II SA/Sz 864/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel /spr./ Asesor WSA Kazimierz Maczewski Protokolant Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2005r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] . Nr [...] w przedmiocie dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka I. u c h y l a zaskarżoną decyzję, II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu Decyzją z dnia [...] r. numer [...], sprostowaną następnie postanowieniem z dnia [...] r., organ I instancji odmówił R. K. przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dzieci : A. K., D. B. i A. B. Ustalono, iż R. K. jest rozwiedziona. Oprócz wymienionych powyżej dzieci posiada jeszcze syna R. S., którego ojciec – G. S. - zamieszkuje w tym samym lokalu. Wobec powyższego przyjęto, iż syna R. S. ,R. K. wychowuje wspólnie z ojcem G. S.. W świetle ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych ( Dz.U. Nr 228, poz.2255 z późn.zm. ) dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka przysługuje matce lub ojcu dziecka jeżeli wspólnie nie wychowuje dziecka razem z ojcem lub matką dziecka. Skoro R. K. wychowuje syna R. S. wraz z ojcem G. S., to nie jest osobą samotnie wychowującą dzieci. Od powyższej decyzji odwołała się R. K. podnosząc, iż wcześniej otrzymywała na dzieci świadczenia z funduszu alimentacyjnego. A. i D. B. oraz A. K. nie wychowuje wspólnie z ich ojcami i uważa, że powinna otrzymać dodatek. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie decyzją z dnia [...] r. numer [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż zaskarżoną decyzją organ I instancji odmówił R. K. przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka, A. K., uznając, iż wychowuje ona razem z G. S. wspólne dziecko R. S., prowadząc wspólne gospodarstwo domowe razem z konkubentem i trójką pozostałych dzieci. Zgodnie z art.3 pkt 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych, samotne wychowywanie dziecka oznacza, wychowywanie dziecka przez pannę, kawalera, osobę pozostającą w separacji orzeczonej prawomocnym wyrokiem sądu, osobę rozwiedzioną, wdowę, wdowca, jeżeli wspólnie nie wychowuje dziecka z ojcem lub matką dziecka. Prawo do dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka nabywa osoba spełniająca łącznie te warunki czyli, że równocześnie nie pozostaje w związku małżeńskim i nie wychowuje dziecka wspólnie z ojcem lub matką dziecka. R. K. nie jest osobą samotnie wychowującą dziecko, pozostaje bowiem w związku z G. S., czyli jedno z dzieci własnych wychowuje z ojcem dziecka, tj.R. S., tworząc rodzinę zgodnie z definicją rodziny ustaloną w art.3 pkt 16 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Powyższa decyzja została przez R. K. zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . Skarżąca uważa, że organy administracji rozpatrując jej wniosek nie wzięły pod uwagę art.60 ust.2 ustawy o świadczeniach rodzinnych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) Sąd właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Tak więc uchylenie decyzji administracyjnych przez Sąd następuje w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozpoznając skargę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ). W niniejszej sprawie Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa materialnego, a także z naruszeniem przepisów postępowania. Zgodnie z art.12 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. oświadczeniach rodzinnych ( Dz.U. Nr 228, poz.2255 z późn.zm. ) dodatek z tytułu samotnego wychowywania dziecka przysługuje matce lub ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka. Ilekroć w ustawie jest mowa o samotnym wychowywaniu dziecka - oznacza to wychowywanie dziecka przez pannę, kawalera, osobę pozostającą w separacji, orzeczonej prawomocnym wyrokiem sądu, osobę rozwiedzioną, wdowę lub wdowca, jeżeli wspólnie nie wychowuje dziecka z ojcem lub matką dziecka ( art.3 pkt 17 ). Ani art.12, ani też, art.3 pkt 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych nie odwołują się do definicji rodziny. Stąd organ odwoławczy w sposób nieprawidłowy dokonał interpretacji tych przepisów uznając, iż skoro R. K. wychowuje jedno z dzieci wraz z jego ojcem, to dodatek z tytułu samotnego wychowywania dzieci nie przysługuje także na pozostałą trójkę dzieci. Ponadto, jakkolwiek organ odwoławczy w swojej decyzji w sposób prawidłowy oznaczył decyzję organu I instancji podając organ który ją wydał, numer i datę, to w treści uzasadnienia w sposób niezgodny ze stanem faktycznym przytoczył treść zaskarżonej decyzji stwierdzając, iż odmowa przyznania dodatku dotyczy wyłącznie A. K. Stanowi to naruszenie art.107 § 3 Kpa. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.a oraz art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm.), orzekł jak w sentencji.