II SA/Sz 876/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędziowie Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.), Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Protokolant Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 listopada 2011 r. sprawy ze skargi K. M. i W. M. na decyzję Wojewody z dnia [....] r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie budowy wiaty I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r., Nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżących K. M. W. M. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. Prezydent Miasta K., decyzją z dnia[...] ., na podstawie art. 30 ust.5 oraz art. 82 ust.1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2010r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.) art. 92 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym oraz art. 104 kpa po zapoznaniu się ze zgłoszeniem K. i W. M. z dnia [...]r. dotyczącym zamiaru budowy wiaty przy ul. K. w K., działka nr [...] w obrębie ewidencyjnym [...], wniósł sprzeciw do budowy wiaty objętej zgłoszeniem. W uzasadnieniu organ podniósł, że inwestor dokonał zgłoszenia w dniu [...]r. Organ stwierdził wykonanie zgłoszonych robót w dniu [...] r. potwierdzając ten fakt w dniu [...] r. Zdaniem organu z powyższego wynika, iż przed upływem 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia organowi inwestor przystąpił do wykonania robót objętych zgłoszeniem, co skutkowało wydanie decyzji o treści jak wyżej. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli K. i W. M. wnosząc o uchylenie w całości decyzji organu I instancji lub jej uchylenie i umorzenie postępowania pierwszej instancji. Spornej decyzji zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego : - art. 30 ust. 5 pkt 1 i ust. 6 Prawa budowlanego poprzez wydanie decyzji pomimo braku okoliczności faktycznych do zastosowania cytowanego przepisu, - art. 81 ust. 4 poprzez nieskorzystanie z uprawnień kontrolnych dla ustalenia stanu faktycznego (przeprowadzenia dowodu) dającego podstawę do podjęcia stosownej decyzji, - art. 77 kpa poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, - art. 80 kpa poprzez bezpodstawne uznanie, że w sprawie występują okoliczności dające podstawę do wniesienia sprzeciwu do budowy wiaty. Wojewoda, decyzją z dnia [...]r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Dokonana przez organ odwoławczy analiza materiału dowodowego w sprawie przekazanego przez organ pierwszej instancji wykazała, że w dniu [...] r. K. i W. M. zgłosili zamiar wykonania robót budowlanych polegających na wykonaniu wiaty o powierzchni do [...] m2 przy ulicy K., działka nr [...] obr. [...] w K.. Do zgłoszenia dołączyli oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, mapę z naniesioną lokalizacją wiaty oraz rysunek wiaty wykonany w skali [...] przez mgr inż. W. M.. Po zapoznaniu się z wnioskiem, organ pierwszej instancji w dniu [...] r. dokonał wizji lokalnej i wykonał zdjęcie posesji przy ulicy K. w K. na którym widoczna jest zrealizowana wiata. Następnie w dniu [...]r. w trakcie wykonywania czynności urzędowych, inspektor organu pierwszej instancji dokonał oględzin nieruchomości przy ul. K. w K. i stwierdził, że w miejscu wskazanym przez inwestora stoi wiata. Na załączonym zdjęciu jednoznacznie widoczne są 2 ściany boczne i dach wiaty. Wobec faktu zrealizowania wiaty Prezydent Miasta K. wniósł sprzeciw do zgłoszenia zamiaru budowy wiaty o powierzchni do [...] m2 przy ulicy K., działka nr [...] obr [...] w K. objętej zgłoszeniem z dnia [...]r. Odnosząc się do treści odwołania organ odwoławczy stwierdził, że wbrew temu co piszą skarżący wiata objęta zgłoszeniem z dnia [...]r. w dniach [...] r. (są to dni wizji w terenie ) była zrealizowana. W ocenie organu odwoławczego zdjęcie jest czytelne i jednoznacznie potwierdza fakt, że przedmiotowa wiata została zrealizowana przed skutecznym zgłoszeniem jej budowy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli K. i W. M., którzy domagają się uchylenia decyzji organów obu instancji i zasądzenia na rzecz skarżących kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie następujących przepisów prawa : - art. 7 kpa poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz poprzez nieuwzględnienie ich słusznego interesu, - art. 77 kpa – poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, - art. 79 kpa – poprzez dokonanie oględzin bez powiadomienia i udziału skarżących , - art. 80 kpa – poprzez bezpodstawne uznanie, że okoliczności faktyczne i zebrany materiał dowodowy stanowi przesłankę do wniesienia sprzeciwu do budowy wnioskowanej wiaty, - art. 1 i art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane – poprzez bezpodstawne zakwalifikowanie drewnianego ogrodowego regału jako obiektu budowlanego, - art. 30 ust. 5 pkt 1 i ust. 6 Prawa budowlanego – poprzez wydanie decyzji wnoszącej sprzeciw do budowy wiaty pomimo braku okoliczności faktycznych do zastosowania cytowanego przepisu, - art. 81 ust. 4 Prawa budowlanego – poprzez nieskorzystanie z uprawnień kontrolnych dla ustalenia stanu faktycznego (przeprowadzenia dowodu) dającego podstawę do podjęcia stosownej decyzji. Wojewoda w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie. Zdaniem organu odwoławczego analiza posiadanych dokumentów nie potwierdza zasadności wniesionej skargi, bowiem postępowanie opierało się m.in. na zasadzie równego traktowania wszystkich stron, zgodnie zaś z zasadą ogólną dochodzenia prawdy obiektywnej (art. 77 kpa) organ zbadał wszechstronnie sprawę i w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył z urzędu cały materiał dowodowy dla ustalenia stanu faktycznego sprawy. Ustosunkowując się do polemiki zawartej w skardze co do nazewnictwa przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego stwierdził, że wprawdzie przepisy Prawa budowlanego nie definiują tego typu budowli ale pojęciem tym się posługują np. w art. 29 ust. 1 pkt 2 i 5. W pkt 2 tegoż przepisu wiata wymieniona jest obok takich obiektów jak np. altana. Ustawa Prawo budowlane nie zawiera definicji terminu "wiata", tak więc interpretując ten termin należy odwołać się do jego potocznego znaczenia. W powszechnym rozumieniu za wiatę uważa się "budowlę składającą się z konstrukcji dachowej wspartej na słupkach" (Encyklopedia PWN, Warszawa 1996), "lekką budowlą w postaci dachu wspartego na słupach (...)" (Słownik Języka Polskiego, WWW.sjp.pwn.pl). W świetle powyższego za podstawowe cechy wiaty uznać należy wsparcie danej budowli na słupach stanowiących podstawowy element konstrukcyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga okazała się uzasadniona. W myśl art. 30 ust. 1 oraz art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) wymienione w nich rodzaje budów i robót budowlanych wymagają zgłoszenia właściwemu organowi architektoniczno – budowlanemu. Celem wprowadzenia do tej ustawy instytucji zgłoszenia było uproszczenie, a tym samym przyspieszenie procesu budowlanego. Wyrazem tego jest możliwość realizacji przez inwestora zamierzenia budowlanego, jeżeli właściwy organ w terminie 30 dni od doręczenia zgłoszenia nie wniesie w drodze decyzji sprzeciwu (art. 30 ust. 5 tej ustawy) i to tylko w razie wystąpienia określonych w ustawie przesłanek. Milczenie organu, czyli nie wniesienie sprzeciwu w tym terminie, uprawnia inwestora do podjęcia robót budowlanych objętych zgłoszeniem. Sprzeciw wniesiony przez organ w przewidzianym ustawowo terminie oznacza brak zgody na wykonywanie przez inwestora zamierzonych robót budowlanych. Zgodzić się należy z organami obu instancji, że rozpoznając taką sprawę, należy mieć na uwadze również treść art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego. Zgodnie z treścią tego przepisu zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych i do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie w drodze decyzji sprzeciwu. W rozpoznawanej sprawie K. i W. M. w dniu [...]r. zgłosili zamiar wykonania robót budowlanych polegających na wykonaniu wiaty o powierzchni do [...] m2 przy ul. K. w K. Bezsprzecznie wykonywanie takich robót stosownie do treści art. 29 ust. 1 pkt 2 i art. 30 ust. 1 pkt 1 wymagało zgłoszenia i ten obowiązek został przez skarżących wykonany. Organy obu instancji wobec ustalenia faktu zrealizowania wiaty wniosły sprzeciw do zgłoszenia zamiaru budowy wiaty. Tymczasem przepis art. 30 ust. 6 ustawy Prawo budowlane stanowi, że właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli : - zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, - budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy, - zgłoszenia dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje. W rozpoznawanej sprawie organ wnosząc sprzeciw nie wskazał żadnej z wymienionych przesłanek, a więc zasadnie skarżący zarzucili naruszenie przy wydaniu zaskarżonych decyzji art. 30 ust. 6 ustawy Prawo budowlane. Nadto zdaniem Sądu ustalenie stanu faktycznego sprawy nastąpiło z naruszeniem przepisów art. 7 i 77, 80 kpa, które zobowiązują organ do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że roboty budowlane objęte zgłoszeniem zostały ponownie wykonane przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót. Ustaleń tych organ dokonał na podstawie dwóch wizji lokalnych wykonanych w dniach [...]r., które udokumentowane zostały materiałem zdjęciowym. Zdaniem skarżących na zdjęciu nie jest widoczna wiata, a jedynie przenośny drewniany regał na kółkach o konstrukcji przypominającej wiatę, co również udokumentowali materiałem zdjęciowym. Organ odwoławczy nie ustosunkował się do znajdującego się w aktach administracyjnych pisma PINB w K. z dnia [...]r., że nałożony na skarżących decyzją z [...]r. nakaz rozbiórki wiaty został wykonany i nie zapoznał się z materiałem dowodowym zebranym w ww. sprawie, który mógłby usunąć nasuwające się wątpliwości co do tego, czy wiata w terminach wskazanych przez organ faktycznie stała. Powyższe uchybienia przepisom procesowym (art. 7, art. 77 § 1, art. 80 kpa mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z wyżej wymienionych powodów, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, 152, 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).