II SA/Sz 886/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 3 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach o niskich wygranych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe Dyrektor Izby Celnej w S. decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji o wymierzeniu J. W., prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą [...], kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie do gry poza kasynem gry w wysokości [...] zł. Pismem z dnia 26 czerwca 2015 r. J. W., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na ww. rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Celnej w S. W skardze skarżąca zarzuciła decyzji naruszenie m.in. art. 2 Konstytucji RP w związku z art. 89 ustawy o grach hazardowych i art. 24 i 107 § 1 k.k.s. poprzez oparcie rozstrzygnięcia na niekonstytucyjnym art. 89 ww. ustawy zakładającym wymierzenie grzywny w stosunku do tych samych osób za identyczny czyn, co zagrożony grzywną pieniężną czyn z art. 107 § 1 k.k.s. Zdaniem skarżącej, wymierzenie grzywny na podstawie art. 89 ustawy o grach hazardowych doprowadzi do podwójnego karania za ten sam czyn, w drodze sanki karnoskarbowej i w drodze sankcji administracyjnej. Skarżąca wniosła o zawieszenie postepowania do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego WSA w Gliwicach dotyczącego ww. kwestii. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje : Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Koniecznym warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie tego przepisu jest sytuacja, gdy w postępowaniu wyłoni się zagadnienie prawne pozostające w związku rozpoznawaną sprawą i mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, którego sąd nie jest w stanie rozstrzygnąć we własnym zakresie, jako że rozstrzyga o nim inny organ lub sąd. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 21 maja 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 1979/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "Czy przepisy art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o grach hazardowych w zakresie, w jakim dopuszczają stosowanie wobec tej samej osoby fizycznej, za ten sam czyn kary pieniężnej i odpowiedzialność za przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 lub wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz.U. z 2007r., nr 111, poz. 765 ze zm.) są zgodne z art. 2, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej ? ". Pytanie to zostało zarejestrowane w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. akt P 32/12. Jak wynika z akt administracyjnych wobec skarżącej toczy się postępowanie karnokarbowe o czyn opisany w art. 107 § 1 k.k.s., objęty również zaskarżoną decyzją. W ocenie Sądu, udzielenie przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi będzie miało wpływ na wynik rozpoznania niniejszej sprawy. Skarga w rozpoznawanej sprawie dotyczy bowiem wymierzenia osobie fizycznej kary pieniężnej z art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry, a problem prawny objęty zarzutami skargi jest analogiczny do problemu, z którym do Trybunału Konstytucyjnego wystąpił WSA w Gliwicach. Podkreślenia wymaga, że skarżąca zarzuciła decyzji Dyrektora Izby Celnej w S. naruszenie zarówno art. 2 Konstytucji oraz art. 89 ustawy o grach hazardowych, dlatego celem zachowania spójności wykładni przepisów prawa należało postępowanie w niniejszej sprawie zawiesić do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na wyżej wskazane pytanie prawne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.