II SA/Sz 858/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 3 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach o niskich wygranych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe Dyrektor Izby Celnej w S. decyzją z dnia [...] r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji o wymierzeniu A. R.,, prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą [...], kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie do gry poza kasynem gry w wysokości [...] zł. Pismem z dnia 17 czerwca 2015 r. A. R., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na ww. rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Celnej w S. W skardze skarżący zarzucił decyzji naruszenie m.in. art. 2, 7 i 9 Konstytucji poprzez nieuprawnione uznanie, że art. 2 Konstytucji uprawnia organy do karania za to samo zachowanie, zarówno na drodze postępowania karnego, jak i administracyjnego, podczas gdy podwójne karanie za ten sam czyn jest niedozwolone i narusza zasadę proporcjonalności. Zdaniem pełnomocnika, przedsiębiorca nie może ponosić za ten sam delikt sankcji administracyjnych na podstawie art. 89 ust. 1 ustawy o grach hazardowych i jednocześnie odpowiedzialność karnoskarbową z art. 107 § 1 k.k.s. Pełnomocnik wyjaśnił, że przeciwko skarżącemu toczy się przed Sądem Rejonowym postępowanie karne pod sygnaturą IV K 722/13 o czyn zabroniony z art. 107 k.k.s. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje : Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Koniecznym warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie tego przepisu jest sytuacja, gdy w postępowaniu wyłoni się zagadnienie prawne pozostające w związku rozpoznawaną sprawą i mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, którego sąd nie jest w stanie rozstrzygnąć we własnym zakresie, jako że rozstrzyga o nim inny organ lub sąd. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Ekonomia procesowa, a także względy sprawiedliwości, przemawiają za zawieszeniem postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją RP lub aktami wyższego rzędu aktu normatywnego, który stanowił podstawę do wydania zaskarżonego orzeczenia. Co prawda orzecznictwo w tej kwestii jest niejednolite, jednakże Sąd podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 kwietnia 2010 r., I GSK 746/09, LEX nr 578348, w którym Sąd przyjął, że zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego, nie powinno być traktowane jako naruszenie zasady ekonomii procesowej. Podkreślił, że naczelną zasadą, którą należy się kierować, jest zasada państwa prawa, a w państwie prawa liczą się przede wszystkim: stabilność orzecznicza sądów, trwałość i nienaruszalność prawomocnych wyroków, spójność systemu prawnego i konstytucyjna eliminacja wadliwych aktów normatywnych. Postanowieniem z dnia 21 maja 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 1979/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "Czy przepisy art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o grach hazardowych w zakresie, w jakim dopuszczają stosowanie wobec tej samej osoby fizycznej, za ten sam czyn kary pieniężnej i odpowiedzialność za przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 lub wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2007r., nr 111, poz. 765 ze zm.) są zgodne z art. 2, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej?". Pytanie to zostało zarejestrowane w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. akt P 32/12. W ocenie Sądu, udzielenie przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi będzie miało wpływ na wynik rozpoznania niniejszej sprawy. Skarga w rozpoznawanej sprawie dotyczy bowiem wymierzenia osobie fizycznej kary pieniężnej z art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry, a problem prawny objęty zarzutami skargi jest analogiczny do problemu, z którym do Trybunału Konstytucyjnego wystąpił WSA w Gliwicach. Podkreślenia wymaga, że skarżący zarzucił decyzji Dyrektora Izby Celnej w S. naruszenie zarówno art. 2 Konstytucji oraz art. 89 ustawy o grach hazardowych, dlatego celem zachowania spójności wykładni przepisów prawa należało postępowanie w niniejszej sprawie zawiesić do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na wyżej wskazane pytanie prawne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.