II SA/Sz 887/07

Dnia 5 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA – Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia nieprawidłowości wykazanych w inwentaryzacji oraz ocenie stanu technicznego budynku p o s t a n a w i a: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w sprawie, 2) ustanowić adwokata. Wyrokiem z dnia (...(, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. oddalił skargę S.B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia (...(, w przedmiocie nakazania usunięcia nieprawidłowości wykazanych w inwentaryzacji oraz ocenie stanu technicznego budynku. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu 13 lutego 2008 r. Dnia 3 marca 2008 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego bądź adwokata. Uzasadniając swój wniosek strona wskazała, że ma (...( lata i jest osobą samotną, posiadającą orzeczenie lekarza orzecznik ZUS o całkowitej niezdolności do pracy i trwałej niezdolności do samodzielnej egzystencji. Źródłem dochodu wnioskodawcy jest renta stanowiąca kwotę (...( netto miesięcznie i wysokość tego dochodu uniemożliwia mu wynajęcie adwokata lub rady prawnego – z wyboru. Skarżący wymaga pomocy i opieki osób drugich. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego wynika, iż samodzielnie tworzy on gospodarstwo domowe, a w skład jego majątku wchodzi wyłącznie lokal mieszkalny o powierzchni ok. 76 m2. Nie posiada on żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, zaś jego jedynym źródłem dochodu jest renta inwalidy wojennego we wskazanej powyżej wysokości. Do wniosku załączone zostały kserokopie książki inwalidy wojennego S.B. oraz odcinka renty za styczeń 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DzU Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej zwanej: P.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, wówczas gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Zwolnienie od kosztów jest instytucją nadzwyczajną stanowiącą pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie są w stanie uiścić kosztów sądowych. Do osób tych można zaliczyć bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe są pozbawione środków do życia, bądź posiadane przez nie środki są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. W orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że ubiegający się o pomoc prawną powinien w każdym przypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Może się on zatem zwrócić o pomoc państwa dopiero, gdy poczynione w ten sposób oszczędności okazałyby się niewystarczające, a także gdy wnioskodawca ze względu na nadzwyczajne okoliczności, takie jak stan zdrowia, sytuację osobistą, rodzinną, wiek, zawód, nie ma realnych możliwości wykorzystania swej zdolności zarobkowej albo nie korzysta z niej z przyczyn społecznie uzasadnionych. Mając powyższe na uwadze, po analizie informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz danych wynikających z załączonych dokumentów, Sąd stwierdził, iż zachodzą przesłanki do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Przedstawione we wniosku okoliczności, szczególnie wiek oraz sytuacja osobista i zdrowotna wnioskodawcy dowodzą, iż nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Skarżący jest bowiem osobą samotną, w podeszłym wieku, schorowaną, wymagającą stałej opieki i pomocy innych osób, a jego jedyny dochód stanowi renta inwalidzka w kwocie (...( netto miesięcznie. Uznając zatem, że w rozpatrywanej sprawie zachodzi podstawa do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.