II SA/Sz 885/16

PostanowienieWSA w Szczecinie2016-08-10

Skład orzekający: Bożena Gonzalez Perea

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej pomocy społecznej powinien zostać umorzony jako bezprzedmiotowy, jeśli ustawa zwalnia z tych kosztów z mocy prawa?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej pomocy społecznej podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowy, ponieważ zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a PPSA, skarżący w takich sprawach są z mocy ustawy zwolnieni z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Natomiast wniosek o ustanowienie radcy prawnego, w sytuacji gdy skarżący jest osadzony, nie uzyskuje dochodów i nie posiada majątku, powinien zostać uwzględniony.
Stan faktyczny
Skarżący M.K., osadzony w zakładzie karnym, złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. odmawiającą umorzenia odsetek i odroczenia spłaty zadłużenia z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, wskazując na brak dochodów i majątku.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono umorzyć postępowanie w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowić radcę prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 10 sierpnia 2016 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia odsetek od wypłaconych z funduszu alimentacyjnego świadczeń oraz odroczenia spłaty zadłużenia p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, II. ustanowić radcę prawnego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą umorzenia skarżącemu odsetek i odmawiającą odroczenia terminu płatności należności z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego na rzecz osoby uprawnionej. M.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na tę decyzję. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku podał, że jest osobą osadzoną w Zakładzie Karnym gdzie nie pracuje, gdyż odmawia mu się zatrudnienia ze względu na choroby. Wnioskodawca oświadczył, że nie ma żadnego majątku ani oszczędności. W myśl art. 245 § 1, § 2 i 3 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych należało umorzyć, ponieważ skarga dotyczy sprawy z zakresu szeroko rozumianej pomocy i opieki społecznej, a w takich sprawach skarżący są z mocy ustawy zwolnieni od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt. 1 lit a p.p.s.a. Z tej przyczyny, wobec ustawowego zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie należało umorzyć jako bezprzedmiotowy, na podstawie art. 249a p.p.s.a. Oceniając wniosek w zakresie dotyczącym ustanowienia radcy prawnego należało uwzględnić, że skarżący jest osobą osadzoną, nie uzyskuje żadnych dochodów, nie ma majątku ani oszczędności. Jego sytuacja majątkowa nie pozwala na ustanowienie pełnomocnika procesowego. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek w tym zakresie należało uwzględnić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło