II SA/Sz 891/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 21sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty G. z dnia [...] nr [...] w sprawie ze skargi Gminy R. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania z tytułu przejęcia pod drogę gminną nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Starosta [...] w dniu [...] r. wydał decyzję, w której w punkcie pierwszym: ustalił wysokość odszkodowania na kwotę [...]zł, jaką powinna zapłacić Gmina R. na rzecz K. Spółka z o.o. Sp. k. w T. z tytułu utraty prawa własności nieruchomości oznaczonej nr dz. [...], położonej w obrębie T., gm. R., jednocześnie orzekając o zmniejszeniu odszkodowania o kwotę [...]zł w związku z ustanowioną hipoteką w księdze wieczystej i wypłacie kwoty na rzecz Starostwa Powiatowego w G., a punkcie drugim: nakazał Gminie R. wypłacić odszkodowanie, o którym mowa pkt 1, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o odszkodowaniu stała się ostateczna. Wojewoda decyzją z dnia [...] r. uchylił ww. decyzję organu I instancji w pkt 1 rozstrzygnięcia i orzekł w tym zakresie o ustaleniu odszkodowania na rzecz wierzyciela hipotecznego: Skarbu Państwa - reprezentowanego przez Starostę G. w wysokości [...] zł z tytułu przejęcia pod drogę gminą z mocy prawa, przez Gminę R. , nieruchomości stanowiącej własność K. Spółki z o.o. Sp.k. z siedzibą w T. , a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję Starosty [...]. Gmina R. , reprezentowana przez radcę prawnego, złożyła skargę na powyższą decyzję Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] wskazując, że z uwagi na trudną obecnie sytuację finansową Gminy, wykonanie decyzji mogłoby doprowadzić do powstania po jej stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., 1302- dalej jako "p.p.s.a."), po przekazaniu skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego przepisu wynika wprost, że wstrzymanie wykonania decyzji jest możliwe, jeżeli w danej sprawie wystąpi chociaż jedna z dwóch przedstawionych wyżej przesłanek, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że użyty przez ustawodawcę zwrot "znaczna szkoda" oznacza taką szkodę, zarówno majątkową i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu pierwotnego może nastąpić tylko po dłuższym czasie i przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Obowiązek wykazania (uprawdopodobnienia) przesłanek wynikających z powyższego przepisu ciąży na wnioskodawcy i dlatego też, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności świadczących o zasadności wstrzymania, popartych faktami oraz stosownymi dowodami. Nie jest wystarczające zatem samo złożenie wniosku, czy wskazanie w uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania decyzji. Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, iż wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżąca nie uprawdopodobniła, aby którakolwiek z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. wystąpiła. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że wykonanie decyzji nakładającej obowiązek wypłaty odszkodowania, tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji, uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek wypłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Tymczasem takich okoliczności strona nie wykazała. Za niewystarczające należy bowiem uznać podanie przez stronę, że wykonanie decyzji z uwagi na trudną sytuację finansową Gminy, może doprowadzić do powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Stwierdzenie to jest zbyt ogólnikowe i jako nie poparte żadną dodatkową argumentacją, nie pozwala na dokonanie oceny, czy faktycznie w sprawie uzasadnione jest zastosowanie wnioskowanej ochrony. W szczególności strona nie wyjaśniła na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., jak i nie przedstawiła żadnych konkretnych danych ani nie przedłożyła dokumentów mogących świadczyć o jej aktualnej kondycji finansowej. Dlatego też nie sposób nawet ustalić, czy obciążenie budżetu Gminy kwotą [...]zł spowoduje uszczuplenie majątku w takim stopniu, iż w konsekwencji może dojść do wystąpienia nieodwracalnych skutków lub powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. W tym miejscu należy zauważyć, że aczkolwiek konieczność wypłacenia przez skarżącą odszkodowania powoduje określony skutek w jej finansach, ale nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowej instytucji, jaką jest wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd oceniając bowiem wniosek, bierze pod uwagę nie tylko wysokość nałożonej kary pieniężnej, ale i całokształt sytuacji finansowej strony wnoszącej o wstrzymanie wykonania decyzji. Brak natomiast pełnych danych w tym zakresie uniemożliwia merytoryczną ocenę zgłoszonego żądania i świadczy w istocie o braku podstaw do zastosowania przez sąd ochrony tymczasowej. Reasumując stwierdzić należy, że skarżąca oparła swój wniosek jedynie o ogólnikowe stwierdzenie, pozbawione szerszego uzasadnienia, gdyż nie wykazała w jaki sposób wykonanie decyzji wpłynie na jej funkcjonowanie i czy w tej konkretnej sytuacji będzie można mówić o znacznej szkodzie, czy trudnych do odwrócenia skutkach. Na istnienie tych okoliczności nie wskazuje również analiza akt administracyjnych. Na marginesie tylko wyjaśnienia wymaga, że Sąd na etapie sprawy, w którym następuje rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze, gdyż przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.