II SA/Sz 894/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 14 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. Ś. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania S. Ś., utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] r. odmawiającą przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Powyższa decyzja organu odwoławczego została doręczona stronie w dniu 15 lipca 2019 r. (dowód doręczenia w aktach administracyjnych sprawy). Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2019r., pod sygn. akt II SPP/Sz 94/19 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, po rozpoznaniu wniosku S. Ś. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego przed wniesieniem skargi na ww. decyzję z dnia [...] r. – ustanowił radcę prawnego. W dniu 22 sierpnia 2019 r. S. Ś. nadał pocztą skargę, wniesioną za pośrednictwem organu odwoławczego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na ww. decyzję z dnia [...] r. Jednocześnie skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który upływał w dniu 14 sierpnia 2019 r. Skarżący wyjaśnił, że w dniu 25 lipca 2019 r., za pośrednictwem organu, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie. Wskazał, że organ pismem z dnia 5 sierpnia 2019 r. przekazał ww. wniosek Sądowi. Następnie pismem z dnia 19 sierpnia 2019 r. Sąd poinformował skarżącego, że procedura związana z przyznaniem skarżącemu prawa pomocy, może zakończyć się po upływie terminu do wniesienia skargi w związku z tym dla zachowania terminu celowym byłoby, aby skarżący samodzielnie sporządził i wniósł przedmiotową skargę, która po ewentualnym przyznaniu skarżącemu prawa pomocy z urzędu, mogłaby zostać w dalszym toku postępowania przez niego uzupełniona lub zmodyfikowana. Skarżący argumentował, że nie był w stanie dokonać czynności, o której mowa w ww. piśmie sądowym, gdyż pismo to otrzymał już po upływie terminu do wniesienia skargi. Dodał, że nie zna przepisów prawa, w takim stopniu, aby był w stanie samodzielnie występować w niniejszym postępowaniu. Dlatego złożył wniosek m.in. o przyznanie mu pełnomocnika z urzędu. Skarżący był przekonany, iż złożenie przez wniosku o przyznanie prawa pomocy, w terminie do wniesienia skargi, skutkuje tym, że termin ten został dotrzymany. Pełnomocnik skarżącego będący radcą prawnym ustanowionym na zasadzie prawa pomocy, w piśmie z dnia 7 października 2019 r. przedstawił zarzuty przeciw zaskarżonej decyzji wraz uzasadnieniem oraz wniósł o uwzględnienie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, ewentualnie przywrócenie pełnomocnikowi skarżącego terminu do wniesienia skargi oraz przyjęcie skargi skarżącego z dnia 21 września 201 r. oraz niniejszego pisma. Pełnomocnik podniósł, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu został złożony skutecznie. Powołując się na obowiązującą linię orzeczniczą, wskazał, że przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi (skargi kasacyjnej) ustaje w dniu, w którym pełnomocnik powołany z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia takiego pisma, a więc po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później, jednak niż w dniu upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) zwanej dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Orzeczenie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W okolicznościach sprawy niesporne jest, że skarżący wnosząc skargę w dniu 22 sierpnia 2019 r. uchybił terminowi do wniesienia skargi, skoro trzydziestodniowy termin do jej wniesienia, liczony od doręczenia zaskarżonej decyzji skarżącemu w dniu 15 lipca 2019 r., upływał w dniu 14 sierpnia 2019 r. Skarżący dokonał czynności wniesienia skargi w terminie siedmiodniowym o powzięcia informacji z pisma sądowego, że zakończenie procedury przyznania prawa pomocy, może nastąpić po upływie terminu do wniesienia skargi. W takiej sytuacji Sąd uznał, że powołany wniosek spełnia wymagania formalne, przewidziane w art. 87 § 1-2 i § 4 p.p.s.a., co umożliwia merytoryczną ocenę żądania skarżącego. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony, a ocena braku winy pozostawiona została uznaniu sądu, co daje mu możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt I OZ 1123/14, opubl. w Lex nr 1646163). W ocenie Sądu, skarżący w uzasadnieniu wniosku przedstawił okoliczności, które wskazują na prawdopodobieństwo braku jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, co było wystarczające dla uznania, iż zachodzą przesłanki do przywrócenia uchybionego terminu. Mając na uwadze, starania skarżącego o przyznanie mu pełnomocnika z urzędu w terminie otwartym do wniesienia skargi, przy uwzględnieniu realnych możliwości rozpoznania tego wniosku przez sąd administracyjny oraz możliwości zapoznania się z aktami sprawy przez pełnomocnika skarżącego wyznaczonego z urzędu, uznać n`ależy, że przywrócenie skarżącemu uchybionego terminu jest zasadne. Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.