II SA/Sz 867/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 18 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K., K. S., K. H., E. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie lokalizacji celu publicznego postanawia: I. odrzucić skargę K. K., K. S., K. H., II. umorzyć postępowanie sądowe wywołane skargą E. Z. Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] decyzją z dnia [....] r. Nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy z dnia [...] r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej na wieży telekomunikacyjnej wraz z kontenerem na aparaturę elektroniczną posadowionym u podstawy planowanej wieży oraz przyłączem energetycznym na terenie działki[...] , położonej w obrębie geodezyjnym nr [...] w[...] . K.K., K. S. K. H. i E.Z. w dniu [...] r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) wnieśli skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wyżej wskazaną decyzję Kolegium z dnia [...] r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia [...] r., E.Z. i K. H. zostały wezwane do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie po [...] ([...] ) złotych przez każdą ze skarżących z osobna. Jednocześnie sąd pouczył skarżące, że niewykonanie powyższego zobowiązania w terminie siedmiodniowym od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczona została E. Z. i K. H. w dniu [...] r. W piśmie procesowym z dnia [...] r. E.Z. wskazała, że cofa przedmiotową skargę i wnosi o przesyłanie korespondencji skierowanej do pozostałych skarżących na ich właściwe adresy zamieszkania. Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo – Budżetowy Sądu wynika, że w niniejszej sprawie K. H. nie uiściła należnego wpisu sądowego (vide: notatka urzędowa z dnia [...] r., k. - 39). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Powołane wyżej przepisy stanowią, iż zasadą jest wnoszenie skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu administracji publicznej. Natomiast w przypadku wniesienia skargi przez stronę bezpośrednio do sądu administracyjnego o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania tej skargi przez sąd organowi administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Tadeusz Woś, Hanna Knysiak–Molczyk, Marta Romańska. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis. Warszawa 2005r. str. 248). W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że skarga K.K. i K. S. została złożona po upływie 30-dniowego terminu, określonego w cytowanej wyżej ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika bowiem ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy, decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] zawierająca pouczenie o trybie i terminie zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego, została doręczona K. K. i K. S. w dniu [...] r. Ostatnim dniem do wniesienia skargi do Sądu był więc dzień [...] r. Z akt sprawy wynika nadto, że K. K. i K. S., pomimo prawidłowego pouczenia wnieśli przedmiotową skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a w dniu [...] r. (piątek) skarga wpłynęła do Biura Podawczego sądu. Sąd przekazał skargę Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w dniu [...] r. (poniedziałek), zatem w myśl cytowanych wyżej przepisów skarga została złożona po terminie. W tych okolicznościach skargę K. K. i K. S. należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, o czym orzeczono w pkt I postanowienia. Natomiast w myśl art. 220 § 1 i § 3 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został doręczony K. H. w dniu [...] r. Siedmiodniowy termin do zrealizowania zobowiązania sądu, obliczony zgodnie z regułą wynikającą z art. 83 § 2 ww. ustawy, mijał zatem w dniu [...] r., który to dzień nie był sobotą, ani dniem ustawowo wolnym od pracy. W zakreślonym terminie, ani dotychczas skarżąca nie wykonała zobowiązania Sądu. W tym stanie rzeczy skargę K. H. należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono w pkt I postanowienia. Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ww. ustawy, jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania i orzeczenie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie E.Z. w piśmie procesowym z dnia [...] r. złożyła oświadczenie, że cofa skargę na opisaną powyżej decyzję Kolegium, a dokonana przez skarżącą czynność procesowa nie budzi wątpliwości i brak jest podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne. Wobec tego cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące. Uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne należało umorzyć postępowanie sądowe wywołane skargą E. Z. na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono w pkt II postanowienia.