II SA/Sz 888/08

Dnia 3 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA - Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "F. F." spółki z o.o. z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "F. F." spółki z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji "F. F." spółka z o.o. z siedzibą w S. pismem z dnia 20 października 2008 r. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] Nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji z dnia [...] Prezydenta Miasta S. udzielającej "F. F." spółce z o.o. z siedzibą w S. zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5 % do 18 % alkoholu w sklepie spożywczym w S. Jednocześnie skarżąca spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wnioskodawczyni podniosła, że domaga się ochrony tymczasowej z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a także wyrządzenia znacznej szkody majątkowej, bowiem zaprzestanie sprzedaży napojów alkoholowych spowoduje konieczność "zakończenia działalności gospodarczej w lokalu w S.". Ponadto skarżąca wskazała, że będzie zmuszona do zwolnienia wszystkich pracowników oraz poniesienia kosztów ich odpraw. Wnioskodawczyni podniosła, że szkoda majątkowa powstała w jej majątku będzie spowodowana ponadto tym, że "lokal" został przystosowany do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży. Jak wynika z akt sprawy postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Kolegium odmówiło wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewiduje możliwość wydania przez Sąd, na wniosek skarżącego, postanowienia o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności organu administracji publicznej, objętego kontrolą sądowoadministracyjną w związku ze skargą do tego sądu. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. W świetle powyższego przepisu przedmiotem wniosku o wstrzymanie może być zaskarżona do Sądu decyzja, a podstawą wstrzymania jej wykonania może być niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja takiego wniosku musi więc być odpowiednia – tzn. w sposób przekonywujący pokazująca konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 ustawy. W uzasadnieniu wniosku skarżąca spółka wskazała, że zaprzestanie sprzedaży napojów alkoholowych będzie stanowić przyczynę zakończenia prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. W tym miejscu należy jednak zauważyć, że wnioskodawczyni prowadzi w S. sklep o profilu spożywczym, wobec tego nie można stwierdzić, że zupełnie zostanie pozbawiona możliwości osiągania dochodu z prowadzonej działalności a tym bardziej, że będzie zmuszona zakończyć prowadzoną dotychczas działalność gospodarczą oraz zwolnić wszystkich pracowników. Niewątpliwie obroty ze sprzedaży, zostaną ograniczone, lecz wnioskodawczyni w dalszym ciągu będzie miała możliwość kontynuowania działalności w zakresie sprzedaży artykułów spożywczych. Należy również podkreślić, że prowadzenie działalności gospodarczej jest obarczone pewnym ryzykiem, które przy prowadzeniu działalności polegającej na sprzedaży napojów alkoholowych wiąże się również z utratą zezwolenia w przedmiotowym zakresie, co stanowi konsekwencję wyeliminowania decyzji, zezwalającej na sprzedaż napojów alkoholowych, z obrotu prawnego na skutek rozstrzygnięcia organu stwierdzającego jej nieważność, które następnie zostało utrzymane w mocy zaskarżoną do Sądu decyzją. Wobec powyższego, stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.