II SA/Sz 88/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. P.L., reprezentowany przez radcę prawnego B.S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydaną w przedmiocie ustalenia dla P.L. jednorazowej opłaty planistycznej w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości określonej numerem działki [...] położonej w obrębie M. w związku z uchwalonym przez Radę Miejską w Goleniowie w dniu 26 października 2011 r. uchwałą Nr XIII/135/11 planem miejscowym zagospodarowania przestrzennego gminy Goleniów i zbyciem tej nieruchomości. W skardze pełnomocnik skarżącego zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzupełnieniu ww. wniosku, działając jako pełnomocnik skarżącego, radca prawny B.S. podała, że zaskarżona decyzja została wydana przeciwko osobie fizycznej, a zatem skutki tej decyzji odczuwalne będą przez skarżącego i jego rodzinę. Niewątpliwie kwota [...] zł jest kwotą, która znacznie obciąży budżet rodziny. Skarżący wraz z narzeczoną spodziewają się dziecka. Z uwagi na kryzys w branży budowlanej w latach 2010 – 2013 Spółki, w których skarżący był członkiem zarządu, zaczęły przynosić straty, wobec czego stan finansowy rodziny znacznie się pogorszył. Z uwagi na powyższe, wykonanie decyzji na tym etapie spowodowałoby dla rodziny skarżącego brak możliwości zaspokojenia zupełnie podstawowych potrzeb. Nadto, konieczność zapłaty należności na tym etapie zmusiłaby skarżącego do zaciągnięcia kredytu bądź uzyskania pożyczki na niekorzystnych warunkach, albowiem na dzień dzisiejszy P.L. nie ma takiej zdolności finansowej, która pozwoliłaby mu na swobodną zapłatę przedmiotowej kwoty. Skarżący otrzymuje wynagrodzenie w kwocie ok. [...] zł netto z tytułu umowy o pracę o spółce E. Sp., nie posiada oszczędności. Skarżący jest właścicielem nieruchomości przy ul. [...] przy czym spłaca zaciągnięty na tę nieruchomość kredyt w wysokości [...] zł miesięcznie. Za wykonywanie usług na rzecz innej spółki L. Sp. skarżący nie uzyskuje wynagrodzenia, albowiem spółka ta od 2 lat nie wypracowała zysku. Dodatkowo skarżący płaci alimenty na córkę z pierwszego związku, przy czym zgodnie z postanowieniem o zabezpieczeniu wydanym przez Sąd Rejonowy kwota ta wynosi [...] zł. Dowody - zaświadczenie o zarobkach, postanowienie o zabezpieczeniu, karta ciąży. Ponadto pełnomocnik dołączyła do wniosku bilans oraz rachunek zysków i strat za 2013 r. spółek E. Sp. . oraz L. Sp. na potwierdzenie stanu finansowego tych spółek, wskazując, że w obu spółkach wystąpiła strata na poziomie odpowiednio [...] zł oraz [...] zł. Pełnomocnik wskazała nadto, że obecnie w utrzymaniu bieżących potrzeb skarżącemu pomaga jego narzeczona oraz matka. W rezultacie zapłata kwoty określonej zaskarżoną decyzją uderzy w podstawy egzystencji skarżącego oraz zmusi jego i jego najbliższych do życia na poziomie istotnie niższym niż możliwości zarobkowe. Szkód, które w skutek istotnego obniżenia standardu życia, może ponieść skarżący nie da się powetować, bowiem niedostatki finansowe wynikające z konieczności spłacania kolejnego kredytu/pożyczki odbiją się negatywnie na zdrowiu narzeczonej i dziecka, czego w przyszłości, z przyczyn rozwojowych, nie będzie można nadrobić. Sprzedanie zaś nieruchomości, w której skarżący mieszka, jest nieopłacalne, gdyż cena nie pokryje nawet wartości kredytu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego wyżej przepisu wynikają dwie przesłanki, podlegające ocenie Sądu, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu tj. zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym obowiązek uprawdopodobnienia zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnioskodawcy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1427/11, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (czynności) winno więc wskazywać konkretne zdarzenia i okoliczności świadczące o możliwości wyrządzenia skarżącemu określonej, znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji ustalającą wysokość opłaty planistycznej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w kwocie [...] zł. Niewątpliwie skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne, albowiem w razie uwzględnienia skargi przez Sąd i uprawomocnieniu się orzeczenia w tym przedmiocie, zapłacone świadczenie będzie podlegało zwrotowi. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, iż każde rozstrzygnięcie administracyjne zobowiązujące do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, polegająca na wstrzymaniu wykonania takiego aktu. Dlatego w takiej sytuacji koniecznym jest wykazanie konkretnych przesłanek wskazujących na trudną sytuację materialną wnioskującego o wstrzymanie wykonania aktu oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA z dnia 13 grudnia 2012r., sygn. akt I GSK 1538/12; z dnia 19 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 404/12; z dnia 28 marca 2012r., sygn. akt II GSK 385/11 – orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W ocenie Sądu pełnomocnik działający w imieniu skarżącego zdołał wykazać, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może narazić skarżącego na spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków i wyrządzenie znacznej szkody. Sama wysokość opłaty planistycznej dla osoby fizycznej stanowi zobowiązanie o znacznej wartości, którego przy braku oszczędności nie można pokryć ze środków bieżących. W sytuacji natomiast przymusowej realizacji wskazanego obowiązku, środkiem służącym zaspokojeniu może być egzekucja z nieruchomości polegająca na jej sprzedaży w trybie licytacji. Taka sytuacja bez wątpienia spowodować może skutki trudne do odwrócenia i narazić skarżącego na znaczną szkodę. Sąd uwzględnił argumenty pełnomocnika skarżącego, poparte dokumentami, o aktualnym stanie majątkowym, ekonomicznym i rodzinnym skarżącego, mające istotny wpływ na ocenę jego możliwości płatniczych w kontekście ustalonej opłaty planistycznej. Wykazana sytuacja skarżącego rzeczywiście nie pozwala na uiszczenie kwoty opłaty bez uszczerbku dla utrzymania skarżącego i jego rodziny. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki wynikające z treści art. 61 § 3 P.p.s.a. skutkujące wstrzymaniem zaskarżonej decyzji, dlatego też Sąd na podstawie 61 § 1 i 3 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie.