II SA/Sz 853/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego Ł. F. o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie) na rzecz radcy prawnego Ł. F. tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej kwotę [...] złotych, w tym tytułem należnego podatku od towarów i usług kwotę [..] złotych Wyrokiem z dnia [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu, w dniu [...]r. złożył w tutejszym Sądzie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego wyroku wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że nie zostały one opłacone przez mocodawcę ani w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z unormowaniem § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług. Mając na uwadze treść powołanego rozporządzenia, jak i to, że wnioskodawca prowadził sprawę skarżącego w toku pierwszoinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego oraz, że to on w toku postępowania drugiej instancji sporządził opinię należy stwierdzić, że wynagrodzenie wynosić będzie 50% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia. Stawka minimalna o której stanowi powołany przepis wynosi 240 zł. Zatem wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić będzie 50% z kwoty 240 zł powiększone o stawkę należnego podatku od towarów i usług i łącznie wynosić będzie 146,40 zł. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.