II SA/Sz 876/20

PostanowienieWSA w Szczecinie2021-05-31

Skład orzekający: Monika Bieńkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu może być rozpatrzony przez starszego referendarza sądowego?
Ratio decidendi
Starszy referendarz sądowy jest uprawniony do rozpoznania wniosku o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Wynagrodzenie dla adwokata z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej ustala się zgodnie z przepisami P.p.s.a. oraz rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, uwzględniając przy tym m.in. nakład pracy pełnomocnika.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczy wniosku adwokata o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skarżącej w postępowaniu przed WSA. Wcześniej sąd odmówił skarżącej zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowił dla niej adwokata z urzędu. Po uchyleniu przez sąd decyzji organu, pełnomocnik wniósł o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Starszy referendarz sądowy rozpoznał ten wniosek.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi L. M. L. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie kwotę wynagrodzenia za zastępstwo prawne udzielone na zasadzie prawa pomocy, powiększoną o należny podatek VAT.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata L. M. L. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie w sprawie ze sprzeciwu K. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a: przyznać adwokatowi L. M. L. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. – kwotę [...](słownie: [...] [...]) złotych, która obejmuje kwotę [...]zł, powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne udzielone skarżącej na zasadzie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2020 r. sygn. akt II SPP/Sz 179/20 starszy referendarz sądowy rozpoznając wniosek K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, odmówił skarżącej zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie oraz orzekł o ustanowieniu adwokata. Na tej podstawie, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w S., na pełnomocnika skarżącej wyznaczył adwokata L.L. Wyznaczony pełnomocnik w dniu [...] marca 2021 r. złożył pismo procesowe w sprawie, wnosząc równocześnie o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z oświadczeniem, że nie zostały one zapłacone w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2021 r. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. W piśmie z dnia [...] maja 2021 r. pełnomocnik zawarł wniosek o uzupełnienie rzeczonego wyroku poprzez orzeczenie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Starszy referendarz sądowy, zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz.2325) – dalej "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia w niniejszej sprawie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2019 r., poz. 18). Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w innej sprawie – 240 zł. Stosownie natomiast do § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4 następuje z uwzględnieniem nakładu pracy adwokata, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; wartości przedmiotu sprawy; wkładu adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie; stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. W myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Mając na uwadze treść przywołanych unormowań, w tym oceniwszy działanie pełnomocnika strony przez pryzmat kryteriów wskazanych w cytowanym § 4 ust. 2 rozporządzenia, przyznano zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w wysokości [...] zł, na którą składa się opłata za udział w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji w wysokości [...] zł określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Wskazaną kwotę należało zaś podwyższyć, w myśl przywołanego wyżej § 4 ust. 3 rozporządzenia o 23 % stawki podatku od towarów i usług ([...] Wobec tego, starszy referendarz sądowy działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło