II SA/Sz 841/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 14 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o zwrot kosztów postępowania w sprawie ze skargi Z. S. na czynność Starosty S. z dnia [...] w przedmiocie wydania prawa jazdy postanawia: oddalić wniosek Wyrokiem z dnia 3 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. stwierdził bezskuteczność czynności Starosty S. polegającej na wydaniu prawa jazdy zawierającego na stronie 2 w kolumnie 11 datę ważności uprawnienia tj. [...], uznał uprawnienie Z. S. do otrzymania prawa jazdy nie zawierającego na stronie 2 w kolumnie 11 wpisu dotyczącego ważności uprawnienia. W punkcie III wyroku sąd zasądził od Starosty S. na rzecz skarżącego Z. S. kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 9 września 2015 r. (doręczonym 11 września 2015 r.) skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów w postaci kosztów przejazdu z miejsca zamieszkania na rozprawę do siedziby sądu i z powrotem w dniach [...] r. i [...]r. w łącznej kwocie [...] zł Stosownie do treści art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Skarżący o konieczności złożenia wniosku o przyznanie kosztów we wskazanym wyżej terminie został pouczony pismem z dnia 5 listopada 2014 r. (k. 26-27), doręczonym w dniu 13 listopada 2014 r. We wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi Z. S. domagał się – oprócz przywrócenia terminu – również zasądzenia na jego rzecz poniesionych kosztów sądowych w sprawie i koszty te zostały na jego rzecz zasądzone. Przed zamknięciem rozprawy skarżący nie wnosił o przyznanie kosztów dojazdu, żądanie w tym zakresie zostało złożone już po zamknięciu rozprawy i ogłoszeniu wyroku. Z tych względów sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 210 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.