II SA/Sz 850/18

PostanowienieWSA w Szczecinie2018-08-17

Skład orzekający: Bożena Gonzalez Perea

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, osoby o niskich dochodach i przewlekłych chorobach, mogą zostać przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego?
Ratio decidendi
Skarżący zostali przyznani prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, ponieważ wykazali, że znajdują się w trudnej sytuacji majątkowej. Ich niskie dochody, wysokie koszty utrzymania mieszkania, leczenia i utrzymania wnuczki uniemożliwiają im poniesienie kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.
Stan faktyczny
Skarżący S. R. i J. R. wnieśli skargę na decyzję Wojewody dotyczącą wymeldowania ich wnuczki. Jednocześnie złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, argumentując trudną sytuacją materialną wynikającą z niskich emerytur, wysokich kosztów utrzymania mieszkania, leczenia oraz utrzymania wnuczki. Wskazali, że ich jedynym majątkiem jest mieszkanie, nie posiadają oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zwolnić skarżących od kosztów sądowych oraz ustanowić dla nich radcę prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. R. i J. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie z Ich skargi na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a I. zwolnić skarżących od kosztów sądowych, II. ustanowić radcę prawnego S. R. i J. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą wymeldowania wnuczki skarżących z pobytu stałego z należącego do nich lokalu przy ul. [...] w R.. Jednocześnie skarżący wnieśli o przyznanie im prawa pomocy z uwagi na to że chorują przewlekle, a ich dochody są niewielkie. We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżący podali, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe z wnuczką R. R., ale nie otrzymują od jej ojca żadnych środków na jej utrzymanie. Skarżący utrzymują się z niskich emerytur wynoszących odpowiednio [...] zł i [...] zł miesięcznie netto, a ich zobowiązania i wydatki stałe wynoszą: energia elektryczna [...] zł, gaz [...] zł, mieszkanie [...] zł, telewizja [...] zł, rata kredytu [...] zł, leki [...] zł. Jedynym majątkiem wnioskodawców jest mieszkanie o pow. [...] m2 (o wartości [...] zł), nie mają oni żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych. W myśl art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2). Powyższe oznacza, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej. Chodzi o osoby pozbawione środków do życia bądź osoby posiadające środki bardzo ograniczone, pozwalające na zaspokojenie tylko podstawowych potrzeb życiowych. Należało uznać, że skarżący są osobami znajdującymi się w trudnej sytuacji majątkowej, ponieważ ich dochody są niskie i pozwalają na zaspokojenie tylko podstawowych potrzeb życiowych. Wprawdzie posiadają oni własne mieszkanie, ale koszty jego utrzymania pochłaniają niemal połowę ich dochodów. Do tego dochodzą pozostałe koszty utrzymania i koszty leczenia, a także koszty utrzymania wnuczki. Uzasadniało to przyznanie wnioskodawcom prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło