II SA/Sz 880/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.),, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 października 2012 r. sprawy ze skargi E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę Decyzją nr [...]r. działający z up. Prezydenta Miasta Starszy Inspektor Centrum Świadczeń, realizując wniosek E. M. z dnia [...]r. przyznał jej dodatek mieszkaniowy na okres 6 miesięcy w wysokości [...]zł. miesięcznie. Od powyższej decyzji E. M. złożyła odwołanie wnosząc o przyznanie jej dodatku mieszkaniowego od miesiąca [...]. Podniosła w nim, że wprawdzie dokumenty złożyła w [...]., ale powinna skorzystać z odstępstwa od przepisów prawa ze względu na szczególne okoliczności, wskazując na problemy związane z zamieszkiwaniem w zajmowanym lokalu i swą trudną sytuacją życiową i materialną. Po rozpatrzeniu powyższego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. Nr 98 z 2000 r. poz. 1071 z późn. zm. dalej : k.p.a.) w związku z art.2- 6 oraz art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734) utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, stwierdzając, iż podstawową zasadą sformułowaną w art. 6 kodeksu postępowania administracyjnego jest to, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. W świetle powyższego przepisu postępowanie w sprawie dodatku mieszkaniowego wszczyna się wyłącznie na wniosek zainteresowanej osoby. Niezbędne jest zatem w tej sprawie ustalenie daty wszczęcia postępowania. Zgodnie z art. 61 § 3 Kpa, datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Skoro E. M. wniosek o dodatek mieszkaniowy wraz z deklaracją o dochodach złożyła w organie I instancji w miesiącu kwietniu, to organ administracyjny I instancji słusznie przyznał E. M. dodatek mieszkaniowy na okres 6 miesięcy. Nadto organ odwoławczy uznał, iż dodatek mieszkaniowy przyznano w prawidłowej wysokości, wskazując, iż zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1 ustawy, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku nie przekracza 175 % najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125 % w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy, wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości 15% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym, przy czym jego wysokość łącznie z ryczałtem, nie może przekraczać 70 % wydatków przypadających na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu mieszkalnego lub 70 % faktycznych wydatków ponoszonych za lokal mieszkalny, jeżeli powierzchnia tego lokalu jest mniejsza lub równa normatywnej powierzchni (art. 6 ust. 10 ustawy). Jak wynika z materiału dowodowego sprawy, wydatki gospodarstwa na lokal wyniosły [...]zł., zaś wydatki jakie powinno ponosić gospodarstwo domowe w niniejszym przypadku wynoszą [...]zł. Szczegółowe wyliczenie dodatku zawiera załącznik do decyzji. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem E. M. zaskarżyła je skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W treści skargi podniosła przede wszystkim okoliczności związane z warunkami zamieszkania, w przedmiotowym lokalu, wskazując, iż nie spełnia on jakichkolwiek norm, co skutkuje wielorakimi problemami w jej życiu – rodzinnymi i zdrowotnymi. W konkluzji skargi stwierdziła :"domagam się wypłaty tych [...]zł mimo złożenia wniosku w kwietniu ...". Nie zakwestionowała wyliczenia wysokości dodatku. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. prawidłowości zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Dodać należy, iż zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany z zarzutami i wnioskami skargi. W postępowaniu wszczynanym na wniosek strony granice sprawy określa przedmiot rozstrzygnięcia wynikający z treści wniosku oraz przepisy prawa mające w danej sprawie zastosowanie. Przedmiotem zaskarżonego rozstrzygnięcia jest w niniejszej sprawie prawo skarżącej do dodatku mieszkaniowego, wynikające z regulującej te kwestie ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 2001 r. nr 71 poz. 734), o przyznanie którego wystąpiła wnioskiem złożonym w dniu [...]. Dokonana wg ww. kryteriów analiza zaskarżonej decyzji nie dała podstaw do uwzględnienia skargi, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a w szczególności art. 7 ust. 5 powołanej wyżej ustawy, jednoznacznie stanowiącym, że dodatek mieszkaniowy przyznaje się na wniosek osoby uprawnionej na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. Skarżąca nie kwestionuje, iż wniosek złożyła w miesiącu kwietniu. Uważa jedynie, że ze względu na bardzo zły stan zajmowanego przez nią lokalu i inne okoliczności związane z jej sytuacją życiową i materialną, powinno zostać wobec niej zastosowane odstępstwo od tej zasady i powinna być potraktowana wyjątkowo. Żądanie to należy uznać za prawnie bezpodstawne, albowiem przepisy ustawy o dodatkach mieszkaniowych takiej możliwości nie przewidują. Zgodnie z art. 6 kpa organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, co oznacza, iż mogą wydawać rozstrzygnięcia tylko w granicach uprawnień przyznanych im przez przepisy obowiązujących aktów prawnych. Skoro przepisy ww. ustawy o dodatkach mieszkaniowych żadnych odstępstw i wyjątków od zasady wskazanej w art. 7 ust. 5 nie przewidują - organ nie mógł ich zastosować. Wskazać należy, że ww. ustawa jednoznacznie określa skutki, jakie wiążą się z datą złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Data wniesienia stosownego wniosku wyznacza zarazem – w tym wypadku - granice konkretnej sprawy, gdyż zgodnie z brzmieniem ww. przepisu dodatek mieszkaniowy przyznawany jest na dany 6 - miesięczny okres liczony "od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku". Taka regulacja oznacza, iż organy administracji publicznej nie mają w tym zakresie swobody działania i nie mogą przyznawać dodatku mieszkaniowego za okres poprzedzający dzień złożenia wniosku (por. wyrok WSA w Warszawie z 28.07.2011 r. sygn. II SA/Wa 2086/10). Podnoszone zarówno w odwołaniu jak i w skardze okoliczności odnoszące się do trudnej sytuacji życiowej i osobistej skarżącej, tragiczne warunki mieszkaniowe i wynikające stąd problemy, nie stanowią - w świetle przepisów ww. ustawy o dodatkach mieszkaniowych - podstawy do rozstrzygnięcia zgodnego z żądaniem skarżącej. W kwestiach tych mogą mieć zastosowanie przepisy ustawy o pomocy społecznej lub też innych ustaw. Kwestie te nie mieszczą się natomiast w granicach niniejszej sprawy, wobec czego nie mogą być przedmiotem badania i oceny Sądu. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.