II SA/Sz 836/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L Ś. o wyłączenie sędziego WSA Marii Mysiak w sprawie ze skargi L. Ś. na zarządzenie zastępcze Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 19 czerwca 2012 r. nr 2/2012 w przedmiocie wygaśnięcia mandatu postanawia oddalić wniosek o wyłączenie sędziego Na rozprawie w dniu 16 stycznia 2014 r. skarżący L. Ś. złożył wniosek o wyłączenie sędziego Marii Mysiak od orzekania w sprawie z Jego skargi na zarządzenie zastępcze Wojewody z dnia [...]nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu, prowadzonej pod sygnaturą II SA/SZ 836/13. Uzasadniając wniosek skarżący podał, że sprawa dotyczy skargi na zarządzenie zastępcze Wojewody , a w WSA pracuje razem z sędzia Marią Mysiak trzech sędziów, którzy przed rozpoczęciem pracy w tym Sądzie pracowali w Urzędzie Wojewódzkim, również w wydziale, który obecnie prowadzi jego sprawę o wygaśnięcie mandatu radnego. Zdaniem skarżącego, taka sytuacja stwarza uzasadniona wątpliwość co do bezstronności sędziów WSA, w tym sędziego Marii Mysiak. Ponadto sprawa ta stała się sprawą polityczną i jest przedmiotem zainteresowania wielu osób związanych z ugrupowaniem politycznym wojewody, a poza tym na blogu internetowym została opublikowana treść postanowienia Sądu w sprawie prawa pomocy. Podane okoliczności powodują, że nie ma zaufania do bezstronności sądu rozpoznającego jego sprawę. W związku z powyższym zwraca się o wyłączenie sędziego Marii Mysiak od rozpoznawania jego sprawy. W dniu 21 stycznia 2014 r. sędzia Maria Mysiak złożyła pisemne oświadczenie, że nie pozostaje w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym ze skarżącym L. Ś. i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu art. 18 i 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z powodu których zachodziłyby wątpliwości co do jej bezstronności przy orzekaniu w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziego Marii Mysiak jest niezasadny. Na wstępie wymaga wyjaśnienia, że obowiązująca w postępowaniu sądowoadministracyjnym, ustawa procesowa – tj. ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwana dalej p.p.s.a., przewiduje w art. 18 § 1 wyłączenie sędziego z mocy samej ustawy w sprawach : 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Ponieważ katalog wymienionych tym przepisem powodów wyłączenia sędziego z istoty rzeczy nie może wyczerpująco objąć wszystkich stanów faktycznych, które w konkretnych realiach mogłyby uzasadniać wyłączenie sędziego, ustawodawca w art. 19 wskazanej ustawy zawarł dodatkową podstawę wyłączenia tj. na wniosek sędziego lub strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W myśl art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. o wyłączeniu sędziego rozstrzyga postanowieniem w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy, po złożeniu wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Tak więc sędzia o wyłączenie którego wniesiono, zobligowany jest do złożenia oświadczenia w przedmiocie przesłanek uzasadniających wyłączenie sędziego, o których mowa w art. 18 § 1 i art. 19 p.p.s.a. Zarówno z treści wniosku skarżącego, jak i z oświadczenia sędziego Marii Mysiak wynika, że w sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączenia sędziego z mocy ustawy określone w art. 18 § 1 p.p.s.a., jak też żadne inne okoliczności z powodu których istniałaby obawa co do bezstronności sędziego Marii Mysiak, o których mowa w art. 19 p.p.s.a. Przechodząc do istoty przedmiotowego wniosku wskazać należy, że z treści tego wniosku wynika, iż skarżący żąda wyłączenia sędziego z uwagi na to, że nabrał wątpliwości co do bezstronności tego sędziego z powodu wcześniejszego świadczenia pracy przez innych, wymienionych we wniosku, sędziów na rzecz Wojewody, a także podnosi, że sprawa nabrała charakteru sprawy politycznej i jest przedmiotem zainteresowania wielu osób. W ocenie Sądu, podane okoliczności nie mogą stanowić o zasadności i konieczności wyłączenia sędziego Marii Mysiak od orzekania w tej sprawie. Przypomnieć trzeba, że zgodnie z Konstytucją RP sędziowie w sprawowaniu swojego urzędu są niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji oraz ustawom. Ponadto sędzia nie może należeć do partii politycznej, związku zawodowego ani prowadzić działalności publicznej nie dającej się pogodzić z zasadami niezależności sądów i niezawisłości sędziów (art. 178). Tak więc nie może być mowy o jakimkolwiek charakterze politycznym pracy sędziego. Fakt uprzedniego zatrudnienia wymienionych we wniosku sędziów w Urzędzie Wojewódzkim nie ma żadnego wpływu na wykonywanie zawodu sędziego przez te osoby, jak też nie może mieć wpływu na pracę innych sędziów, orzekających w sprawach między innymi zgodnie z zasadami niezależności i niezawisłości sędziów. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 19 oraz 22 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.