II SA/Sz 865/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak - Siuda Sędziowie: Sędzia NSA Elżbieta Makowska Asesor WSA Nadzieja Karczmarczyk – Gawęcka /spr./ Protokolant Edyta Wojtowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2005r. sprawy ze skargi Ligi Obrony Kraju Biuro Zarządu Głównego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] . Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie oddania w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej zabudowanej o d d a l a skargę W dniu [...] r. Liga Obrony Kraju Biuro Zarządu Głównego Oddział w [...] złożyła wniosek o wznowienie postępowania w przedmiocie oddania w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej, zabudowanej, położonej w [...] przy ul. [...], oznaczonej nr działki [...] wraz z przeniesieniem własności budynków znajdujących się na tej nieruchomości. W uzasadnieniu ww. wniosku wskazano, że decyzja Burmistrza z dnia [...] r. znak:[...] o umorzeniu jako bezprzedmiotowego postępowania we wskazanej powyżej sprawie, zapadła w związku z wystąpieniem LOK o wstrzymanie działań zmierzających do przejęcia nieruchomości, natomiast dotychczas nie został rozpoznany wniosek o uwłaszczenie, który został złożony przez LOK w dniu [...] r. Rozpoznając ww. wniosek Burmistrz , decyzją z dnia [...] r. , znak: , działając na podstawie art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 10771 ze zm.) odmówił wznowienia postępowania w sprawie oddania w użytkowanie wieczyste ww. nieruchomości oraz przeniesienia prawa własności, znajdujących się na tej nieruchomości obiektów budowlanych, zakończonej wskazaną powyżej decyzją ostateczną Burmistrza z dnia [...] r. Uzasadniając swoje stanowisko organ pierwszej instancji wskazał, że wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną może nastąpić jedynie w przypadku zaistnienia pozytywnych przesłanek wynikających z art. 145 § 1 i art. 145a Kodeksu postępowania administracyjnego. Tymczasem, wniosek LOK żadnej z takich przesłanek nie przytoczył, co uzasadniało, w ocenie Burmistrza, wydanie decyzji odmawiającej wznowienia postępowania. Od decyzji tej Liga Obrony Kraju Biuro Zarządu Głównego w Warszawie Oddział w [...], reprezentowana przez Dyrektora Oddziału M. B. złożyła odwołanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji bądź jej zmianę i orzeczenie o wznowieniu postępowania w spornej sprawie. Ponadto, strona zarzuciła organowi pierwszej instancji długotrwałą bezczynność w sprawie oddania w użytkowanie wieczyste nieruchomości przy ul. [...] oraz przeniesienia własności znajdujących się na tej nieruchomości obiektów budowlanych, a nadto wydanie decyzji przez nieuprawniony organ. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze , po rozpoznaniu ww. odwołania, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 149 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Kolegium przytoczyło treść art. 145 § 1 Kpa i art. 145a Kpa wskazując jednocześnie, że w niniejszej sprawie nie zachodzi jakakolwiek z enumeratywnie wymienionych, we wskazanych powyżej przepisach, przesłanek umożliwiających wznowienie postępowania. Z tego też względu decyzję organu pierwszej instancji, jako zgodną z prawem, należało utrzymać w mocy. Jednocześnie, odnosząc się do argumentów odwołania, Kolegium wyjaśniło, że wbrew twierdzeniom strony w przedmiotowej sprawie nie zachodzi naruszenie właściwości organu albowiem do wydania decyzji w sprawie nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntów oraz własności budynków, na podstawie art. 200 ustawy o gospodarce nieruchomościami, uprawniony jest wojewoda tylko w przypadkach, gdy sprawa dotyczy gruntów i własności budynków państwowych i komunalnych osób prawnych oraz Banku Gospodarki Żywnościowej. Uwłaszczenie LOK mogłoby natomiast nastąpić na podstawie art. 204 ww. ustawy, z tym że do postępowania prowadzonego na podstawie tego przepisu nie stosuje się drogi administracyjnej. Nie zgadzając się z takim stanowiskiem M. B., reprezentujący LOK, złożył skargę, w której wniósł o uchylenie ww. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza . W skardze podniesiono, że dotychczas nie został rozstrzygnięty wniosek strony z [...] r. o oddanie w wieczyste użytkowanie nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], przekazanej LOK przez Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w trwały zarząd i użytkowanie protokołem zdawczo-odbiorczym z dnia [...] r. Z tego względu, w ocenie skarżącej, błędne było wydanie przez organ pierwszej instancji decyzji z dnia [...] r. wobec nie rozpatrzenia ww. wniosku i nie przekazania go organowi właściwemu, czyli Wojewodzie. W ocenie LOK wadliwość tej decyzji może zostać jedynie poprzez prawidłowe rozpatrzenie wniosku z [...] r., co uzasadnia wznowienie postępowania w przedmiocie tej decyzji. Podstawą do wznowienia tego postępowania, jest w ocenie strony, art. 145 § 1 pkt 6 Kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze , w odpowiedzi na skargę, wniosło o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska zaprezentowanego w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sąd dokonuje kontroli zgodności ostatecznych decyzji administracyjnych z prawem. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji ostatecznej, dokonana według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) "w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, 2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa, 3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27, 4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, 5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję, 6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu, 7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2), 8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione." Ponadto, jak stanowi art. 145a Kpa "można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja." Enumeratywne wyliczenie przesłanek wznowienia powoduje, iż przyczyny wznowienia ograniczone są jedynie do tych, które zostały wymienione powyżej. W toku prowadzonego postępowania strona nie wskazała prawidłowej podstawy, na której oparła swoje żądanie wznowienia postępowania, co uzasadniało nieuwzględnienie wniosku o wznowienie zarówno przez organ pierwszej, jak i drugiej instancji. Nie można zgodzić się z zawartym w skardze twierdzeniem, że decyzja Burmistrza z [...] r. została wydana bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu, gdyż wymieniona powyżej przesłanka wznowienia dotyczy jedynie sytuacji, gdy obowiązek współdziałania został ustanowiony przepisami prawa materialnego. Tymczasem taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zaistniała. Ewentualne nieprawidłowości spornej decyzji mogły być weryfikowane w postępowaniu odwoławczym, którego jednak strona skarżąca nie zainicjowała. Powyższa okoliczność nie uzasadnia jednak uruchomienia nadzwyczajnego trybu weryfikacji decyzji ostatecznej, jakim jest wznowienie postępowania, wobec braku przesłanek do zastosowania tego trybu. Nie znajdując, w tych warunkach, podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczna nie odpowiada przepisom prawa materialnego, jak również, że wydana została z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu co najmniej mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, orzeczono o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270).