II SA/Sz 841/07
PostanowienieWSA w Szczecinie2007-11-19
Skład orzekający: Bożena Gonzalez Perea
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zostać oddalony, jeśli strona skarżąca nie przedłożyła wymaganych dokumentów potwierdzających jej trudną sytuację materialną i rodzinną, mimo wezwania sądu?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym powinien zostać oddalony, jeśli strona skarżąca, mimo wezwania sądu, nie przedłożyła wymaganych dokumentów potwierdzających jej trudną sytuację materialną i rodzinną. Ciężar dowodu w zakresie wykazania przesłanek do przyznania prawa pomocy spoczywa na wnioskodawcy.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Wojewody dotyczącą odmowy uchylenia decyzji o wymeldowaniu. Wezwany do uiszczenia wpisu sądowego, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu wskazał na niskie dochody z renty. Sąd wezwał skarżącego do przedłożenia dodatkowych dokumentów potwierdzających jego sytuację materialną i rodzinną, jednak skarżący nie odpowiedział na wezwanie.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 19 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w osobie referendarza sądowego Bożeny Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2007 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji o wymeldowaniu p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy
J. C. wniósł skargę na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego z lokalu [...] położonego w S.
Skarżący, wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że mieszka sam, a jedynym jego źródłem utrzymania jest renta w kwocie 762 zł miesięcznie. Do skargi załączył kserokopię zaświadczenia lekarskiego z dnia 4 października 2007 r., że leczy się psychiatrycznie od 1972 r.
Wezwaniem z dnia 15 października 2007 r. (doręczonym w dniu 22 października 2007 r.) referendarz sądowy wezwał skarżącego do przedłożenia w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy:
- dowodów potwierdzających wydatki na utrzymanie domu i ewentualne leczenie z okresu ostatnich trzech miesięcy,
- oświadczenia, czy wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką, jeśli tak, do przedłożenia dowodów potwierdzających jej dochody z okresu ostatnich trzech miesięcy,
- dowodów potwierdzających wydatki na utrzymanie mieszkania skarżącego w B. B. nr [...] oraz kserokopię ostatniej decyzji dotyczącej podatku od nieruchomości,
- oświadczenia, kto mieszka w mieszkaniu skarżącego i czy uzyskuje on z tego tytułu dochód,
- zaświadczenia z właściwej do spraw opieki społecznej jednostki organizacyjnej gminy dotyczącego sytuacji rodzinnej, w tym liczby osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym oraz korzystania z pomocy opieki społecznej w okresie ostatnich dwóch lat.
Skarżący na wezwanie nie odpowiedział.
W myśl art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2).
Powyższe oznacza, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej.
Zgodnie z cytowanym wyżej przepisem art. 246 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z pomocy.
W myśl art. 255 ww. ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
Wnioskodawca nie przedłożył dokumentów określonych w wezwaniu z dnia 15 października 2007 r., a informacje zawarte w złożonym przez niego urzędowym formularzu nie były wystarczające do oceny jego rzeczywistej sytuacji rodzinnej, majątkowej i możliwości płatniczych.
Ponieważ skarżący nie wykazał, że znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie jakichkolwiek czy też częściowych kosztów postępowania, wniosek należało oddalić na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło