II SA/Sz 842/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 15 września 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. w przedmiocie wyłączenia członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego od rozpoznania sprawy aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 18 sierpnia 2014 r. J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę w przedmiocie wyłączenia członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego od rozpoznania sprawy aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. W ocenie skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze wraz z Burmistrzem Ł. działają "wspólnym aktem zorganizowania zemsty i rozboju mafijnego w celu zniszczenia osoby pokrzywdzonego skarżącego". W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 tego przepisu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z treści przytoczonego powyżej przepisu wyraźnie wynika, że sądy administracyjne nie są uprawnione do rozpoznawania wniosków o wyłączenie pracownika organu administracji publicznej, organu administracji publicznej bądź członka kolegialnego organu administracji publicznej. Instytucja wyłączenia tych podmiotów od udziału w postępowaniu administracyjnym została uregulowana w art. 24- 27 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2013 poz. 267), gdzie określono również właściwość organów, orzekających w przedmiocie wyłączenia. Mając na uwadze, iż skarga J. C. dotyczy czynności nieobjętej kognicją sądów administracyjnych, podlega ona odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono jak w sentencji.