II SA/Sz 889/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dodatku za rozłąkę postanawia odmówić dopuszczenia P. K. do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze pełnomocnika skarżącego P. K., działając w imieniu i na rzecz S.K. powołując się na pełnomocnictwo złożone do akt sprawy, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [..] skargę na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr[..] w [..] z dnia [..] r. Nr [...] w przedmiocie dodatku za rozłąkę. Skarga została opatrzona pieczątką "Kancelaria prawnicza" z podpisem mgr P. K oraz podpisana osobiście przez skarżącego. Z uwagi na fakt, iż do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo procesowe udzielone P.K. przez skarżącego, Sąd pismem z dnia [...] r. zobowiązał P. K. do przedłożenia, w terminie 7 dni, odpisu pełnomocnictwa do akt sądowych oraz do wykazania, że pełnomocnikiem jest osoba uprawniona do reprezentowania skarżącego przed sądem administracyjnym, zgodnie z art. 35 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pod rygorem pominięcia czynności dokonanych przez pełnomocnika. Jednocześnie Sąd poinformował pełnomocnika o treści ww. przepisu. Odpowiadając na zobowiązanie Sądu, P.K. złożył do akt sprawy stosowne pełnomocnictwo oraz umowę zlecenia o świadczenie obsługi prawnej zawartą w dniu 1 kwietnia 2010 r. pomiędzy S.K. a P.K. działającym w ramach Kancelarii Prawniczej P. K. z siedzibą w [...] . W przedmiotowej umowie zawarto zlecenie dla P. K. świadczenia usług w zakresie zarządu interesami i majątkiem S. K., w tym reprezentacji zleceniodawcy przed osobami fizycznymi, prawnymi, organami administracji publicznej, sądami powszechnymi oraz organami Policji i Prokuratury. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a." pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Regulacja art. 35 ww. ustawy wymienia krąg podmiotów uprawnionych do występowania w sprawie w charakterze pełnomocników stron i daje podstawę do wyróżnienia dwóch kategorii takich pełnomocników. Do pierwszej kategorii pełnomocników procesowych należą profesjonalni pełnomocnicy, tj. adwokaci i radcy prawni wpisani na listę adwokatów lub odpowiednio radców prawnych, którzy zawodowo trudnią się świadczeniem usług prawniczych - zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2009 r., Nr 146, poz. 1188 ze zm.) oraz ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.U. z 2010 r., Nr 10, poz. 65 ze zm.). Do drugiej kategorii zaliczymy natomiast pełnomocników, których łączą ze stroną więzy osobiste, bądź procesowe. Sąd stwierdził, że P. K. nie wykazał, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 P.p.s.a. Wyjaśnić należy, że wskazany przez P. K. art. 87 Kodeksu postępowania cywilnego, jako podstawa udzielonego mu pełnomocnictwa w niniejszej sprawie, nie znajduje zastosowania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tej sytuacji, Sąd uznał, że P. K. nie może występować w sprawie jako pełnomocnik skarżącego, a S. K. działa samodzielnie w przedmiotowej sprawie. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 35 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie.