II SA/Sz 878/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym ponownego wniosku J. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji J. W. pismem z dnia [...] r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji w sprawie ustalenia odpłatności za pobyt M. H. (matki) w domu pomocy społecznej. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 878/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uznając że skarżąca nie wykazała, że niezastosowanie ochrony tymczasowej spowoduje znaczną szkodę, czy trudne do odwrócenia skutki. W piśmie z dnia [...] r. J. W. ponownie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w związku z zaistnieniem nowych okoliczności. W uzasadnieniu wniosku podała, że w oparciu o ostateczną decyzję z dnia [...] zamierza egzekwować od niej należność obejmującą okres od [...] r. Zdaniem skarżącej, takie działanie podobnie, jak i zaskarżona decyzja jest niezgodne z prawem, bowiem zaskarżona decyzja określa wysokość jej zobowiązania w oparciu o przepisy ustawy o pomocy społecznej i ma konstytutywny charakter. Ze względu na ten właśnie konstytutywny charakter decyzja taka może wywierać wyłącznie skutki ex nunc, tj. na przyszłość. Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw by decyzja z dnia [...] r. była podstawą do obciążania jej jakimikolwiek należnościami za okres sprzed daty wydania tej decyzji. Powyższa nowa okoliczność, w ocenie J. W., uzasadnia ponowne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem nie dość, że została ona wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa i wbrew zasadom logicznego rozumowania o faktach, to jej realizacja stanowić będzie znaczącą dolegliwość dla jej rodziny. Brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji narazi skarżącą na dodatkową uciążliwość polegającą na zajęciu rachunku bankowego i wynagrodzenia w wyniku ewidentnie błędnego stosowania decyzji, do tego wydanej z naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie natomiast do treści art. 61 § 4 P.p.s.a. postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Podkreślić trzeba, że zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej instytucji prawnej, albowiem zasadą jest wykonywanie zaskarżonych aktów, zwłaszcza decyzji administracyjnych. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek uprawdopodobnić istnienie konkretnych i obiektywnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonania decyzji. Twierdzenia strony o niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącej. Rozważając zasadność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w niniejszym postępowaniu uznać należało, że pomimo wskazania przez J. W., iż w sprawie zaistniały nowe okoliczności, Sąd nie dopatrzył się, aby uzasadniały one słuszność żądania strony. Wprawdzie we wniosku z dnia [...] r. (jak i w poprzednim wniosku) skarżąca podniosła, że realizacja zaskarżonej decyzji stanowić będzie znaczącą dolegliwość dla jej rodziny, polegającą na zajęciu rachunku bankowego i wynagrodzenia, jednakże nadal nie przedstawiła dowodów przemawiających za podniesionymi twierdzeniami, które wskazywałyby, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi jej znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skutki spełnienia świadczeń pieniężnych są bowiem odwracalne, a ewentualne zajęcie rachunku bankowego nie oznacza zagrożenia zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków, ani nie przesądza o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody. Nadto zdaniem Sądu, uzasadnienie wniosku zostało oparte na ogólnikowych twierdzeniach. Sąd w takiej sytuacji nie może przeprowadzać postępowania wyjaśniającego z urzędu w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w postępowaniu sądowym, ani tym bardziej domniemywać okoliczności, które przemawiałyby za pozytywnym rozpatrzeniem wniosku strony. Przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać z oceną legalności zaskarżonej decyzji. Na marginesie należy zauważyć, że skarżąca składając kolejny wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, niepoparty odpowiednimi dowodami, opóźnia merytoryczne rozpoznanie skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić, jak na wstępie.