II SA/Sz 854/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.) Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania w toku wznowionego postępowania decyzji w sprawie pozwolenia na rozbiórkę części obiektu budowlanego oddala skargę. Starosta [...] decyzją z dnia [...] nr [...] udzielił J. P. pozwolenia na rozbiórkę części budynku gospodarczego (nr ewid. [...]), położonego na terenie działki nr [...] w obrębie ewidencyjnym [...] Dnia 21 czerwca 2019 r. do Starostwa [...] wpłynęło pismo W. D. i G. D. z prośbą o wstrzymanie rozbiórki ww. budynku gospodarczego, położonego na działce nr [...] w [...], z uwagi na fakt, że stwierdzono niezgodność granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...]. Z załączonych do pisma dokumentów, tj. mapy ewidencyjnej gruntów oraz informacji z kartoteki budynków wynikało, że budynek gospodarczy oznaczony numerem ewidencyjnym [...] położony jest na dwóch działkach nr [...] i [...]. Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] znak: [...], wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją nr [...] z dnia [...] w sprawie pozwolenia na rozbiórkę części budynku gospodarczego (nr ewid. [...]), położonego na terenie działki nr [...] w obrębie ewidencyjnym [...], wydanej dla J. P.. Postanowieniem z dnia [...] nr: [...] Starosta [...] wstrzymał wykonanie decyzji z dnia [...] nr [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że błąd przy digitalizacji mapy obrębu [...] spowodował, że przedmiot rozbiórki na mapie ewidencyjnej załączonej do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę ujęty został jako w całości położony w granicach działki nr [...]. Na skutek dokonanej korekty granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] ustalono, że ww. budynek położony jest na obu wskazanych działkach, a przedmiot rozbiórki położony jest na działce nr [...] stanowiącej własność W. i G. D.. W ocenie Starosty [...] poczynione ustalenia wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia w toku wznowionego postępowania decyzji nr [...] z dnia [...] co przemawia za zasadnością wstrzymania wykonania tej decyzji. Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła J. P. - w części wstrzymania wykonania decyzji w sprawie rozbiórki tej części budynku gospodarczego, która znajduje się na działce nr [...]. Wskazała, że w latach 80-tych ustalony został sposób użytkowania ww. nieruchomości, w efekcie czego jej rodzice stali się właścicielami działki nr [...] zabudowanej budynkiem gospodarczym nr [...]. Następnie, na podstawie umowy darowizny z [...] r. skarżąca stała się wraz z bratem współwłaścicielką działki nr [...]. Skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej działki nr [...]. Wojewoda postanowieniem z dnia [...] nr [...] orzekł o utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji w całości. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, że jedną z podstaw wznowienia postępowania jest wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, istniejących w dniu wydania decyzji, ale nieznanych organowi, który decyzję wydał (art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.). Jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia sprawy w toku wznowionego postępowania - zgodnie z art. 152 § 2 k.p.a., właściwy organ wstrzyma wykonanie badanej decyzji. Tym samym, aby wstrzymać wykonanie decyzji w toku wznowionego postępowania konieczne jest uprawdopodobnienie spełnienia jednej z przesłanek uchylenia decyzji wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a. Wojewoda wskazał, że z przedstawionych dokumentów w postaci wypisów z ewidencji gruntów i budynków, a także z pisma Wydziału Geodezji, Kartografii i Katastru Starostwa Powiatowego w G. z dnia [...] czerwca 2019 r., znak: [...] wynika, że na skutek błędu przy digitalizacji mapy L. P. budynek gospodarczy nr [...] ujęty został w ewidencji jako w całości położony na działce nr [...], jednakże na skutek korekty przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] ustalono, że omawiany budynek częściowo znajduje się również na działce nr [...], należącej do W. i G. D.. W takiej sytuacji, w ocenie Wojewody, istnieje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę, ponieważ wnioskodawczyni winna była wskazać we wniosku o pozwolenie na rozbiórkę, że przeznaczony do rozbiórki budynek znajduje się na dwóch działkach i posiada zgodę właściciela obiektu co do części budynku położonej na działce nr [...]. W sentencji samej decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] również powinna być wskazana działka nr [...]. Odnosząc się do argumentu wskazanego w zażaleniu, że możliwe jest dokonanie rozbiórki przedmiotowego budynku gospodarczego w części położonej na działce nr [...] Wojewoda wyjaśnił, że ze względów technicznych nie jest to możliwe do wykonania, a ponadto jest to okoliczność nie mająca znaczenia na gruncie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w toku wznowionego postępowania. Ze wskazanych powyżej przyczyn jasno wynika, że decyzja Starosty [...] nr [...] kwalifikuje się w całości co uchylenia. Z załączonych do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę szkiców wynika natomiast, że rozebrana miała zostać tylko część budynku gospodarczego nr [...], która - jak wynika z aktualnych map geodezyjnych - znajduje się na działce nr [...]. Decyzja Starosty [...] nr [...] nie dawała prawa do dokonania rozbiórki całego budynku gospodarczego nr [...], ani też tej części, która zgodnie ze zaktualizowana mapą geodezyjną znajduje się na działce nr [...]. Nie jest zatem możliwe poprzez uchylenie w części postanowienia Starosty [...] z dnia [...] dopuszczenie do rozbiórki tej części budynku gospodarczego nr [...], która położona jest na działce nr [...], ponieważ ta część w ogóle nie była objęta pozwoleniem na rozbiórkę. Końcowo organ odwoławczy zauważył, że z uwagi na zakres wniosku z dnia [...] marca 2019 r. w sprawie pozwolenia na rozbiórkę, tj. częściowe rozebranie budynku gospodarczego nr [...] i wybudowanie ściany działowej umożliwiającej funkcjonowanie pozostałej części ww. budynku, decyzja powinna obejmować pozwolenie na przebudowę i częściową rozbiórkę, a nie tylko samą rozbiórkę. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosła J. P.. W uzasadnieniu skargi wskazała między innymi, że niezrozumiałe dla niej jest, dlaczego przedstawione przez nią dokumenty, tj. wyrys z mapy ewidencyjnej, umowa darowizny z dnia [...] 1985 r., Repertorium A nr [...], umowa darowizny z dnia [...] 2014 r., Repertorium A [...], mapa zasadnicza z dnia 14 listopada 2014 r., wypis z kartoteki budynków z dnia 20 sierpnia 2014 r., wyrys z mapy ewidencyjnej z dnia 20 sierpnia 2014 r. nie podlegają analizie. Skarżąca podkreśliła, że w księdze wieczystej KW [...] nadal widnieje jako właściciel działki nr [...] i budynku nr [...], a wypis z rejestru gruntów z dnia 5 sierpnia 2019 r. nadal wskazuje ją jako właściciela gruntu. Z dokumentów, jakie posiada oraz z dokumentów znajdujących się w zasobie Wydziału Geodezji, Kartografii i Katastru Starostwa Powiatowego w G. nie ma podstaw do uznania, że część budynku znajduje się na działce nr [...], ponieważ na chwilę obecną i zgodnie ze wszystkimi dokumentami, jak również zgodnie z zapisem w Księdze Wieczystej nr [...] jest właścicielką spornej nieruchomości. Ponadto, odkąd pamięta podatki na ww. budynek opłacała jej rodzina. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167), w związku z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, przy czym sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art.134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując oceny legalności zaskarżonego postanowienia Sąd stwierdził, że organ odwoławczy działał zgodnie z prawem, nie dopuścił się naruszenia przepisów postępowania, ani przepisów prawa materialnego. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewody z dnia [...]., utrzymujące w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia [...] wstrzymujące w toku wznowionego postępowania decyzję z dnia [...] nr [...] w sprawie pozwolenia na rozbiórkę części budynku gospodarczego, wydane na podstawie art. 152 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Okoliczności te powinny przede wszystkim wynikać z całokształtu wiarygodnych materiałów dowodowych sprawy z uwagi na fakt, że wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej przełamuje zasadę jej trwałości, określoną w art. 16 k.p.a. Podkreślić przy tym trzeba, że wstrzymanie wykonania nie jest pozostawione uznaniu organu i choć bazuje na pojęciach niedookreślonych, tj. "jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania", to jednak wymaga konkretnych ocen argumentów podnoszonych przez wnioskodawcę. Prawdopodobieństwo uchylenia decyzji dotychczasowej nie oznacza przy tym, że kwestia ta podlega udowodnieniu. Wystarczające jest powzięcie przez organ uzasadnionego przekonania, że we wznowionym postępowaniu może dojść do wydania decyzji uchylającej. Obowiązkiem organu jest więc dokonanie oceny czy w sprawie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia. Organ oceniając zaistnienie przesłanek do wstrzymania decyzji nie musi w tym celu prowadzić postępowania wyjaśniającego na zasadach określonych w art. 7 i art. 77 k.p.a., a więc nie musi podejmować wszelkich niezbędnych kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Wystarczy, że w wyniku dokonania wstępnej oceny organ uzna, że zachodzą okoliczności obligujące go do wstrzymania decyzji wydanej w postępowaniu objętym wnioskiem o wznowienie. Wstrzymanie wykonania decyzji w tym trybie powinno być traktowane jako środek ostateczny. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, że przeprowadzona przez Wojewodę ocena nie nosi znamion dowolności. Podzielić bowiem należy argumentację organu wskazującą, że w tej sprawie istnieje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę przedmiotowego budynku gospodarczego. Z treści pisma Wydziału Geodezji, Kartografii i Katastru Starostwa Powiatowego w G. z dnia [...] znak: [...] oraz z wypisu z ewidencji gruntów i budynków wynika bowiem, że położony jest on na dwóch działkach, tj. nr [...] – należącej do skarżącej oraz nr [...] – należącej do W. i G. D.. Tymczasem na mapie ewidencyjnej załączonej do wniosku o pozwolenie na dokonanie rozbiórki ww. budynek ujęty został jako położony w całości w granicach działki nr [...]. Organ wyjaśnił przy tym, że powyższe rozbieżności powstały na skutek błędu przy digitalizacji mapy obrębu [...]. Skoro zatem dokumenty, na które powołała się skarżąca w treści skargi pochodzą z okresu zanim organ stwierdził ww. błąd, to tym samym zarzuty skargi nie mogły wpłynąć na ocenę zaskarżonego postanowienia. Słusznie też organ odwoławczy zauważył, że ewentualne uchylenie w toku wznowionego postępowania decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę nie oznacza, że skarżąca nie może starać się o uzyskanie pozwolenia na rozbiórkę ww. budynku gospodarczego. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.