II SA/Sz 868/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. i M. P. w przedmiocie działania Zachodniopomorskiego Komendanta Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w S. postanawia: odrzucić skargę. Sygn. akt II SA/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E Pismem z 11 czerwca 2021 r. M. P. i M. P., reprezentowane przez M. P., wystąpiły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na ich zdaniem wadliwie przeprowadzone przez Zarząd Województwa postępowanie w trybie skargowym, w tym na nie wydanie w jego toku dokumentów urzędowych za zgodność z oryginałem oraz na poinformowanie w jego toku o obowiązku przedkładania pełnomocnictwa. Po opisaniu okoliczności sprawy pełnomocnik skarżących wskazał, że wadliwe działania organu polegają na tym, że: A) nie przeprowadził żadnego postępowania skargowego mimo wskazania i wyjaśnienia organowi podstaw prawnych i merytorycznych postępowania skargowego, oraz ograniczał uczestnictwo skarżących w prowadzonych postępowaniach, ukrywając przed stroną własne akta, B) wyłącznie uporem skarżących, z pogwałceniem wszystkich możliwych terminów k.p.a., organ przyznał, że funkcjonariusze prowadzili działania kontrolne u przedsiębiorcy od 2018 r. wraz z PINB bez upoważnienia, bez konsekwencji, czym zaakceptował udział funkcjonariuszy objętych skargą w prowadzeniu postępowania administracyjnego u przedsiębiorcy, C) działał w zmowie przeciw przedsiębiorcy z Komendantem Miejskim PSP w K., przesyłając do przedsiębiorcy zawiadomienia w czasie już prowadzonego postępowania administracyjnego przez podległy jemu organ, w tym samym terminie, z tym samym zakresem kontroli, angażując siły obu organów, w tym funkcjonariuszy objętych skargą, co miało być zresetowaniem przedsiębiorcy, D) prowadził postępowania skargowe w sposób stronniczy, na podstawie informacji wyłącznie organu objętego skargą i całkowicie pominął wnioski i dowody wskazane organowi przez stronę, E) obiektywnie nie prowadził żadnego postępowania skargowego bądź spychał do organu podległego, w sposób celowo ułomny, stronniczy z naruszeniem norm k.p.a. F) mijał się z prawdą, tolerował prywatę podległych funkcjonariuszy i zaniechał własnych działań jako organ nadzoru, oraz ukrywał stan faktyczny przed stroną, G) bezpodstawnie żądał we własnym postępowaniu administracyjnym pełnomocnictw od pełnomocnika do działania przed II Instancją, gnębił pełnomocnika przedsiębiorcy bezpodstawnymi żądaniami, aby ten do każdego pisma dołączał pełnomocnictwa potwierdzone za zgodność z oryginałem, H) organ nie rozróżnia: rodzajów pełnomocnictw, nie czyta ze zrozumieniem pism, I) w narastającym sporze, w ramach uwierzytelniania dokumentów, nie dopuścił do zapoznania się z dokumentacją postępowania w tym organie, mimo praw strony zakreślonych w zasadach k.p.a. Odpowiadając na powyższą skargę, pismem z 22 lipca 2021 r., Zarząd Województwa wniósł o jej odrzucenie względnie oddalanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Poddanie w przywołanym przepisie wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 oraz z 2019 r., poz. 60 z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r., poz. 768 z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Mając zatem na względzie powyższe unormowanie, zważyć należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje bowiem orzekanie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. W niniejszej sprawie nie ulega żadnej wątpliwości, że skarżące zmierzają do zakwestionowania przebiegu postępowania skargowego zainicjowanego pismem z dnia 8 marca 2021 r., a prowadzonego przez Z. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w S. . Skarżące kwestionują powyższe postępowanie skargowe zarówno w zakresie czasu jego trwania jak i poszczególnych czynności podejmowanych przez organ administracji w jego toku. W tym miejscu należy zauważyć, że skarga wnoszona w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm. – dalej przywołanej jako k.p.a.) nie inicjuje postępowania administracyjnego kończącego się wydaniem indywidualnego aktu lub podjęciem czynności rozstrzygających sprawę dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Rozpoznanie skargi sprowadza się bowiem do oceny działalności danego organu lub jego pracowników i wywiera skutek wyłącznie w odniesieniu do jego stosunków wewnętrznych. Podlega ona rozpoznaniu przez właściwy organ, wskazany w art. 229 k.p.a., a o sposobie jej rozpoznania zawiadamia się stronę skarżącą stosownie do art. 237 § 3 k.p.a. Postępowanie to ma na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności w celu wyeliminowania ustalonych nieprawidłowości. Skarga ta jest więc odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym jednak żadnych podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, że kognicji sądów administracyjnych nie podlega ocena sposobu działania organu, jak i jego pracowników oraz ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a., gdyż jest to wewnętrzna sprawa tych organów. Sprawy te nie zostały poddane kontroli Sądu ani na podstawie art. 3 p.p.s.a., ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Skoro żaden przepis ustawy procesowej, regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi, nie przewiduje możliwości kontroli przez wojewódzki sąd administracyjny postępowania dotyczącego skargi złożonej w trybie art. 227 k.p.a. badana aktualnie skarga, jako niepodlegająca właściwości sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi