II SA/Sz 869/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] stwierdzającą wygaśnięcie zezwolenia nr [...] na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5% alkoholu oraz piwa przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w sklepie spożywczym przy ul. [...], wydanego R.W. W dniu 18 sierpnia 2014 r. R.W., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że wykonanie decyzji spowoduje dla niego znaczne dolegliwości, gdyż przedmiotem jego działalności jest prowadzenie handlu opartego w głównej mierze na sprzedaży alkoholu. Zamknięcie działalności będzie się wiązało z utratą stałych klientów jak i ze znacznym pogorszeniem jego sytuacji finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej w dalszej części ustawą "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże odstępstwo od tej ogólnej reguły przewiduje przepis art. 61 § 3 tej ustawy, w myśl którego po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższego przepisu przedmiotem wniosku o wstrzymanie może być zaskarżona do sądu decyzja, a podstawą wstrzymania jej wykonania może być niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r. sygn. akt II GSK 257/09, publ. LEX nr 575347). Dokonując w rozpoznawanej sprawie oceny wniosku, Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, bowiem skarżący nie wyjaśnił jakie osiąga zyski z tytułu sprzedaży napojów alkoholowych. Zauważyć należy, że wnioskodawca nie wykazał jaki jest jego ogólny stan majątkowy, i na czym polega pogorszenie jego sytuacji finansowej wynikające z wykonania decyzji, nie przedłożył bowiem żadnych dokumentów, które pozwoliłyby na zobrazowanie jego aktualnej kondycji finansowej, zaś do takiej oceny niewystarczające jest powołanie się na hipotetyczne zdarzenie, jakim jest zamknięcie prowadzonej przez niego działalności, tym bardziej, że jak sam zaznaczył, jego działalność nie polega wyłącznie na sprzedaży napojów alkoholowych. Podkreślenia wymaga, iż w przypadku osób prowadzących działalność gospodarczą - kondycję finansową obrazują konkretne informacje dotyczące danych o zyskach i stratach z prowadzonej działalności, stanie kont, wysokości stałych kosztów utrzymania itp. Tymczasem skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, tego rodzaju informacji nie przedstawił, uniemożliwiając Sądowi pełną ocenę jego sytuacji w kontekście wymogów stawianych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Reasumując powołane wyżej argumenty nie stanowią o wykazaniu relacji między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń, wynikających z treści art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Sąd z urzędu również nie dostrzegł żadnych okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie przedmiotowego wniosku. W tym stanie rzeczy orzeczono, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.