II SA/Sz 884/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.),, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi Z. O. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku za długoletnią służbę wojskową uchyla zaskarżoną decyzję. Decyzją z dnia (...( Dowódca Jednostki Wojskowej Nr (...( w S. utrzymał w mocy decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr (...( w S.S. z dnia (...( w sprawie przyznania Z.O. dodatku za wieloletnią służbę wojskową w wysokości 20% kwoty należnego uposażenia zasadniczego od dnia 4 stycznia 2007 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny sprawy, z którego wynikało, że Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 lutego 2003 r. – sygn. akt OSK 248/05 uchylił decyzje Ministra Obrony Narodowej z dnia (...( oraz z dnia (...( w przedmiocie wypowiedzenia Z.O. stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. W dniu 27 listopada 2006 r. Z.O. stawił się do jednostki wojskowej w celu pełnienia zawodowej służby wojskowej. Dowódca Jednostki Wojskowej Nr (...( decyzją z dnia (...( przyznał Z.O. dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości 20% należnego uposażenia zasadniczego od dnia 4 stycznia 2007 r. W wyniku wniesionego odwołania przez Z.O. organ odwoławczy uchylił decyzję z dnia (...( i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji wskazując, że organ ten nie przeprowadził postępowania administracyjnego w sprawie oraz nie zapewnił stronie czynnego udziału w postępowaniu. Organ I instancji - Dowódca Jednostki Wojskowej Nr (...( w dniu (...( przyznał Z.O. od dnia 4 stycznia 2007 r. dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości 20% uposażenia zasadniczego. Organ odwoławczy utrzymał tą decyzję w mocy. Organ II instancji ustalił na podstawie dotychczasowego stanu sprawy oraz w oparciu o akta personalne żołnierza zawodowego, iż okres pełnienia służby wojskowej przez Z.O. na dzień 28 lutego 2002 r. wynosił 22 lata 1 miesiąc, natomiast okres pełnienia służby od dnia 27 listopada 2006 r. do dnia 31 marca 2007 r. wyniósł 4 miesiące i 5 dni, co łącznie stanowiło 22 lata 5 miesięcy i 5 dni. Na podstawie § 24 pkt 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, ustalony okres służby wojskowej uprawniał organ do przyznania Z.O. dodatku za długoletnią służbę w wysokości 20% kwoty należnego uposażenia zasadniczego. Organ odnosząc się do zarzutów odwołania wniesionego przez Z.O. stwierdził, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego uchylający decyzje Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie zwolnienia odwołującego się z zawodowej służby wojskowej wywołał skutki ex nunc, czyli od dnia wydania wyroku. Uchylenie decyzji przez Sąd spowodowało ponowne nawiązanie stosunku służby, jednakże okres od dnia zwolnienia ze służby do dnia stawienia się do służby stanowił przerwę w pełnieniu zawodowej służby wojskowej. Z.O. wniósł skargę na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej (...( w S. z dnia (...( do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. domagając się sprostowania terminów wskazanych w zaskarżonej decyzji. Według skarżącego bezpodstawne zwolnienie go ze służby nastąpiło w dniu 28 lutego 2003 r., a zatem przedstawiony w decyzji łączny okres służby wojskowej jest błędny. Z.O. podniósł również, że poniósł już konsekwencje błędnych decyzji kadrowych organów wojskowych, a zgłoszone przez niego żądania mają na celu naprawienie wyrządzonej skarżącemu krzywdy. Dowódca Jednostki Wojskowej Nr (...( w S. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. W myśl art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), zwanej dalej "P.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając skargę w świetle powołanych powyżej kryteriów należy uznać, iż zasługuje ona na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn aniżeli w niej wskazane. Zgodnie z brzmieniem art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. Nr 179, poz. 1750 ze zmianami), żołnierze zawodowi otrzymują następujące dodatki do uposażenia zasadniczego: 1/ dodatek specjalny za szczególne właściwości lub warunki pełnienia zawodowej służby wojskowej; 2/ dodatek służbowy za pełnienie zawodowej służby wojskowej na określonych stanowiskach dowódczych i kierowniczych lub samodzielnych albo w określonych jednostkach wojskowych; 3/ dodatek za długoletnią służbę wojskową. Na podstawie § 24 pkt 1-5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz.U. Nr 141, poz. 1497 ze zm.), żołnierzowi zawodowemu przyznaje się dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości : 1/ po 5 latach służby wojskowej – 5%, 2/ po 10 latach służby wojskowej – 10%, 3/ po 15 latach służby wojskowej – 15%, 4/ po 20 latach służby wojskowej – 20 %, 5/ po 25 latach służby wojskowej – 25 % - kwoty należnego uposażenia zasadniczego. Przedmiotem niniejszej sprawy była kwestia przyznania skarżącemu dodatku za długoletnią służbę wojskową w wysokości 20% od dnia 4 stycznia 2007 r. Z.O. nie kwestionował wysokości przyznanego dodatku. Nie zgadzał się natomiast z wskazanym przez organ terminem zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej oraz ustalonym łącznie okresem zawodowej służby wojskowej. Podał, że został zwolniony ze służby z dniem 28 lutego 2003 r. Zdaniem Sądu, mając na uwadze stan faktyczny sprawy oraz przytoczone wyżej przepisy prawa dotyczące uprawnień żołnierza zawodowego do dodatku za długoletnią służbę wojskową, zaskarżona decyzja nie naruszała prawa co do wysokości dodatku. Uprawnienie to nie było na żadnym etapie postępowania administracyjnego kwestionowane zarówno przez organ jak i przez skarżącego, albowiem według ustaleń organu na dzień 31 marca 2007 r., okres służby wojskowej uprawniający Z.O. do dodatku wynosił 22 lata 5 miesięcy i 5 dni. Sąd - jak już wyżej wskazano - dokonując oceny zasadności skargi, na podstawie art. 134 P.p.s.a nie jest związany ani zarzutami i wnioskami zawartymi w skardze, ani powołaną w niej podstawą prawną. Powyższe oznacza, że Sąd obowiązany jest wziąć pod uwagę z urzędu wszelkie naruszenia w postępowaniu administracyjnym przepisów prawa materialnego i procesowego, jeśli mogły mieć wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia. Dokonując oceny legalności decyzji w sprawie dodatku za długoletnią służbę wojskową Sąd badał, czy uprawniony organ właściwie ustalił prawo żołnierza zawodowego do dodatku, zarówno co do jego wysokości, jak i daty przyznania. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania organ prawidłowo ustalił wysokość dodatku za długoletnią służbę jednak wadliwie, zdaniem Sądu, wskazał termin początkowy, od którego skarżącemu dodatek ten przysługiwał po zgłoszeniu się do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Z ustaleń organu znajdujących oparcie w aktach administracyjnych sprawy wynika, że Z.O. stawił się w Jednostce Wojskowej Nr (...( w S.S. w dniu 27 listopada 2006 r. Tymczasem prawo do dodatku za długoletnią służbę uprawniony organ ustalił w decyzji od dnia 4 stycznia 2007 r. Zgodnie z art. 76 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, prawo do uposażenia powstaje z dniem rozpoczęcia przez żołnierza zawodowego pełnienia zawodowej służby wojskowej. Skoro zgodnie z art. 72 ust. 1 powołanej ustawy - uposażenie żołnierzy zawodowych składa się z uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia, to skarżącemu, zważywszy na udokumentowany okres służby wojskowej wraz z uposażeniem zasadniczym od dnia rozpoczęcia pełnienia zawodowej służby wojskowej przysługiwał dodatek za długoletnią służbę wojskową. W myśl art. 80 ust. 4 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowej, dodatki do uposażenia przyznaje organ, o którym mowa w art. 104 (w stosunku do wszystkich żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową w podległej jednostce wojskowej, z wyjątkiem tego dowódcy i jego zastępcy - dowódcy jednostek wojskowych zajmujący stanowiska służbowe dowódcy batalionu lub równorzędne). Decyzja o przyznaniu dodatku za długoletnią służbę wojskową winna określać zarówno wysokość dodatku jak i datę nabycia przez żołnierza zawodowego tych uprawnień. Skoro skarżący rozpoczął pełnienie zawodowej służby wojskowej w dniu 27 listopada 2006 r., to w świetle art. 76 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ten dzień winien organ wskazać w decyzji jako datę początkową, od której skarżącemu przysługuje prawo do dodatku. Podkreślić należy, że zarówno w zaskarżonej decyzji jak i decyzjach ją poprzedzających organy nie odniosły się do zawartej w rozstrzygnięciu decyzji daty 4 stycznia 2007 r., tj. do daty początkowej nabycia przez skarżącego uprawnień do dodatku za długoletnią służbę wojskową mimo, że treść rozstrzygnięcia była rozbieżna z treścią uzasadnienia decyzji wskazującego datę 27 listopada 2006 r. jako dzień rozpoczęcia pełnienia przez Z.O. zawodowej służby wojskowej. Jakkolwiek skarżący rozpoczął pełnienie zawodowej służby wojskowej w dniu 27 listopada 2006 r., a dodatek za długoletnią służbę wojskowa został mu przyznany od dnia 4 stycznia 2007 r., to skontrolowanie prawidłowości przyznania dodatku od daty wskazanej w decyzji nie jest możliwe. W aktach administracyjnych oraz aktach personalnych Z.O. zgromadzono dowody wskazujące na dzień 27 listopada 2006 r. jako datę rozpoczęcia pełnienia służby wojskowej, jednakże brak jest jakiegokolwiek dowodu na okoliczność ustalenia skarżącemu od tego dnia prawa do uposażenia oraz składników tego uposażenia. Skarżący na rozprawie w dniu 9 stycznia 2008 r. przyznał, że za ww. okres otrzymał uposażenie z wyjątkiem dodatku za długoletnią służbę wojskową, jednakże twierdzenia tego nie można skonfrontować z dowodami na tę okoliczność. Nie bezpodstawne jest zatem stwierdzenie, że organ wydając decyzję w przedmiocie uprawnienia skarżącego do dodatku za długoletnią służbę wojskową nie zgromadził materiału dowodowego, który pozwoliłby na ustalenie czy i od kiedy Z.O. otrzymywał rzeczony dodatek, co w konsekwencji umożliwiłby wydanie zgodnego z prawem rozstrzygnięcia. Organ ponownie rozpoznając sprawę rozstrzygnie o prawie skarżącego do dodatku za długoletnią służbę wojskową z uwzględnieniem daty od której Z.O. faktycznie rozpoczął pełnić służbę wojskową po wielomiesięcznej przerwie spowodowanej postępowaniem administracyjnym i sądowoadministracyjnym związanym z wadliwie wypowiedzianym stosunkiem służbowym. Odnosząc się do zarzutów skargi zauważyć należy, że jakkolwiek wskazany w zaskarżonej decyzji okres służby wojskowej jest niewątpliwie wystarczający do ustalenia prawa skarżącego do 20% dodatku za długoletnią służbę wojskową, to jednak skoro organ wskazał datę początkową tego okresu - 29 stycznia 1980 r. a następnie podał datę 28 lutego 2002 r., winien był wyjaśnić zasadność znaczenia tej właśnie daty dla okresu służby wojskowej od którego zależy wysokość dodatku. Sąd uznając, że stwierdzone w zaskarżonej decyzji uchybienia polegające na naruszeniu przepisów prawa materialnego - art. 72 ust. 1 i art. 76 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz przepisów procesowych- art. 7 i 77 § 1 Kpa mają istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.