II SA/Sz 873/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 17 wrześnie 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozowania na wznowienie robót budowlanych p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zasądzić od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. na rzecz skarżącego T. J. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję P. I. N. B. w S. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego na rozbudowę istniejącego budynku usługowego oraz udzielającą pozwolenia na wznowienie robót budowalnych. Uchylając decyzję organu I instancji organ odwoławczy jednocześnie orzekł o odmowie zatwierdzenia przedłożonego projektu budowlanego zamiennego oraz odmowie udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowalnych. T. J., działając przez pełnomocnika, pismem z dnia 2 lipca 2018 r. zaskarżył powyższą decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W skardze wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w przypadku nieuwzględnienia skargi przez ZWIMB w trybie autokontroli. Odpowiadając na skargę pismem z dnia 8 sierpnia 2018 r. organ II instancji wniósł o jej oddalenie. Nadto w aktach administracyjnych nadesłanych Sądowi znajduje się decyzja z dnia [...] r., Nr [...], mocą której Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej "P.p.s.a.", po rozpatrzeniu skargi T. J., uchylił w całości zaskarżoną decyzję i utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] r., znak: [...] Jednocześnie organ II instancji stwierdził, że zaskarżona decyzja nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa lub bez podstawy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (§ 2). Organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa (art. 54 § 3 P.p.s.a.). Jak wynika z akt administracyjnych Z. W. I. N. B. w S., działając na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., uwzględnił w całości skargę T. J. na decyzję z dnia [...] r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego na rozbudowę istniejącego budynku usługowego oraz udzielającą pozowania na wznowienie robót budowalnych. Uchylił bowiem własną negatywną decyzję i utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W takiej sytuacji postępowanie przed sądem administracyjnym należy umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., ponieważ na skutek uchylenia przez organ w trybie autokontroli zaskarżonej decyzji postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. zasądzono koszty postępowania. Przepis ten stanowi: "Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3". Na zasądzoną kwotę [...]zł składa się: [...] zł wniesione przez stronę skarżącą tytułem wpisu od skargi, [...] zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwota [...]zł tytułem wynagrodzenia adwokata reprezentującego skarżącego, ustalona jako stawka minimalna na podstawie art. 205 § 2 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.). Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie.