznego. Co więcej, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ szczegółowo odniósł się do wyjaśnień zamieszczonych przez stronę w odwołaniu i wskazał, odwołując się do obowiązujących przepisów prawa krajowego i unijnego oraz do zebranych dowodów, na powody nieuwzględnienia zarzutów strony sformułowanych w odwołaniu. Chybiony jest zatem zarzut naruszenia art. 7, 77 § 1, 80 i 86 i art. 107 § 3 K.p.a. Obok wyjaśnienia podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, w zaskarżonej decyzji organ II Instancji wyjaśnił również w dogłębny sposób podstawę prawną przypisania stronie skarżącej poszczególnych naruszeń prawa, za które nałożona została kara pieniężna oraz wyjaśnił podstawę prawną tej kary i zasady jej obliczenia. W tej sytuacji, podnoszone skargą zarzuty naruszenia zasad ogólnych wyrażonych art. 6, 7, 8, 9, 11 K.p.a. oraz przepisu art. 107 § 3 K.p.a. są chybione. W szczególności za chybione uznać trzeba wywody skargi zmierzające do podważenia trafności ustalenia zakwalifikowanego przez organy obu instancji jako wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego bez wymaganej licencji. Fakt posiadania przez skarżącą Spółkę A. licencji na wykonywanie międzynarodowego transportu rzeczy nr [..] udzielonej w dniu 13 czerwca 2011 r. i ważnej do 13 czerwca 2016 r. nie był w postępowaniu administracyjnym kwestionowany. Okolicznością uzasadniająca przypisanie Spółce spornego naruszenia był stwierdzony w toku kontroli brak licencji na wykonywanie pośrednictwa przy przewozie rzeczy. W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy zasadnie wskazał, że obowiązek posiadania odrębnej licencji na wykonywanie transportu drogowego w zakresie pośrednictwa przy przewozie rzeczy wynika z art. 5b pkt 2 ustawy o transporcie drogowym. Wydanie takiej licencji należy do kompetencji starosty właściwego dla siedziby albo miejsca zamieszkania przedsiębiorcy, co wynika z art. 7 ust. 4 pkt 2 ww. ustawy. Tak wiec licencja na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego wydana przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego nie mogła zastępować ani obejmować swoim zakresem działalności podlegającej licencji, której wydanie należy do właściwości starosty. Świadczy o tym wprost treść licencji tzw. wspólnotowej, Nr [...] ważnej od 14.06. 2011 r. do 13.06.2016 r., której kopia stanowi k. 452 akt sprawy. Jest to wyłącznie licencja na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy. W związku z wywodami skargi, że Spółce A. przypisano zarzut oszustwa lub manipulacji, należy wyjaśnić, że kwestionowana kara pieniężna ma charakter kary administracyjnej, a nie jest karą w rozumieniu prawa karnego. Jej nałożenie jest obligatoryjne w przypadku stwierdzenia, że nastąpiło zdarzenie, za które przewidziana jest sankcja administracyjna, niezależnie od zawinienia. W związku z tym kwestie umyślności działania lub braku złego zamiaru po stronie spółki dla prawnej oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji są bezprzedmiotowe. Sąd podziela stanowisko organu II instancji, że zatrudnienie w przedsiębiorstwie osoby posiadającej certyfikat kompetencji zawodowych w międzynarodowym transporcie drogowym rzeczy, jakim legitymuje się zatrudniony w skarżącym przedsiębiorstwie P.Ł. (k.451), który jak twierdzi się w skardze był w przedsiębiorstwie odpowiedzialny za nadzór nad pracą kierowców, a nawet uznanie jego winy za wykroczenie dotyczące uchybienia w tym nadzorze nie wyłącza odpowiedzialności przedsiębiorstwa za delikt prawa administracyjnego, gdyż są to dwa rozłączne reżimy odpowiedzialności. W rozdziale 11 ustawy o transporcie drogowym ustawodawca uregulował w art. 92 zasady ponoszenia odpowiedzialności za wykroczenia przez określone podmioty, a mianowicie: przez kierującego (ust. 1 i 5), przez osobę zarządzającą przedsiębiorstwem lub osobę zarządzająca transportem w przedsiębiorstwie, o której mowa w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009, a także przez każdą inną osobę wykonująca czynności związane z przewozem drogowym, która naruszyła obowiązki lub warunki przewozu drogowego albo dopuściła, chociażby nieumyślnie, do powstania takich naruszeń. Przepis art. 92a u.t.d. stanowiący materialna podstawę odpowiedzialności skarżącej Spółki A. reguluje natomiast odpowiedzialność administracyjnoprawną sankcjonując odpowiedzialność podmiotu wykonującego transport drogowy, którym niewątpliwie jest skarżąca. Wielość stwierdzonych w toku kontroli naruszeń, zwłaszcza w zakresie czasu pracy kierowców i wielokrotna powtarzalność tych samych naruszeń wskazuje, że opisany w skardze, podobnie jak uprzednio w odwołaniu, system szkolenia i nadzoru kierowców, choć deklarowany i usprawiedliwiany zatrudnieniem odpowiedzialnej i kompetentnej osoby, w istocie rzeczy funkcjonował nieprawidłowo, a zatem nie miał organ podstaw faktycznych i prawnych do zastosowania art. 92 b ust. 1 u.t. d. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że zasadnie przyjęto w zaskarżonej decyzji, że nie została też spełniona żadna z alternatywnych przesłanek określonych w art. 92 c. u.t.d. dających podstawę do umorzenia przez organ wszczętego postępowania. W realiach niniejszej sprawy brak jest w szczególności podstaw do stwierdzenia, że Spółka A. nie miała wpływu na powstałe naruszenia, a naruszenia te nastąpiły wskutek zdarzeń, których podmiot nie mógł przewidzieć. Na zaistnienie takich zdarzeń nie powoływano się ani w toku postępowania administracyjnego, ani w skardze. Z wyżej przytoczonych względów, w ocenie sądu, dokonane w niniejszej sprawie ustalenia faktyczne stanowią logiczną konsekwencję prawidłowej, zgodnej z prawem oceny dowodów. Ocena ustaleń faktycznych zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dowodzi, wbrew odmiennym wywodom skargi, prawidłowości kwalifikacji prawnej ustalonych naruszeń w zakresie wskazanym w zaskarżonej decyzji. W zaskarżonej decyzji prawidłowo również wskazano podstawy prawne orzeczeń jednostkowych o nałożonych karach pieniężnych, których wymiar odpowiada wysokości kary przewidzianej za określone naruszenie w załączniku nr 3 do ustawy. Zgodnie z art. 92a ust. 3 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym, sumę nałożonych kar pieniężnych ustalono na 15000 zł i w tej wysokości nałożono karę pieniężną. Dlatego, wobec niezasadności skargi, należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 P.p.s.a.