II SA/Sz 868/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 3 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. A. T. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia [..] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji, w której orzeczono o obowiązku zwrotu przez ww. nienależnie pobranego świadczenia, tj. stypendium z tytułu odbywania stażu w kwocie [...] zł. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi z uwagi na ważny interes strony. Podniosła, że nie posiada środków, które pozwoliłyby jej na spłatę należności, a zatem egzekwowanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się dla niej z nadmierną uciążliwością. Pismem z dnia [...] r. Sąd zobowiązał stronę skarżącą do wykazania przesłanek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, poprzez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie Sąd poinformował o treści art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w piśmie z dnia [...] r. oświadczyła, że decyzja obligująca ją do zwrotu stypendium z tytułu odbywania stażu jest krzywdząca, na potwierdzenie czego przytoczyła obszerną argumentację. Wskazała, że kwota, którą musi zwrócić jest "duża". Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza, że chodzi o taką szkodę (majątkową i niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do poprzedniego stanu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości. Obowiązek wykazania przesłanek wynikających z powyższego przepisu ciąży na wnioskodawcy i dlatego też, aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności świadczących o zasadności wstrzymania, popartych faktami oraz ewentualnie stosownymi dowodami. Podkreślić przy tym należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość finansową, rodząc określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia, nie oznacza to jednak, że zawsze w tej sytuacji należy zastosować ochronę tymczasową w postaci wstrzymania wykonania aktu. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować skutki, o których mowa w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Strona uzasadniając w skardze wniosek o wstrzymanie podała, że zwrot orzeczonej przez organ kwoty [...] zł., będzie wiązał się dla niej z nadmierną uciążliwością, z uwagi na brak środków, jednakże - pomimo wystosowanego do niej wezwania - nie uprawdopodobniła powyższego twierdzenia chociażby poprzez wskazanie konkretnych okoliczności odnoszących się do sytuacji materialnej oraz przedstawienie - w miarę możliwości - dokumentów źródłowych pozwalających na ocenę kondycji finansowej. Przede wszystkim skarżąca nie podała wysokości dochodów osiąganych przez nią i osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym, w tym z gospodarstwa rolnego, ani nie wskazała, czy rodzina dysponuje jakimikolwiek oszczędnościami. Nie wykazała zatem w jaki sposób uregulowanie ww. kwoty wpłynie na jej sytuację finansową. Pismo strony skarżącej z dnia [...] r., stanowiące odpowiedź na wezwanie Sądu, nie zawiera w tym względzie żadnych danych, informacji bądź argumentów, odnoszących się do przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Stwierdzić zatem należy, że skoro skarżąca oparła wniosek jedynie o ogólnikowe stwierdzenie, pozbawione szerszego uzasadnienia, zatem Sąd nie miał podstaw by przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić skarżącej znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Na istnienie tych okoliczności nie wskazuje również analiza akt administracyjnych. Przy czym należy wyjaśnić, że Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie może brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi, skoro przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi. W tych okolicznościach, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak na wstępie.