II SA/Sz 868/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska Sędziowie Sędzia WSA Wiesław Drabik Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Emilia Szeliga-Rydzewska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 lutego 2026 r. sprawy ze skargi P. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 12 czerwca 2025 r. nr BP.500.70.2024.1103.SZ16 w przedmiocie nałożenie kary pieniężnej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 marca 2024 r. nr WITD.DI.0152.XVI0544/4/24 II. umarza postępowanie administracyjne; III. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego P. G. kwotę 600 (sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia 19 marca 2024 r., nr WITD.DI.0152.XVI0544/4/24 Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "ZWITD", "organ I instancji"), na podstawie art. 92a ust. 1, ust. 5 pkt 2, ust. 6 i ust. 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 2201 ze zm., dalej: "u.t.d."), nałożył na P. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "[...] P. G. karę pieniężną w wysokości 20 000 zł. Z uzasadnienia decyzji jak i akt postępowania wynika, że w dniu 12 grudnia 2023 r., na podstawie upoważnienia ZWITD z dnia 11 grudnia 2023 r., nr WITD.WAT.057.181.2023MR, przeprowadzono u ww. przedsiębiorcy kontrolę w zakresie przestrzegania warunków i obowiązków przewozu drogowego określonych w art. 4 pkt 22 u.t.d. w okresie od 12 grudnia 2022 r. do 12 grudnia 2023 r. Protokół kontroli wraz z załącznikiem zawierającym stwierdzone naruszenia został doręczony pełnomocnikowi przedsiębiorcy wraz z zawiadomieniem o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary. W tabeli na stronach 2 - 26 uzasadnienia decyzji organ I instancji szczegółowo opisał stwierdzone podczas kontroli naruszenia oraz wskazał podstawę prawną i wysokość kary pieniężnej za poszczególne naruszenia. Po rozpatrzeniu odwołania P. G. Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "GITD", organ odwoławczy") decyzją z dnia 12 czerwca 2025 r., nr BP.500.70.2024.1103.SZ16 utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy przytoczył treść przepisów u.t.d. mających zastosowanie w sprawie i odwołując się do ustaleń kontroli równie szczegółowo co organ I instancji opisał (str. 7 - 63 uzasadnienia decyzji) stwierdzone naruszenia, polegające na: - niezgłoszeniu w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych o których mowa art. 7a i art. 8 u.t.d. w wymaganym terminie, za każdą zmianę - lp. 1.5 załącznika nr 3 do u.t.d., - przekroczeniu dziennego czasu prowadzenia pojazdu powyżej 10 godzin w sytuacji, gdy jego wydłużenie w danym tygodniu było dozwolone - lp. 5.2 załącznika nr 3 do u.t.d., - skróceniu wymaganego regularnego czasu odpoczynku dziennego - lp. 5.5 załącznika nr 3 do u.t.d., - niespełnieniu wymogu dzielonego dziennego okresu odpoczynku - lp. 5.6 załącznika nr 3 do u.t.d., - skróceniu wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego zarówno w przypadku załogi jednoosobowej jak i załogi kilkuosobowej - lp. 5.7 załącznika nr 3 do u.t.d., - skróceniu regularnego okresu odpoczynku tygodniowego, jeżeli jego skrócenie nie jest dozwolone - lp. 5.8 załącznika nr 3 do u.t.d., - przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy - lp. 5.11 załącznika nr 3 do u.t.d., - przekroczeniu dopuszczalnego dobowego 10-godzinnego czasu pracy, jeżeli praca jest wykonywana w porze nocnej - lp. 5.12 załącznika nr 3 do u.t.d., - wykonywaniu przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w tachograf który nie został sprawdzony lub poddany przeglądowi przez warsztat posiadający zezwolenie - lp. 6.1.5 załącznika nr 3 do u.t.d., - niespełnieniu wymogu ręcznego wprowadzenia danych na wykresówkę lub kartę kierowcy - lp. 6.3.8. załącznika nr 3 do u.t.d., - niepoprawnym operowaniu przełącznikiem tachografu umożliwiającym zmianę rodzaju aktywności kierowcy - lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do u.t.d., - nieudostępnieniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego - lp. 6.3.16 załącznika nr 3 do u.t.d., - naruszeniu obowiązku terminowego pobierania danych z karty kierowcy - lp. 6.3.17 załącznika nr 3 do u.t.d., - naruszeniu obowiązku terminowego pobierania danych z tachografu - lp. 6.3.18 załącznika nr 3 do u.t.d., - wykonywaniu przewozu drogowego pojazdem nieposiadającym aktualnego okresowego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego - lp. 5.2 załącznika nr 3 do u.t.d. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu GITD uznał je za niezasadne. W kwestii zarzutu dotyczącego przeprowadzenia kontroli bez doręczenia prawidłowego upoważnienia kontrolującego do przeprowadzenia kontroli organ odwoławczy przytoczył treść art. 70 ust. 1 u.t.d. oraz art. 46 ust. 3, art. 49 ust. 1 i ust. 7 ustawy Prawo przedsiębiorców i stwierdził, że upoważnienie do przeprowadzenia kontroli nr WITD.WAT.057.181.2023.MR wydane przez ZWITD w dniu 11 grudnia 2023 r. zawierało wszystkie wymagane elementy, wskazane w art. 49 ust. 7 ustawy Prawo przedsiębiorców, w tym podpis i pieczęć urzędową osoby udzielającej upoważnienia. Ponadto w rubryce "pokwitowanie doręczenia upoważnienia" podpisał się z imienia i nazwiska pełnomocnik upoważniony przez przedsiębiorcę potwierdzając doręczenie upoważnienia w dniu 12 grudnia 2023 r. własnoręcznym podpisem. Upoważnienie znajduje się w aktach sprawy i dowodzi jego prawidłowość. Oceniając dołączony do odwołania dokument przesłany elektronicznie organ odwoławczy stwierdził, że mógł on zostać z łatwością wytworzony lub przerobiony przez stronę, nie ma więc żadnej mocy prawnej. Organ odwoławczy nie podzielił zarzutów odwołania, dotyczących naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z lp. 6.3.16 załącznika nr 3 do u.t.d. uznając, że wykładnia prawa zaprezentowana przez stronę jest nieprawidłowa, a warunki określone w lp. 6.3.16 załącznika nr 3 do u.t.d. należy odczytywać oddzielnie. Analiza danych cyfrowych z kart kierowców wykazała wykonywanie przez kierowców przewozów drogowych pojazdami będącymi w prawnej dyspozycji przedsiębiorstwa w dni, za które przedsiębiorca podczas kontroli nie udostępnił danych cyfrowych z urządzeń rejestrujących wskazanych pojazdów. Tym samym naruszenie obowiązku okazania pełnych danych cyfrowych z urządzeń rejestrujących pojazdów z okresu objętego kontrolą było możliwe do wykrycia na podstawie danych cyfrowych z kart kierowców. Zdaniem GITD słusznie stwierdzono, że przepis ten sankcjonuje nieudostępnienie wykresówek (za każdy dzień), nieudostępnienie danych z karty kierowcy (za każdy dzień) lub urządzenia rejestrującego (za każdy dzień). Zaakceptowanie nieuzasadnionego stanowiska strony powodowałoby, iż ujawnienie naruszenia prawa, jak w niniejszej sprawie, byłoby niemożliwe. Organ I instancji prawidłowo dokonał subsumcji ustalonego stanu faktycznego i zastosował sankcję określoną w przepisie lp. 6.3.16 załącznika nr 3 do u.t.d. W ocenie organu odwoławczego nie są zasadne zarzuty dotyczące naruszenia art. 6 k.p.a. w zw. z art. 92a ust. 7 u.t.d. oraz lp. 6.1.5 załącznika nr 3 do u.t.d. Przewozy drogowe były wykonywane sześcioma pojazdami wyposażonymi w tachografy, które nie zostały sprawdzone lub poddane przeglądowi przez warsztat posiadający zezwolenie. Prawidłowo i w pełni zasadnie zatem organ I instancji nałożył karę pieniężną w wysokości 1000 zł za każdy pojazd, którym wykonywano przewóz drogowy, a który wyposażony był w tachograf, który nie został sprawdzony lub poddany przeglądowi przez warsztat posiadający zezwolenie. Organ odwoławczy wskazał, że każdy z pojazdów posiada nadany indywidualny numer VIN, numer rejestracyjny, a ponadto każdy z pojazdów wyposażony jest w tachograf o indywidualnym numerze. W każdym stwierdzonym przypadku wykonywano odrębne przewozy drogowe. Tym samym zdaniem GITD oczywiste jest, że sankcja przewidziana w lp. 6.1.5 załącznika nr 3 do u.t.d. obejmuje każdy pojazd oddzielnie. W ocenie GITD organ I instancji nie naruszył zasady praworządności wyrażonej w art. 6 k.p.a., zgromadził dowody, które są konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia, wypełniając obowiązek wynikający z art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a. i uzasadnił wydaną decyzję stosownie do art. 107 k.p.a. Końcowo organ odwoławczy stwierdził, że nie zachodzą przypadki wyłączenia odpowiedzialności przewoźnika przewidziane w art. 92b i art. 92c u.t.d. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję GITD złożył P. G., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, a także zwrot kosztów postępowania. Skarżący podniósł zarzuty tożsame co w odwołaniu od decyzji, tj. naruszenie: - art. 6 k.p.a. w zw. z art. 70 ust. 1 u.t.d. oraz art. 46 ust. 3 ustawy Prawo przedsiębiorców poprzez przeprowadzenie kontroli bez doręczenia prawidłowego upoważnienia kontrolującego do przeprowadzenia kontroli, - art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z lp. 6.3.16 załącznika nr 3 do u.t.d. poprzez niewłaściwe zastosowanie wskutek czego niezasadnie nałożono karę za prawidłowy stan prawny, - art. 6 k.p.a. w zw. z art. 92a ust. 7 u.t.d. oraz 6.1.5. załącznika nr 3 do u.t.d. poprzez zastosowanie zwielokrotnionej kary za to samo naruszenie bez właściwego upoważnienia ustawowego do przyjętej wykładni obowiązujących regulacji, - art. 107 § 3 k.p.a. poprzez oparcie decyzji tylko na części materiału dowodowego. Skarżący podkreślił, że już w odwołaniu podniósł zarzut nieprawidłowego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli w jego przedsiębiorstwie, którego organ odwoławczy nie uwzględnił. Tymczasem doręczone pełnomocnikowi strony w pierwszym dniu kontroli upoważnienie nr WITD.WAT.057181.2023.MR z dnia 11 grudnia 2023 r. (którego oryginał skarżący dołączył do skargi), nie zawierało podpisu osoby, która udzieliła upoważnienia. Upoważnienie to nie zawiera obligatoryjnej treści wskazanej w art. 70 ust. 1b pkt 8 u.t.d. Kontrolujący w dniu kontroli dostarczył dwa egzemplarze upoważnienia do przeprowadzenia czynności kontrolnych, jeden egzemplarz, również bez podpisu osoby która udzieliła upoważnienia, został podpisany przez pełnomocnika skarżącego i włączony do akt administracyjnych sprawy. Skarżący wyjaśnił, że nie ma wiedzy, czy brakujący podpis uzupełniono w terminie późniejszym. Jednak w dniu kontroli osoba, która kontrolę przeprowadziła nie była do tego upoważniona, a dowody zebrane w toku kontroli nie mogą stanowić dowodu w postępowaniu administracyjnym, co wynika z art. 46 ust. 3 ustawy Prawo przedsiębiorców. Ponieważ czynności kontrolne zostały przeprowadzone bez wymaganego upoważnienia, należy uznać je za pozbawione legalności. Odnosząc się do uzasadnienia zaskarżonej decyzji w zakresie tego zarzutu skarżący podniósł, że organ odwoławczy mógł zwrócić się do niego o przekazanie posiadanego przez niego oryginału upoważnienia do kontroli, czego nie uczynił. Zarzucanie zaś przedsiębiorcy fałszowania dokumentów bez jakichkolwiek podstaw, uznać należy za co najmniej niestosowne. Organ w postępowaniu administracyjnym zobowiązany jest prowadzić postępowanie w oparciu o zebrane dowody, a nie przypuszczenia czy domniemania. Uzasadniając zarzut naruszenia w zaskarżonej decyzji art. 6 k.p.a. w zw. z art. 92 ust. 7 u.t.d. oraz lp.6.1.5 załącznika nr 3 do u.t.d. skarżący wskazał, iż w wyniku analizy danych cyfrowych z tachografów cyfrowych organ stwierdził, iż w okresie objętym kontrolą przewoźnik realizował przewozy pojazdami wyposażonymi w tachograf, który nie został sprawdzony lub poddany przeglądowi przez warsztat posiadający zezwolenie. Organ wykazał 6 odrębnych naruszeń dotyczących 6 różnych środków transportu i za każde z tych naruszeń nałożył karę pieniężną. Tymczasem z lp. 6.1.5 załącznika nr 3 do ustawy nie wynika, jakoby ta kara mogła być nakładana oddzielnie w stosunku do każdego pojazdu, którym wykonywano przewóz drogowy z naruszeniem obowiązków określonych w rozporządzeniu nr 165/2014 (UE). Brak jest w tym przepisie dopisku "za każdy pojazd", jak np. w lp. 9.1 załącznika do u.t.d. Brak takiej klauzuli oznacza, że kara w kwocie 1 000 zł nakładana jest jednorazowo, niezależnie od ilości pojazdów i przypadków wykonywania przewozu drogowego pojazdem z tachografem niepoddanym wymaganej kontroli okresowej. Nałożenie 6 kar w oparciu o lp. 6.1.5 załącznika nr 3 do u.t.d. stanowi rażące naruszenie art. 6 k.p.a. Odnośnie naruszenia art. 6 k.p.a. w zw. z lp. 6.3.16 załącznika nr 3 do u.t.d. i wymierzenia kary pieniężnej za nieokazanie danych z tachografu cyfrowego pojazdu [...] za okres od 28 lutego do 1 marca 2023 r. (2 dni) skarżący wyjaśnił, że w tych dniach przewóz drogowy był realizowany przez kierowcę A. M. co zostało udokumentowane na karcie kierowcy i stosowne pliki z tej karty zostały przekazane kontrolującemu. Zaś co do nieokazania danych z tachografu cyfrowego pojazdu [...] dotyczyło okresu od 8 marca do 19 kwietnia 2023 r. (8 dni aktywności) - to w tych dniach przewóz tym pojazdem był realizowany przez kierowców: J. C., M. K., A. O., R. W., L. Z., co zostało prawidłowo udokumentowane na kartach kierowców, z których stosowne pliki również zostały przekazane kontrolującemu. Ustawodawca w lp. 6.3.16 załącznika nr 3 do u.t.d. przewidział karę pieniężną w kwocie 500 zł za nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego - za każdy dzień w odniesieniu do każdego kierowcy. Użycie przez ustawodawcę spójnika koniunkcji "i" wskazuje jednoznacznie, że penalizacji podlega czyn polegający na nieokazaniu danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego (łącznie), a nie tak jak to zinterpretował organ z karty kierowcy lub z tachografu cyfrowego (alternatywnie). Dane z kart kierowców, którzy realizowali przewozy ww. pojazdami w analizowanym okresie zostały udostępnione. Zastosowanie przepisu lp. 6.3.16 załącznika nr 3 do u.t.d. było bezzasadne w tej sytuacji. W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie oraz o rozpoznanie sprawy na rozprawie. Według organu odwoławczego zaskarżona decyzja nie narusza przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego. Została wydana na podstawie kompletnego i prawidłowo zebranego materiału dowodowego, a uzasadnienie decyzji spełnia wymogi art. 107 § 3 k.p.a. W piśmie procesowym z dnia 1 grudnia 2025 r. skarżący oświadczył, że podtrzymuje stanowisko zawarte w skardze. Odnosząc się do odpowiedzi na skargę skarżący zaznaczył, że organ nie ustosunkował się do zarzutów dotyczących braku legalności samej kontroli w siedzibie przedsiębiorstwa skarżącego, wynikającej z niedoręczenia przedsiębiorcy podpisanego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli. Poza gołosłownymi twierdzeniami zawartymi w zaskarżonej decyzji dotyczącymi rzekomego zmanipulowania wyglądu upoważnienia do kontroli, organ nie posiada w rzeczywistości żadnego dowodu materialnego na potwierdzenie swojego stanowiska. Wbrew swoim obowiązkom wynikającym z art. 7 i 77 § 1 k.p.a. organ stara się przerzucić cały obowiązek dowodowy na stronę postępowania przyjmując z założenia tezę, że kwestionowanie legalności poszczególnych czynności organu jest niedopuszczalne. Skarżący wyjaśnił, że ponowna analiza zaskarżonej decyzji ujawniła kolejne błędy organu, nie wyszczególnione w skardze. Zdaniem skarżącego brak było podstaw do nałożenia kary w części dotyczącej naruszenia lp. 6.3.8. załącznika nr 3 do u.t.d. mających polegać na niespełnieniu wymogu ręcznego wprowadzenia danych na wykresówkę lub kartę kierowcy. Według skarżącego w zakresie objętym tą regulacją znajdują się wyłącznie naruszenia określone w pkt 2.17 załącznika nr I do rozporządzenia 2016/404, który to z kolei odwołuje się wyłącznie do art. 34 ust. 3 rozporządzenia 165/2014. W zaskarżonej decyzji ww. podstawę nałożenia kary pieniężnej zastosowano niemal do wszystkich uchybień związanych z eksploatacją urządzenia rejestrującego. Dotyczy to naruszeń wykazanych na stronach 50-51 zaskarżonej decyzji polegających na nie wpisaniu przez kierowców wymienionych w decyzji kodu państwa "PL" do pamięci tachografu w którym kierowca rozpoczynał i kończył dzienny okres pracy. Niedokonanie wpisu kodu kraju do pamięci tachografu stanowi naruszenie art. 34 ust. 7 rozporządzenia 165/2014, a to oznacza, iż uchybienie to nie jest naruszeniem o jakim mowa w lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do u.t.d. Na rozprawie w dniu 12 lutego 2026 r. Sąd, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., postanowił przeprowadzić dowód z upoważnienia do przeprowadzenia kontroli z dnia 11 grudnia 2023 r., nr WITD.WAT.057.181.2023MR, dołączonego do skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a.") sąd uwzględnia skargę na decyzję i uchyla ją jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja GITD utrzymująca w mocy decyzję ZWITD nakładającą na skarżącego karę pieniężną za naruszenie przepisów w transporcie drogowym. Podstawę nałożenia kary stanowiły ustalenia kontroli przeprowadzonej u przedsiębiorcy na podstawie upoważnienia ZWITD z dnia 11 grudnia 2023 r., nr WITD.WAT.057.181.2023MR. Stosownie do art. 89c u.t.d. do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców. Z kolei jak wynika z art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2025 poz. 1480, dalej: "u.p.p.") czynności kontrolne mogą być wykonywane co do zasady po doręczeniu przedsiębiorcy upoważnienia do przeprowadzenia kontroli. Przepis art. 49 ust. 7 u.p.p. zawiera zaś wyliczenie elementów koniecznych, jakie powinny znaleźć się w upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli. W wyliczeniu tym (w pkt 8) umieszczono wymóg wskazania imienia i nazwiska oraz podpisu osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji. Zgodnie z art. 49 ust. 8 u.p.p. dokument, który nie spełnia powyższych wymagań, nie stanowi podstawy do przeprowadzenia kontroli. Ponadto stosownie do art. 46 ust. 3 u.p.p. dowody przeprowadzone w toku kontroli przez organ kontroli z naruszeniem przepisów ustawy (tj. u.p.p.) lub z naruszeniem innych przepisów prawa w zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, jeżeli miały istotny wpływ na wyniki kontroli, nie mogą stanowić dowodu w postępowaniu administracyjnym, podatkowym, karnym lub karnym skarbowym dotyczącym przedsiębiorcy. Również przepisy u.t.d. zawierają regulację dotyczącą kontroli w rozdziale 9 i 10 - zgodnie z art. 70 u.t.d. czynności kontrolnych inspektor dokonuje po okazaniu legitymacji służbowej oraz doręczeniu upoważnienia do dokonania kontroli, a stosownie do art. 85 u.t.d. kontrolę przedsiębiorcy przeprowadza się po okazaniu legitymacji służbowej oraz doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, które to upoważnienie powinno zawierać m. in. podpis osoby udzielającej upoważnienia (ust. 4 pkt 8). W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że upoważnienie do przeprowadzenia kontroli z dnia 11 grudnia 2023 r., nr WITD.WAT.057.181.2023MR, doręczone skarżącemu i załączone przez niego w oryginale do skargi, nie zawiera podpisu osoby udzielającej upoważnienia. Kontrolujący nie posiadali zatem stosownego upoważnienia i nie byli uprawnieni do przeprowadzenia kontroli u skarżącego. Zdaniem Sądu nie jest przy tym wystarczające, że upoważnienie, którym dysponuje organ i które znajduje się w aktach administracyjnych zawiera podpis ZWITD. Po pierwsze – to skarżącemu powinno zostać doręczone upoważnienie zawierające wszystkie wymagane przepisami elementy, w tym podpis ZWITD. Po drugie – skarżący podnosi, że w chwili pokwitowania doręczenia upoważnienia egzemplarz dla organu również podpisu nie zawierał i podpis ten mógł zostać złożony później. W świetle powyższego należy stwierdzić, że niepodpisane upoważnienie nie mogło stanowić podstawy do przeprowadzenia kontroli. W konsekwencji, skoro kontrolę przeprowadzono z naruszeniem prawa, na podstawie upoważnienia nie zawierającego podpisu osoby udzielającej upoważnienia, to dowody zgromadzone w toku kontroli nie mogły stanowić dowodów i być podstawą ustaleń faktycznych w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej (por. wyrok NSA z dnia 6 lipca 2022 r., sygn. akt I FSK 1295/20, wydany w oparciu o analogiczne przepisy Ordynacji podatkowej). W tym stanie sprawy Sąd uchylił decyzje organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c i art. 135 p.p.s.a. (pkt I sentencji wyroku), uznając, że dalsze odnoszenie się do zarzutów postawionych w skardze jest niecelowe. Sąd umorzył postępowanie administracyjne w sprawie, na podstawie art. 145 § 3 p.p.s.a. (pkt II sentencji wyroku), bowiem dowody zgromadzone w sprawie nie mogły stanowić podstawy ustaleń faktycznych. O kosztach (pkt III sentencji wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. Na rzecz skarżącego zasądzono 600 zł tytułem poniesionych kosztów postępowania sądowego, tj. wpisu sądowego od skargi.